Tawagan Novels & Stories

Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita. Ang tinig pag-iyak ng aso ay pumaimbabaw. Iyong tonong labis na pinahihirapan hanggang paunti-unti ay naghihimig na boses ng tao papuntang pagsigaw. Ang tinig pagsigaw na puno ng pag-inda ay tugma na sa boses ni Kuya Bobby. Natabunan nito ang walang tigil na pag-usal ni Tito Ato ng mga salitang Latin.

“Walang duda… ikaw nga siya..” Natigil kami sa pag uusap ng makarinig ng yabag. Agad na nag iwas ako ng tingin kay sir Tyler na kararating lang. Buhat nito si Trevor, mukhang katatapos lang ng mga ito maglaro dahil parehong basa sila ng pawis. Nang i-abot niya sa akin si Trevor ay todo baling ang ulo ko sa ibang direksyon para hindi magsalubong ang aming mata.

Morris. “Pusa.” “Ha? Kakaiba kayo. Karaniwan, ‘Asawa’ o ‘Sweetheart’ ang ginagamit ng iba, pero kayo—‘Pusa’ at ‘Malaking Tigre.’ Ang trendy niyo naman.” Napangiti si Rowan habang tiningnan ang misis niyang nakasiksik sa braso niya. “Ako pala ang Malaking Tigre?”

Tawanan, pati matatandang walang ngipin ay naghahagikgikan. Masayang-masaya ang lahat. Umaalingawngaw sa buong kapaligiran ang masigabong halakhakan. Aligaga tuloy sa ginagawa ang pinakamatandang mambabatuk (master tattoo artist) sa di kalayuan. Patigil-tigil ito sa pagtatanim ng tinta, napapalingon sa tuwing lumalakas ang tawanan, nasa itsurang kanina pa nito gustong iwanan ang turistang tina-tattoo-an para makihalubilo sa mga nagkakasayahan.

“Pakawalan. Mo. Ako.” Hindi pinansin ni Javier ang hiling ni Ella. His hand was stroking her as if he was trying to calm her down. “Bakit mo laging ginagawa ‘to? Tuwing lumalapit ako sa ‘yo, lagi kang lumalayo.” Yumuko si Javier hanggang sa gahibla na lang ang layo kay Ella. “Ganito ka ba sa lahat ng lalaki kasi pakiramdam ko hindi.” “Hindi, sa ‘yo lang, boss.”

Lumakas ang tawa. Ang tawa ay nagmula sa Omnipotent Lord na nakatayo sa gitna ng rehiyon. Habang gumagalaw ang kanyang isip, ang mga mahiwagang rune ay nagkatawang tao at naging isang malakas na hukbo na lumitaw sa labas ng mga gate ng lungsod at sinalakay ang iba pang mga lungsod. Samantala, ginamit din ng iba pang Macrocosm Ancestral Gods ang kanilang mastery sa Path at ginawang rune ang kanilang pang unawa sa Path, na naging mga sundalo naman na umatake sa ibang mga lungsod.

Tumango naman ang katulong at pumasok ulit sa kusina. "Ang protective ha? May something na talaga sa inyo, Tamara hindi ka lang nagsasalita," bulong sa akin ni Jewel. Nahuli ko pa ang irap ni Wela bago uminom mula sa beer na hawak niya. Barbeque, pizza at iba't ibang sitserya ang mga pagkain. May ibang lumalangoy na sa pool. May iba naman na nagmo-moment kasama ang kani-kanilang mga nobya at may ibang kumakanta habang may tumutugtog ng gitara. Naiwan kami ni Jewel sa gilid ng pool at nakaupo sa mga sun loungers habang si Raf ay pumasok muna saglit dahil tumawag daw ang kanyang mga magulang na nandoon sa ibang bansa. Siguro ang ganda ng mommy niya at ang gwapo ng daddy niya kasi makisig siya.

Tawanan. Si Red ang pumutol sa masayang tawanan ng grupo. “Mga pare, hindi niyo naman kailangang gawin ‘to sa ‘kin. I mean, I don’t need any initiations. I wasn’t born yesterday para ang simpleng pagpapaligaya sa magiging asawa ko ay hindi ko magawa.”

Nagsimula muli ang susunod na kanta namin, ang TAYA. [Verse 1 – Ingrid & Wynona] (Ingrid – soft, almost whispering) Nasa likod mo lang ako Pero ‘di mo pa rin ako makita You’re running fast, oh so fast Pero ako pa rin ang taya... (Wynona – dreamy tone) Smiling while you disappear Like I asked for this chase But every time you leave me I just crave a little taste… [Pre-Chorus – Amaya] (Amaya – breathy, mysterious)