Novel & Cerita Tagalog Poem About Life

Dahil tulad ng isang obra, ang buhay ay hindi kailanman nagiging maganda agad — kailangan munang dumaan sa mga patak ng luha, bago mabuo ang kulay ng pag-asa. 🎨💫 Kaya kung sakaling pagod ka na, huwag mong kalimutang mangarap ulit. Dahil gaya ni Althea, may kulay pa rin ang mundo—kahit gaano ito kakulimlim. 🎨❤️ ***Hanggang sa muli 💕💕***

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.

“Ready na ako.” Nagsimula akong kumanta. Una, mahina lang. Parang sinusukat ko pa kung kaya ko ba talagang ibalik ang lahat. Pero habang tumatagal, lumalakas ang boses ko. Hindi na ako bumibitaw. “Di ko akalaing darating ang unos Na kukunin ka sa buhay kong ito Pero kahit wala ka na rito Tutuloy ang awit, tutuloy ang buhay ko”

Sa pulang tinta na tila padaskol na isinulat, nakasaad ang mga salitang nagpahinto sa tibok ng puso ko: “𝐴𝑘𝑎𝑙𝑎 𝑚𝑜 𝑏𝑎 𝑡𝑎𝑝𝑜𝑠 𝑛𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎ℎ𝑎𝑡? 𝐴𝑛𝑔 𝑟𝑒𝑔𝑎𝑙𝑜𝑛𝑔 𝑖𝑡𝑜 𝑎𝑦 𝑝𝑎𝑟𝑎 𝑠𝑎 𝑏𝑎𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑖𝑡𝑖𝑛𝑎𝑔𝑜 𝑚𝑜. 𝐵𝑖𝑙𝑎𝑛𝑔𝑖𝑛 𝑚𝑜 𝑎� ��𝑔 𝑚𝑔𝑎 𝑎𝑟𝑎𝑤, 𝐴𝑠𝑡𝑟𝑖𝑑. 𝐷𝑎ℎ𝑖𝑙 𝑘𝑢𝑘𝑢𝑛𝑖𝑛 𝑘𝑜 𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎ℎ𝑎𝑡 𝑛𝑔 𝑚𝑎ℎ𝑎𝑙 𝑚𝑜 𝑠𝑎 𝑏𝑢ℎ𝑎𝑦... 𝑡𝑎𝑝𝑜𝑠 𝑛𝑎 𝑠𝑎 𝑖𝑦𝑜𝑛𝑔 𝑎𝑚𝑎, 𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑛𝑎𝑘 𝑚𝑜 𝑛𝑎𝑚𝑎𝑛.”

Cause today,you walked out of my life (stay with me or watch me bleed) Cause today, your words felt like a knife (I need you just to breathe) I'm not living this life. Tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko sa kalsada. Dapat masaya ka ngayon Mesaiyah kasi nakita mo siya, hindi ka dapat umiiyak. Dapat masaya ka dahil andito siya, andito siya, andito siya. Baka hindi niya lang ako nakilala dahil ngayon nalang ulit kami nagkita. Tama. Baka bukas o sa isang bukas, kilala na niya ako.

Karamihan sa ganitong couplet ay may apat na salita, pero ang inscription na ito ay may lima: ‘Kaya ba talagang makamit ang mahabang buhay? Pamilyar na pamilyar si Fleur sa couplet na ito. Tumingala siya sa limang salitang nakaukit sa gitna at mahina niyang sinabi, “Master, ano nga ba talaga ang mahabang buhay? Limang daang taon ba iyon o isang libo? Nabuhay ka ng isang libong taon at nag-cultivate ka ng limang daang taon dito, pero sa huli, hindi mo rin nalampasan ang kamatayan. Meron ba talagang paraan sa mundong ito para mabuhay nang kasing tagal ng langit at lupa?”

Init na nagpapatunay na-buhay na buhay siya at kasama ko. Isang himala sa gitna ng buhangin at dagat. Isang hiningang ibinalik sa mundo.Ang pangalawang buhay ni Phyton. At sa sandaling iyon, habang magkatabi kaming nakahandusay sa pampang—pagod, sugatan, pero humihinga.Alam kong may mga bagay talagang binibigyan ng ikalawang pagkakataon.Hindi dahil karapat-dapat tayo-kundi dahil may mga pusong ayaw pang bumitaw.

dagdag niya, mas mabigat ang boses, “hindi sapat ang sorry.” Samantala, ako ay unti-unting natututong mabuhay sa katahimikan. May mga umagang naglalakad ako sa palayan, pinapakinggan ang huni ng mga ibon. May mga hapong umuupo ako sa may ilog, pinagmamasdan ang pag-agos ng tubig—paalala na kahit gaano kabagal, umaandar pa rin ang buhay.

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

Hindi puwedeng mangyari ‘to. As the music played, more people came out from behind the trees and stalls – some carrying candles, some holding signs with messages written in Tagalog: “Yna, mahal ka kita!”, “Ikaw lang ang para sa akin! Tanggapin mo pa ba ako sa buhay mo?!” Yna felt her legs getting weak, tears streaming down her face as she realized what was happening.