Tattered Clothes Novels & Stories

Isang piraso ng tela ang nahulog sa lupa. Dalawang piraso ng tela ang nahulog sa lupa, Ilang piraso pang tela ang nahulog sa lupa. Punit-punit ang damit ni Garry. Parang may gumamit ng gunting para putulin. Ang kanyang katawan ay nagkaroon ng hindi mabilang na maliliit na hiwa mula sa mga talim. Matigas na gumalaw si Garry habang hinahawakan ang kanyang katawan. Pakiramdam niya ay nakaligtas siya sa isang sakuna.

“Maraming salamat po. Isesend ko na lang ang kulang ni Mama na Sampung libo sa account mo.” “Sige. Maraming salamat.” Pagkatapos ng tawag na iyon ay napaupo siya. Tumingin siya sa trenta pirasong tops at agad na lamang niyang pinasok isa-isa ang mga ito sa lagayan. Hindi siya nagsasawa na basahin ang nakasulat sa ibaba ng logo ng packaging ng mga damit na tinatahi niya. “Adellilah Clothings,” mutawi niyang muli at agad na ngumiti. Ito ang nagsilbing libangan niya habang sinusubukang umusad mula sa nakaraan niyang binalot ng dilim.

At isang larawan noong nginitian siya nito nang parang siya lang ang tao sa mundo. Ngunit ngayon, ang mga ngiting iyon ay parang alaala na lang ng isang panaginip na hindi na mauulit. Dahan-dahan niyang itinupi ang lahat ng damit sa maliit na maleta. Walang magarbo, walang drama—pero bawat tiklop ay may kasamang luha.

Magka-videocall pa kasi kami. Naghilamos ako ng mukha at nag toothbrush. Hindi ko na pinalitan 'yung suot kong loosen T-shirt and pajama. Mamaya na lang ako magpapalit kapag maliligo na. Kahit naman hindi ako mag-ayos ng bongga ay maganda pa rin ako. Pagkababa ko ng hagdanan ay nagulat ang mga katulong sa suot ko. Marahil ay sanay silang naka OOTD (outfit of today) ako lagi kahit minsan papasok lang sa attic.

Is his words enough for her to believe on him and feel at ease? Nag-iwas siya ng tingin at biglang nawalan ng gana. Walang pasintabing tumayo siya at hinanap ang damit niya. She didn't mind to cover herself up, malamang ito ang naghubad ng damit niya at nakita na naman nito ang katawan niya. So why cover up? "Where's my dress?" Tanong niya habang hinahanap iyon. "Ahm, about that, I accidentally ripped it last night. But don't worry, you can use my shirt and boxers. Malinis at mabango naman yun."

Agad naman syang pinaghila ni Gavin ng mga damit na nakasabit roon. "Change your clothes" utos nito. At marahas na iniabot ang mga dress na naka hanger. Kinuha nya ang mga yon at tinignan isa-isa. "Bakit dress?" tanong nya at liningon ang ibang mga damit. "Wear anything basta makapagbihis kalang. Baka makapatay ako pag hanggang mamaya ganya ang suot mo dito sa mall" May himig galit na sabi ni Gavin.

Hindi si Cassian na may aura ng “sin waiting to happen.” Nagmadali akong bumaba mula sa malaking bato at pumwesto sa ilalim ng punong may masarap na lilim—perfect spot for undressing in secret. Mission: magpalit ng damit na walang drama. Inuna ko ang maong pants. Check. Naiwan ang cotton shorts. Check. Tinanggal ko ang jacket—pero dahil sa kasikipan nito at kawalan ko ng coordination sa buhay, pati ‘yung spaghetti top ko, napaangat.

Tutal, nasa banyo na rin naman siya, mabilis na rin niya hinubad ang basang damit na suot at nagbabad sa ilalim ng shower para kahit papaano mabawasan ang hang over na nararamdaman niya. May nakita rin siya unused na bath towel kaya iyon na ang ginamit niya pangtapis sa pang ibabang katawan niya saka sinipat ang damit na nakatupi na iniwan ni Bunny. Kasya naman sa kaniya ang tshirt, fitted nga lang pero ang short.... itinaas pa niya iyon upang matitigan ng husto. How the hell am I going to wear this?

Mukhang nahawa na rin sa pagiging tuod ng amo niya. Paglipas ng tatlumpung minuto, may kumatok na katulong at iniwan ang tatlong malalaking paper bags na may gintong tatak. Excited kong binuksan ang mga iyon. Pero nang mailabas ko ang mga damit, nanlaki ang mga mata ko. Ang panga ko, halos lumanding sa mamahaling carpet. “T*ngina... ano 'to?!” Ito ba ang tinatawag nilang 'proper clothes' para sa yaya?

Wala sa sarili kong hinaplos ang puting t-shirt na parati niyang sinusuot at pinapasuot sa akin noon tuwing binibihisan niya ako. Naaamoy ko pa rin ang pabangong lagi niyang ginagamit. Miss na miss ko na siya! I folded the shirt and picked up the other shirt again. Ewan ko ba, bakit ko nasali ang mga damit ko sa paghahakot. Gawa na siguro ng galit ay hindi ko na alam ang dapat na kunin. My empty cabinet gave chill to me. Parang ang lungkot tingnan ng tukador ko na walang nakasabit na mga jacket ni Braden. Mahilig siya sa mga jacket kaya sa kanya ang lahat ng mga naka-hanger na gamit.