Tagalog Stories の小説・ストーリー

Kahit mga simpleng bagay ay masaya na kami basta ang mahalaga ay sama sama kami. That's what our grandfather taught us-money is important but family is importanter. Ay joke, everything pala 'yon. "Sarap ng tulog mo Iya ah? Tulo laway ka pa." Pangangasar ni Kuya Lance nang makaupo ako kaya inirapan ko na lang ito na agad niya namang ikinatawa. Alam ko namang nagbibiro lang siya dahil hindi naman tumutulo ang laway ko kapag natutulog.

Natagalan ako sa pagligo. Habang nakikinig sa alon ay bigla kong naalala si Mama. She loves the sound from the shore. I know, she used to tell me that. Sa tuwing nag-uusap kami ay hindi pwedeng walang kwento tungkol sa dagat. “Mama...” I whispered. “Kumusta ka na po?” I hope you're well...

Stella "YOU BITCH!" Malakas na sigaw ni Coleen at nabigla na lang ako ng higitin niya ang buhok ko ng buong pwersa dahilan para madala ako. "How dare you make a story between you and Jaxon! Ang landi mo!" Nanggagalaiti niyang sigaw kaya nanlaban na rin ako. "That's all true, Coleen. We make love! Hindi mo lang matanggap dahil hindi ikaw 'yon!" Palaban kong saad kaya mas lalo niya pang hingit ang buhok ko.

nagpigil ako nang tawag dahil sa tanong Niya. "Napagod po kami,kasi namalengke po kami tapos nagluto po kami nang marami at marami-rami siyang nakain kaya siya nasarapan bakit po? Ano po bang iniisip niyo?".nakahinga Naman siya nang maluwag. "..at pangalawa Rin po,oo at naligaw ako dito pero hindi ibig sabihin na Hindi ko--ako kakilala nang anak Niya,in fact we are b-bestfriend! Hehe!". galing ko talaga gumawa nang storya!

Text iyon at kay Leilani galing. Binuksan niya ang mensahe. "Na set up lang ako. Alam kong mahirap paniwalaan kung ang pagbabasehan mo lang ay ang mga larawang nasa balita pero paniwalaan mo sana ako. Walang ano mang iba pang nangyari gaya ng gusto nilang ipahiwatig."

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

ALENA POV Tahimik akong nakamasid sa dalawang batang naglalaro sa buhanginan. Matamis akong napangiti habang pinagmamasdan ang dalawa na masayang binubuo ang isang kastilyong buhangin. Nandito kami ngayun sa isang tagong Isla sa Visayas. Pinili namin magbakasyon dito para makaiwas sa ingay at polusyon ng Manila. Isa pa gusto namin magkaroon ng quality time para sa isat isa.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

"Nagpaiwan ako dito for purpose. Ayokong iwan ko ang mga problema niyo dito." Nangunot ang noo ko. "What do you mean?" "I want you to tell a story." Lumingon siya saglit sa akin at bumalik ang tingin sa dagat. "Go ahead," natatawang tugon ko sa kaniya. Kumawala muna siya ng malalim na hininga bago nagsimulang magkwento.

ungot nitong nagtatagis ng ngipin. "Ano bang pakialam mo? Bumalik ka roon sa girlfriend mo." Nagsanib ang makakapal nitong mga kilay. "Hindi ko siya girlfriend. Kaibigan siya at schoolmate ko sa eskwelahan mo." Natawa ito ng pagak. "Nagseselos ka ba?"