Tasting Menu Novels & Stories

It was as if she was filled with wonder and at the same time intimidation. Hindi ganito yung reaction ng taong sanay sa luxury. This was the reaction of someone seeing it for the first time. We sat sa usual corner table ko. Private and good view of the city. Binigay sa akin ni Andrew yung leather-bound menus. “Your waiter will be with you shortly. Enjoy your evening.” Binuksan ni Maya yung menu. Pinag-aralan ko yung mukha niya. There was no price listed kasi. Just dish names in Italian with descriptions.

May bake oyster na ni-request ko, beef tenderloin, pasta and banana. Nasa pabilog ito na lamesa at meron itong nakadesign na bulaklak na mix ang kulay at kandila sa gitna. We have wine and landscape plating on our first menu. “Wow, pinaghandaan mo talaga ang date natin, ano? Maraming salamat babe.” "You're always welcome my babe, let's eat, baka ikaw pa ang makain ko-” tinaasan ko siya ng kilay at nakangiti.

“Masarap! Isusulat ko ba dito sa papel 'yon? Paano kung hindi ko alam kung anong pangalan ng dish?” “Don't worry, Ma'am. Kahit simpleng description ay ayos na. Kabisado naman po namin ang siniserve dito— feel free to write what you would like to be served on your wedding's menu,” nakangiti nyang sagot. Wait— wedding's menu? “These foods are for the taste testing ng foods na gusto mong i-serve sa kasal," dagdag ni Javi, sinasagot na agad ang tanong na nasa isip ko.

Mga advantages ng mga gwapong matatangkad. May lumapit na waiter sa amin at nag-abot kaagad ng dalawang menu.Natakam at ginanahan ako sa mga nakita kong pagkain.Why is that Azazel?Baka naman batuhin na ako ng Mayordoma ng mas masakit oa sa batong words kapag nalaman niyang ganito ang naging akto ko sa labas kahit na naghahain naman sila ng masarap doon.Ansel informed with a little about some of the dishes.May ilang mga bago sa paningin ko na malamang hindi naman naise-serve lahat sa school kaya gano'n, mabuti na lang at mabait ang kasama ko.

Sa isang private booth ng Italian restaurant, pinag-usapan nila ang wedding playlist, ang design ng invitations, at pati na rin ang scent ng candles na ibibigay bilang giveaways. "Vanilla lavender," mungkahi ni Abby. "Relaxing pero elegant." "Agree," ani Keiko. "Tapos etched glass bottles. Pang-display sa shelf after." ——— Forty-Five Days Before the Wedding... Sa Tagaytay estate, dumaan sila para sa final layout at food tasting. Kasama nila ang event stylist at caterer. Pinili nila ang menu: beef medallion with truffle mash, rosemary chicken, at mango panna cotta for dessert. May option rin ng vegan plate para sa guests na may dietary restrictions.

Ang upuan sa dining ay nakahang mula sa ceiling na parang duyan. Hindi na hinatid ang menu, dahil nakahanda na itong i-serve matapos naming umupo. Pinuno nila ng dish ang lamesa namin. Masarap ang amoy, mula sa appetizer hanggang dessert at handa na. Inabala ko ang sarili ko sa pagkain, at sinabi ang opinyon ko tungkol sa food para sa review na gagawin ni Damon. Matapos ko makain ang huling kagat ng hipon na nasa plato ko saka dumating ang cart na may wines.

Pagkatapos ay malawak niyang iwinagayway ang kamay. Punong-puno ng pagmamalaki ang mukha niya. “Umupo ka na.” “At tingnan mo ang imperyong nasakop ko para sa iyo.” Napatingin si Manang Linda sa tinatawag nitong imperyo. Isang mesa ng pagkain. Tatlong serving dish. Dalawang chef. At usok mula sa molecular gastronomy. Hindi niya alam kung matatawa ba siya.

Halos lahat ng paborito kong pagkain ay narito ngayong gabi; para bang espesyal na binuo ang menu ayon sa panlasa ko. Ibang-iba ito sa menu ng high-class restaurant na una niyang pinagdalhan sa ‘kin. Inilibre pa niya ako noon, sabi niya bilang pag-welcome, pero kung tutuusin ay mas maganda pa rito kasama ang iba.

Hindi man ito ang actual wedding dress niya pa, pero ang tingin ni Alec ay sapat na para ipadama sa kanyang siya ang pinakamagandang babae sa mundo. Sa mga sumunod na araw, sinimulan na rin ang food tasting. Magkasama nilang pinili ang Filipino-Italian fusion menu, dahil pareho silang mahilig sa pasta at lechon. “Pwede bang may mango graham din?” hirit pa ni Tatiana. “Childhood favorite ko ’yun.” “Tapos dapat may cocktail bar din,” dagdag ni Alec. “Para sa mga barkada.”

Akademisyan? Mukhang napakahalaga ng titulong iyon! Lumapit pa si Vanessa sa mesa at nakita niyang ilang tasa lamang ng tsaa ang nasa ibabaw nito. Agad niyang kinuha ang menu mula sa waiter at sadyang binuksan ang pahina ng mga pinakamahal na pagkain tulad ng braised grouper at baked lobster na may black truffle. "Akademisyan, sigurado po akong madalas kayong dumalo sa mga ganitong salu-salo, hindi ba? Marahil ay mapili rin kayo sa pagkain. Tingnan ninyo kung may gusto kayo rito!"