روايات وقصص ضمن Stubborn In Tagalog

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

Napangiti ako. "Mana ka sana sa daddy mo." Isa pang sipa. "But not the stubborn part." Isa na namang sipa. "Okay. Fine. Mukhang late na." Napailing ako habang natatawa. "Stubborn it is. You're definitely his son." Lalaki ang anak namin.

malungkot niyang sabi. “Baka magbago pa ang isip ni Ma'am Mayumi, Senyora…” Alam niyang sinabi lang iyon ni Gina para pagaanin ang kanyang loob. “Hindi,” umiling siya. “Para ko na siyang anak na lumaki sa harap ko. Akala ng lahat mahina at malambot ang puso niya, but in truth, she’s more stubborn than anyone else. Sa pagkakataong ito, hindi na siya babalik.”

sabi niya na tinitiis pa rin ang kirot at pagkahilo na kanyang nararamdaman. Humakbang siya kasabay ng pag-irap dito. But then nakadalawang hakbang pa lang siya nang mas sumigid pa ang pagkirot doon. Nanghihinang napahawak siya sa sentido niya saka unti-unting nawalan ng lakas ang mga tuhod niya. "Shit. You are such a stubborn, Lala!" Mariing wika nito. "Kahit hindi na nga kaya pipilitin pa rin!"

“and too stubborn to admit his mistakes.” “Habibi, pati ba naman ikaw, kokontra sa `kin?” pagtatampo ni Eric na himarap sa kasamahan n’ya. “Habibi?” tanong ni Louie. “I’m not your Habibi,” sagot ni Dr. Abdel na diretso pa rin ang mukha at walang emosyon. “Sino si Habibi?” tanong ko naman. “Habibi is Arabic for ‘Mahal ko’.” sagot ni Louie na tinitigan si Eric.

Crush niya na ata tong barumbado nato. "You look stupid biting your lips." Tumatawang aniya ng binata at umiling-iling. Napamulagat naman agad siya at napatalikod. Gaga ka talaga Marija. Pinapahiya mo sarili mo bruha ka. "Let's go?"

"Aangkinin kita" Itinutok muli nito ang kutsilyo sa aking leeg saka sumigaw. "Hubad" Hindi ako nakinig sa kanya kaya naman ay naramdaman ko ang dulo ng kutsilyo na dumadampi mula sa leeg ko. Sa takot ay dahan-dahan akong naghubad. Sya naman ay nanatiling nakatitig sa akin. "Bilisan mo, kailangan walang matirang saplot sa'yo" sigaw muli nito. "huwag kang umiyak, hindi ako magdadalawang isip na i*****k sa'yo 'to kapag umiyak ka pa" pananakot nito.

"Ano success ka diyan? Alam mo bang pinaiyak mo yun saka pano kung layua---" "Aw manhid mo talaga nuh? Umiyak siya means nasasaktan siya! At nasasaktan siya dahil sakin! At dahil sakin napaisip niya na ikaw talaga ang mahal niya! Kyaa diba?!" Sabihin niyo suntukin ko na talaga. Iba din mag-isip to. Parang baliktad ata ang utak nito eh. Talaga lang ah? Ako ba talaga ang manhid o siya? Siya yung di nakakagets kay Jess eh.

Agad siyang nakaramdam ng kakaibang init. "Damn! Kanina lang, gustung gusto ko nang tapusin ang kung anumang ugnayan ang meron ako sa babaeng ito. But now... fvck. I can't even understand what I am feeling. Parang gusto ko na nasa tabi ko na lang lagi siya. Damn. How can she manage to play with my feelings? How can she make me change my mind and be doubtful as hell? I am willing to take things straight. Pero bakit gusto ko na namang lumiko? Nang dahil lang sa isang hubad na hitang nakapatong sa akin? What the hell?"

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.