Temporary In Tagalog Novels & Stories

Hindi na ako tumatakbo. Babalik na ako sa Pinas, na may plano Kinabukasan, maaga akong pumasok sa shop. Pagdating ko sa shop, agad kong tinawag ang dalawang senior staff ko. “Team, I need to discuss something important.” English ang tono ko. Professional. Clear. “I will be flying to the Philippines for business matters. Temporary only. But while I’m away, operations must remain stable.” Nagkatinginan sila.

Parang bothered. “You sure? Aren’t you hungry?” Umiling ako kay Tim. “Busog pa ako,” sagot ko naman sa salitang Tagalog. Naiintindihan niya ang salitang iyon kakatanong niya noon sa akin nang mag-aral siya. Para hindi ito mag-isip, nakangiti siya nang lumabas siya ng silid na iyon.

takang tanong pa rin niya. Muli naman akong umayos sa aking pagkakatayo at muli siyang hinarap. "Ang gusto ko lang namang sabihin ay TAPOS… NA… AKO… SA'YO… oh, Tagalog na 'yan ha para mas maintindihan mo," kalmante ngunit may diin ko pa ring wika.

Isa-isa niyang binasa ang bawat clause. Lahat nakaayos. Lahat kontrolado. “Temporary…” bulong niya sa sarili, paulit-ulit. Napahiga siya sa kama, nakatingin sa kisame, habang bumabalik sa isip niya ang sinabi ni Adrian. ‘We walk away.’ Ganun lang. Parang wala lang. “Ang dali mong sabihin…” mahina niyang sambit.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Kundi isang matamis na "oo." ​Ang "Emergency" kanina? Hindi emergency ang tawag doon. Correction. Ang tawag doon ay... paninindigan. Paninindigan na hindi na ako aalis. Paninindigan na kahit anong pader ang itayo mo, unti-unti ko itong wawasakin—hindi sa dahas, kundi sa pagpapakita na ang lalaking iniwan mo noon ay matagal nang nagbago. At sa bawat segundong lumilipas, mas lalo akong nahuhulog sa inyo.

Kawawa naman itong mokong na ito. "Ok means pagsang-ayon" pag e-explain ko sa kanya. Mas lalong kumunot ang kaniyang noo sa sinabi ko. "Do you think hindi ko alam ang meaning ng Ok? What I mean is para saan ang 'ok' na sinabi mo?" Ayan kasi hindi ini-specific. "Sumasang ayon na ako sa gusto mo. Payag na akong maging temporary girlfriend mo," sabi ko at umirap. Feeling ko lang mag-inarte kasi nakakainis siya.

Si Liam naman ay nakaupo sa carpet habang pinapanood sila. “Mommy,” tawag niya. “Yes, baby?” “Friends na sila?” Napatingin ako kina Steven at Andrew. Pareho silang nakapikit. “Hindi ko rin alam.” napapangiti kong sagot. Biglang nagsalita si Steven nang hindi dumidilat. “Yeah, friends.” Sumagot naman si Andrew. “Temporary.” Napatawa ako.n“Bakit temporary?” “Until tomorrow,” sagot ni Andrew.

"...nakakatakot." "Ang alin?" "Ang masanay... sa ganito." Napatingin ako sa kanya. "Pero temporary lang naman 'to," mahinang dagdag ko, tila ipinaalala rin sa sarili ko. "Alam ko," sagot niya. "Temporary." Ngumiti ulit siya—yung ngiting may itinatagong lalim. Yung tipong masaya sa kasalukuyan, pero natatakot umasa para sa bukas.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.