Tagalog Question And Answer Games Novels & Stories

tanong ko nasa likuran niya ako pinatong ang magkabila kong palad sa balikat niya hinalikan ko pa sa gilid ng ulo niya. Shooting game ang nilalaro nito. Sandali lang akong nilingon mabilis bumalik sa kaniya laro. “Malapit na po ito Mommy and why po?” “Pupuntahan na natin ang Ate Diday, anak,” “Ok lang po Mommy malapit na rin po ito mag game over,” anang niya pagkatapos ayan na agad ang game over. “Aalis na po tayo?” tanong nito hinayaan lang ang ticket na lumabas.

“Ang laro ay naipagpasya na. At hindi kayo pwedeng magreklamo!” Tiningnan siya ng lahat nang may kyuryosidad, lalo na ang mga mas bata. Nagpatuloy siya nang may kagalakan, “Naglalaro tayo ng couple’s game! Isinulat namin ang mga pangalan ng lahat ng mga mag-asawa sa mga maliliit na papel at inilagay ang mga ito sa isang jar. Isa-isa, may kukuha ng papel, at kung kanino ang pangalan ng mag-asawa na lalabas, kailangan nilang laruin ang laro na ipapataw namin at sagutin ang isang tanong.”

“Katahimikan! Magsisimula na ang pagsusulit!" Maya maya pa ay ipinamigay na ang mga papeles. Mayroong isang daang tanong sa kabuuan. Maaaring makita ang mga multiple choice na tanong, tama o mali, at fill in the blank na mga tanong. Ngunit ang mga tanong na iyon ay medyo malalim. Ang sinumang sumusubok na guluhin ang kanilang paraan sa paligid ng pagsubok ay masisira kaagad.

"Mamayang hapon ka pa papalaot, diba?" "Oo." Sagot niya ng hindi pa rin nakatingin sa akin. "Then, since we're not doing anything, why don't we play the twenty-one questions?" Doon na napatingin ulit sa akin si Deolino. Nakakunot ang noo niya. "Twenty-one questions? Anong laro naman 'yan?" "It's a game where we'll take turns in asking each other personal questions and will only end once each player has asked twenty-one questions."

nag-aalangan niyang tanong kay Callie. Hindi kaagad sumagot si Callie. Sandali muna siyang tinitigan nito bago tumango. Napangiti siya sa pagpayag nito. "Okay lang ba kung magkita tayo sa parke mamayang alas sais ng gabi?"

seryosong tanong niya "Huhhh? Ahh, oo nga pala, ang ibig sabihin na hindi ko na kaya ay ang question na gusto kong itanong na nangangailangan ng urgent na kasagutan." tatawa-tawa kong wika "Mikay, pinagluluko mo ba ako? Akala ko pa naman kung ano na? Tsk, hindi ba pwedeng ipagpagbukas mo na lang iyan kung ano man ang tanong mo?" sagot niya sa akin

Si Laila. “Couz,” “Laila, Anong ginagawa mo dito?” direkta niyang tanong. “Hmm..masama bang bisitahin ka? Ikaw lang ang natitira kong kakilala dito sa Syudad. Alam mo namang nag-migrate na ibang bansa si Mom,” dire-diretso itong pumasok sa loob ng gallery.

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

At iyon nga ang consequence ng laro na iyon. Kagat ang labing bumunot ako. Sana lang madali. Ang mga tanong na naroon ay random na mula rin sa amin. Any question kaya mahirap hulaan kung madali o mahirap na tanong ang makukuha ko. Binigay ko kay Jamiel ang hawak kong papel dahil siya naman itong nagbabasa ng mga tanong. Siya itong medyo mas matanda sa amin.