روايات وقصص ضمن Sumakop Sa Pilipinas

Nagkatinginan ang dalawa at sabay pa nagsalita. "Marunong po kayong magtagalog ma'am?" Bakas sa mukha nila ang pagkagulat. "Oo naman po. Dito po talaga ako lumaki sa Pilipinas. Limang taon palang po ako sa US." Saad ko na ikinatuwa naman nila.

Pagkababa pa lang namin ng sasakyan ay agad kong narinig ang masasayang tawanan. May mga batang naglalaro. May mga matatandang nagkukuwentuhan. May mga amoy ng inihaw na karne, pansit, lumpia at barbecue na nagpapaalala sa akin ng mga handaan sa Pilipinas. Napangiti ako. "Parang nasa Pinas lang," sabi ko. "Ganito talaga kami rito," sagot ni Allan. "Kahit nasa ibang bansa, hindi nawawala ang pagiging Pinoy." Habang naglalakad kami, marami ang bumabati kay Marco.

Hindi siya nagdalawang-isip at mabilis na nag-tipa ng isasagot. Sun: "Kailangan ko 'yan. Hanapin niyo kung saan man sa Pilipinas o kahit saan man iyam makukuha. Kahit magkano pa, basta makuha o makita niyo, gawin niyo' yan nang mabilis hangga't maaari." Slim Waist Control:

Philippines. Nakakapanibago ang atmosphere dito sa pilipinas. Hindi masyadong malamig at hindi masyadong mainit. Katamtaman lang. Sumakay na kami sa kotse kung saan maraming tauhan ni lolo ang sumalubong samin.

Ayokong mangyari ang kinatatakotan ko. Suminghap si Liam bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Hindi sila mayaman. Sa Pilipinas siya lumaki at nakapag-aral lang siya sa ibang bansa dahil isa siya sa mga estudyanteng nabigyan ng international scholarship." Bigla kong naisip ang inaapplyan kong scholarship dati. Naging useless lahat ng pinaghirapan ko dahil hindi ako nakapag-take ng exam. Umalis ako ng Pilipinas para makalimutan si Liam.

Aniya, naglahad ng kamay sa lalaki. Nakangiting tinanggap iyon ni Domingo at nakipagkamay sa kaniya. Sa Pilipinas ay madalas silang magkita ni Domingo sa mga event at gathering. Hindi lihim sa kaniya ang katotohanan na galing sa lalaki ang mga smuggled na baril mula sa ibang bansa.

Napakurap siya. Right. She was asking about the food in his restaurants. “Ah, ‘yung mga favorite local dishes sa mga regions ng Pilipinas, and even some from neighboring nating bansa like Korea, Japan and India,” sagot niya. “We have it designed like in a fast-food service for families, whatever age, lalo na noong nag-lockdown to easily deliver them sa mga umo-order online.” “Hindi ba kayo nahirapan during the pandemic? Ang daming nagsarang restos.” Napakurap ito, saka ngumiwi. “Sorry, I sometimes sound really tactless—"

NAPANGITI SI THEA nang makababa ng eroplano. Napapikit siya at lumanghap ng hangin. Polluted, pero nakakamiss ang ganitong amoy ng Pilipinas. Only in the Philippines. Napatingin siya sa mga kasabayan sa arrival area. May kaniya-kan'yang sundo ang mga ito. Napangiti siya ng mapakla. Siya, hangin lang yata ang yumakap sa kan'ya para salubungin at i-welcome back siya.

Tsk. Papikit-pikit siyang bumangon sa kama kahit masakit ang ulo at nahihilo siya. Hindi nga niya na maalala kung paano siya nakarating dito sa kwarto niya sa taas. Pero naalala niya na biglang sumugod kagabi rito sa apartment niya ang bff niyang si Harlie. Ayon sermon ang inabot niya sa kaibigan niya dahil sa katangahan din niya sa lalaki. Si Z lang ang nakakaalam sa nangyari sa kanya kahapon kaya malamang na itong inaanak niya ang nagsumbong sa nanay nito.

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.