Novel & Cerita Tang Ina Ka

Tang/na! He smiled. "Jusko! Gusto ko tuloy manggapang kahit umgana na dahil dyan sa ngiti mong iyan!" Parang tanga na sabi ko. Nakangising nailing naman sya tsaka niya ako ninakawan ng halik sa labi. "Gapang me then," he challenged.

"ang ganda mo naman... umiinom ka ba?" "Oo naman... Tara sa loob?"

"Katana?" "Tang ina! Akala ko wala na akong kausap!" singhal niya. Sina Katana at West ay pinsan ko sa mother side. "Naghihirap kana ba?" tanong ko sa kanya. "Bakit hindi ka tumawag sa cellphone mo?" "Gago! Mas mayaman pa ako sa iyo!" inis na wika niya. "Sumabog yung cellphone ko! Shit!" Sumabog? "What do you want?" pag iiba ko sa usapan.

Nagtagal bago sya tumingin sakin at sumagot. "Y-yes." Tangina. Tangina mo Veena! ____________

“Tang-ina ka talaga, Alina. Tang-ina mo!” Sinampal ko pa ulit siya bago ako lumabas doon. Naiiyak na lang tuloy ako dahil sa nararamdaman kong galit sa kaniya. Gago siya, lalo lang siyang masasaktan sa akin dahil sa mga pinagsasasabi niya.

“Goddamn it!” Ibinalot niya ang mga daliri sa matigas at mahaba niyang p*********i at napamura. Masakit ang hard-on niya at dahil iyon sa mapangahas na panaginip niya tungkol sa kanyang sekretarya. Para pakalmahin ang sarili, humingi siya nang malalim at saka bumuga.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

“Ngayon lang yata may nagtangkang tanungin ako niyan.” Tumango lang si Bash. Hindi siya pinilit magsalita pa. Pero sa loob ng ilang segundo, tahimik lang silang nakatingin sa isa’t isa. Parang nagkakaintindihan kahit walang salitang nasasambit. “Kung sakaling kailangan mo ng kausap,” dagdag ni Bash, “I’m here.”

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."

Napaka swerte ko dahil mayroon akong katulad niya na laging nagpapalakas ng loob ko. "Okay," simple kong tugon at hinila na niya 'ko palabas ng kwarto. Dala ko ang shoulder bag kong kulay peach na naglalaman ng phone at konting pocket money. "Mom, alis na kami." Lumapit siya kay Tita Kendra na umiinom ng tsaa at saka niya hinalikan sa pisnge. "Take care, ha," wika ni Tita at saka tinapik ang pisnge ng anak niya.