Tagalog Poem About Life Novels & Stories

"Hindi. Ayaw kong maghiwalay tayo kahit sandali lang. Para mo na rin akong pinatay kung tuluyan kang mawawala sa akin. Sinabi mo sa akin, hanggang sa huling laban hindi mo ako iiwan. Bakit mo paulit-ulit na sinasabing hindi ako susuko kung ikaw mismo ay sumusuko na para sa atin." "Gusto kong makasama ka hanggang sa pagtanda. Ngunit sadya yatang may mga bagay na hindi magiging panghabam-buhay sa mundo. Ngunit naniniwala ako sa buhay pagkatapos ng buhay sa mundo. Doon ay wala akong ibang napagdaanan kundi hirap, pasakit at pagdarahop. Ngunit naging makulay ang buhay ko ng dahil sa'yo. Binigyan mo ng saya at kulay ang pamamalagi ko. Kaya kahit masakit ang iwan ka kailangan kong tanggapin pero d

Nagbigay galang saka nagwika. "Sabi nga natin, 'Tay, habang may buhay may pag-asa. In every rain, there will always be a sunshine at the end. Ibig sabihin po ay mayroong pag-asa na naghihintay sa akin, sa ating lahat. Kung hindi man bukas, sa makalawa, at kung hindi pa rin sa susunod na araw ay huwag mawalan ng pag-asa dahil kasama natin SIYA. SIYA ang higit na nakakaaalam sa kakayahan ng bawat isa. Kagaya ko, sabi n'yo nga ay lagi akong hinahabol ng kamalasan simula pagkabata ko hanggang sa kasalukuyan. Lahat ng iyan ay mga pagsubok na kailangan kong lampasan. Sa lahat ng napagdaanan ko ay ginawa ko itong challenge, upang magpatuloy sa aking buhay. Salamat sa concerns ninyo sa akin, Nanay,

I believe a person’s life is like a page in a book—each page has its own story, with lines full of joy, verses full of tears, and words that leave deep marks in every heart. Minsan ay maikli at diretso ang teksto, parang mga sandaling dumadaan ng mabilis ngunit nag-iiwan ng matibay na alaala. Minsan naman ay mahaba at masalimuot, parang mga yugto ng buhay na puno ng paglalakbay, pagtuklas, at mga pagsubok na nagpapatibay sa ating karakter. May mga pahina ring tila walang kabuluhan sa una, ngunit kapag nagtagal, doon mo makikita na iyon ang mga bahaging nagbigay-kulay at kabuluhan sa ating kwento.

Hindi ko mapigilang makaramdam ng inggit sa mga taong nakakagala, nakakapag-aral, at nakakapamuhay nang normal. Labing-walong taon na akong nabubuhay. Labing-walong taon akong nakakulong dito. Ang tanging nakikita ko lamang ay ang mga mukha ng aking ama, ni Ginoong Arthur, at ng mga tauhan na naglilingkod dito. Wala akong kaibigan. Wala akong kalaro. Wala akong kasama na ka-edad ko. Ang aking buhay ay umiikot lamang sa loob ng bakuran na ito. “Ang Gintong Hawla,” bulong ko sa aking sarili. “Tama nga sila. Kahit gaano pa kaganda ang kulungan, kulungan pa rin ito.”

Tinitigan ako ng kanyang mga mata nang may kasidhian na nagpanginig sa kaloob-looban ko. "Hindi mo ako pwedeng hawakan — pero ako, pwedeng-pwede kitang hawakan." "Hindi iyon patas." "Ang buhay ay hindi kailanman naging patas. Dapat matagal mo nang alam iyon."

Itinuon ko ang tingin ko sa kulay kahel na kalangitan na siguradong maya-maya ay magiging madilim na. “I've been wondering, kung kailan kaya magiging ok ang buhay namin? Like alam mo 'yon?” Mapakala akong tumawa. “'Yung bang wala tayo iniisip na mga panganib, mga kaaway at iba pa. 'Yung simpleng buhay lang...” May bahid ng lungkot sa boses ko nang sabihin ko 'yon.

parang maiiyak ng sabi nya. "Pero kailangan natin na maging bukas palagi sa mga mangyayari apo. Isa iyan sa tatandaan mo. Kailangan natin na tanggapin ng maluwag sa puso natin ang mga bagay na dumarating at nang yayari sa atin. Kasama na iyan sa buhay na mayroon tayo. Ikaw at ang anak mo, alam ko naman na may magandang buhay na naghi hintay sa inyo. Mahal ka ng diyos, apo. At palagi syang nakikinig sa mga dasal mo. Basta palagi lang sana na maging bukas ang puso mo at huwag mag tanim ng galit kaninoman. At kung sakali man na mawala na ako. Pangako, palagi ko kayong babantayan kahit pa hindi nyo ako kasama pisikal, narito naman kayo sa puso ko. Kayo na ang naging buhay ko, at kahit kailan wa

Double meaning pala talaga. "Ang pilyo mo talaga!".sabi niya at tinawanan ko nalang siya,pero sumakay rin lang siya saakin at sinabayan namin ang mga taong maingay na sinasabayan ang kanta ng banda. "...you need someone,willing to give the heart and soul to you.. ...promise you forever,but baby thats something i cant do.." Ohh..i could say that i'll be all you need.. But that would be a lie..

Tangina talaga, ang malas malas kong tao! "Putangina naman eh! Wala na ba talagang magandang mangyayari sa buhay ko? Puro kamalasan at paghihirap nalang ba?!" Sigaw ko sa sarili ko. Sobrang bigat ng loob ko. Sobrang sakit. "Everything's gonna be fine.." Nang i-angat ko ang ulo ko ay nakita ko siya. Nakaluhod at kitang kita s amga mata niya ang pag-aalala.

STELLA LUNA Life is bitter sweet. Life is like a wheel. And right now, hindi ko na rin alam kung alin sa mga quotes na 'yon ang mas bagay sa buhay ko—o kung may sapat pa bang salita para i-describe yung gulo na unti-unti kong ginagalawan. Parang lahat sabay-sabay.