Stress Funny Quotes Mga Nobela at Kwento

Habang patuloy lang sa paggalaw, inilapit niya naman ang mukha sakin at mapusok na hinalikan. Nawala na kami pareho sa sarili at nagpadala sa init ng katawan namin. Nang pareho kaming napagod, maingat itong bumagsak sa tabi ko. "That was amazing" sabi niya at weird na tumawa "Tanggal lahat ng stress ko sa work" "Justin, dahil magaling ka ngayon" sabi ko at ngumiti. Bigla niya naman akong tiningnan "Sasagutin na kita"

“Hindi ka na normal ngayon.” “I said I'm okay.” “Hindi ka okay!” sabi niya nang madiin. “Kanina ka pa parang kaluluwa na lumulutang dito!” Napapikit ako sandali saka napahawak sa sentido ko. “I'm trying…” Biglang lumambot ang expression niya nang makita siguro kung gaano ako kapagod mentally. I'm fvcking stress! “Trina…” mas mahinahon niyang sabi ngayon. “Hindi mo kailangang kimkimin lahat.”

Sa sobrang asar ko, nag labas ulit ako ng saloobin sa gc namin. " Macho gwapitos:" Justine cute:" Bakit ba ako nagkaroon ng yayang ganito?! Daig pa ang boss! (feeling stress!)" Bigla kong chat sa grupo namin para kahit papaano naman ay mabawasan ang stress ko sa katawan. Sunod sunod naman ang naging reply nila. Mukhang mga walang trabaho ang ungas ah. Nico awesome: " Dating the most manhid lady in the whole wide world!! (feeling mad pero gwapo pa rin!)"

Nakalagay doon, “Best intern ever. Sorry, bawal ang stress dito. Kapag stressed ka, may parusa: Kailangan mo akong bilhan ng milk tea.” Napailing ako, napatawa rin. “Ang kapal ng mukha mo, ha. Ako na nga ‘tong stressed, ako pa magpapalibre!” Nagkibit-balikat siya, pilit na seryoso, “Sabi sa rules, eh. Pero, pwede mo naman i-reverse ‘yung parusa kung matalo mo ako sa quiz.” Napataas ang kilay ko. “Quiz? Anong quiz?”

Sa mga nakaraang linggo ay madalas ko na siyang nakikitang namumutla, tila madaling mapagod, at kung minsan ay parang nasusuka. At sa tuwing gusto ko siyang lapitan, lagi niya akong iniiwasan. Masakit. Ngunit wala akong magawa. — “Iniisip ng girls na baka ulcer na ‘yan,” sabi ni Vincent habang kumukuha ng kape. “Sobrang stressed na kasi siya.” Napapikit ako sandali. Stress. Oo. Pareho kaming unti-unting dinudurog ng sitwasyong ito.

Bigla namang umingay ang paligid. “Uyyy si Jeffrey may gusto kay Ms. Forbes, uyyyyyyy.” Biro ng isa sa mga kasama namin. Tawanan at kantiyawan ang buong maririnig sa buong opisina. Napangiti ako sa kanilang biruan. Unjust realized na sa kabila ng stress na dala ng trabaho, joke like this can really changed the atmosphere. Ang mga ganitong sandali ng kasiyahan at katatawanan ang nagpapaganda ng aking loob.

Hindi para makisigaw o makipagsabunutan, kundi para yakapin ako, i-comfort ako, at bigyan ako ng mga payong kahit pa minsan ay lasing na. "Besh, cheer up! Hayss, wag mo nang isipin si Jade. Mamamatay ka lang sa stress sa taong 'yan. Enjoy mo muna sarili mo," sambit ni Jane habang sabog pa sa alak. Si Lara naman? Knockout sa sofa. Tulog na parang batang walang pakialam sa mundo. Pero kahit ganoon sila, sobrang pasalamat ko sa kanila. Dahil kung wala sila, baka basag na basag pa rin ako ngayon.

Ani ko na walang emosyon. "Ano ako bulag?"Ngiwing ani niya. "But I didn't laugh"Pagmamatigas ko."Sorry po"I said sarcastically. "Don't talk to me like that, Ms. Vallez"Ani nito na dinuro ako ng stick niya.

“Sabi ng iba, sweet daw siya sa ‘yo.” Napangiti ako nang kaunti. “Minsan.” “Grabe, Amara. Parang kilig goals na kayo,” sabay tili niya. Umiling lang ako at ngumiti ulit. Kung alam lang niya na kahit may mga kilig na moments, mas madalas ang mga tahimik na araw. Mas marami pa rin ang usap sa gitna ng stress, kape, at power naps.

"Oo nga." "Kumusta ka naman sa trabaho mo? Baka sobra ka ng nai-stress, Love." Umiling ako. "Paano ako mai-stress eh nasuweldo maman ako." Pabalang kong sagot. "At isa pa, Hindi naman ako mabo-boring dahil ni Sophie. Palagi niya kaya akong kinakausap, ang daldal nun kaya hindi naman ako mababagot sa bawat paglipad namin."