Tagalog Writers Novels & Stories

Dahil kami ang tunay na nagnakaw sa kanila ng karapatan na mahalin nila ang isa’t isa ng malaya. Matapos ang live na iyon ni Romualdo, tila nagbago ang ihip ng hangin. Marami ang na-inspire sa story nila. Bumuhos ang suporta at nagkaroon pa nga sila ng fan page para sa mga taong sumusuporta sa kanila online. Tila naging instant artista sila ika nga. May c-mo-ntact pa sa kanila na mga script writer at ilang TV stations para i-feature ang naging love story nila, ngunit kahit isa ay wala silang pinaunlakan.

“Loreen nalang.” Tahimik pa rin si Kael, halatang hindi nagpapadala sa kanyang tono. Napasimangot si Loreen. Hindi siya sanay sa ganitong klaseng lalaki. Karaniwan ay tinatablan agad ng kanyang mga pagpapacute at pagpa-pabebe. Pero siya si Loreen. Alam niyang sa katagalan ay mabibihag niya rin si Kael sa alindog niyang taglay.

Blah. Naupo na lang siya sa harap ng mesa at nagsalin ng tubig sa baso at hindi na inintindi si Migo. Mabait naman si Migo kaya nga hindi rin maitaboy ng Tita at Papa niya per yun nga lang feeling close ito sa kanya at minsan pakiramdam niya feeling nito ito ang tatay ng ipinagbubuntis niya. Minsan na rin siya nitong inalok na pananagutan raw siya nito na amalaks niya lang na tinawanan saka sinabi ditong kasal siya.

buong pagmamalaki niyang sabi. Nangunot ang noo nito. "Writer?" "Yep. Isa akong romance writer at yung mga naisususlat ko naisasalibro siya." "Iyan ang pinagkakakitaan mo sa limang taong nanirahan ka sa Maynila?" "Yes."

“So, kapag nagkagulo at biglang pumutok ‘yong lobo ay baka magulat ang lolo mo dahil matanda na siya. Kapag nagkagayo’y tiyak na aatakehin siya, magiging kasalanan pa natin, ‘diba?” “Are you a writer, baby?” Tanong niyang hindi magkamayaw sa pagtawa. “A frustrated writer.” Natatawa ring tugon ko. “Baby, sa palabas lamang at sa mga kuwento lang nangyayari ang ganyang bagay. Nasa reyalidad tayo, eh.”

Kung sakaling you still decide to proceed, just remember that you’ve been warned. Now let's talk about PLAGIARISM—isang malaking no-no sa mundo ng mga writers at content creators. Plagiarism is a crime, so matik na teh! Please wag tayong gumaya, wag mag-copy-paste, at wag umasta na parang sayo ang hindi naman sayo. This is a work of fiction, meaning lahat ng mababasa mo rito ay produkto ng imahinasyon ko. Ang mga pangalan, karakter, lugar, negosyo, pangyayari, at iba pa ay gawa-gawa lamang. Kung may pagkakahawig sa totoong buhay, tao, o event—purely coincidental lang yun.

English muna ako nagsulat at tumigil lang ako ng ako'y manganak. Nang mag three months old na si Zanelle, naisip kong bumalik ngunit nag Tagalog ako ng linya, dahil nakita kong maraming readers sa tagalog. Two months lang may tagalog readers na ako. Sa sobra kong overwhelmed hindi ko napansin parang isang magic ang nangyari dahil nag-trending ang bawat kong ilabas na story, gamit ang penman na ‘ZanelleLa’.

Hindi muna sumagot ang huli hanggang sa pumasok sila sa elevator. "Just try your best. Hindi talaga madaling maging manunulat ng TAP kasi si Sir Santillan mismo ang magde-desisyon kung anong theme, genre, POV, at word count ang isusulat n'yo," pang-amim nito. "To keep everything organized, he has a year-plan and was shown to the writers last weekend. Siguro ay personal na sasabihin niya ito sa'yo 'pag may time. If that happens, iwasan mong magpakita ng pagtutol, because he would definitely stop your evaluation and nonchalantly send you home. That's Ash Santillan. He may not be rude, but he's not that thoughtful either."

Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako. -END- (ito na po ang wakas. ongoing ang nakalagay dahil may ilang chapters na kailangan ko pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.) Ang story po ni Gieselle ay published as book (libro) at hindi po pwedeng i-post dito. May ilang piraso pa po ng libro at sa mga gustong bumili ay mag-PM lang sa love stories of all time sa epbi. thank u.

Pero bakit naman? "H-Huh?" "Tignan mo 'to, ang daming shares from different content creators. Isang eighteen years old, kinasal sa twenty-five years old na CEO. It's your photo and your husband!" natatarantang sabi ni Catalina. Tila ba hindi nag-function ang utak ko mula sa mga narinig ko. Pakiramdam ko ay gusto ko na lang mamatay at magtago sa mga kahihiyan na dala ko ngayon. Ang buong akala ko magiging back to normal ang buhay ko, pero hindi.