Temporary In Tagalog Novels & Stories

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Masasayang lang ang pagod niya. "How's your sleep?" Tinawagan siya ni Kaden at matapos ang limang attempt ay saka lang niya ito sinagot. "I want to go home," 'yon ang isinagot niya. Silence. How do you say goodbye to the person you love? Ipinikit niya nang mariin ang mga mata niya. "What are you saying?" Tanong ni Kaden "You're home." "No... Bahay nyo 'to. This is not my home."

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Tanong ng dalaga na rinig sa tono nito na natutuwa pa ito sa nangyare. " You're glad, aren't you?" " Yes! We can stay for one more day!" Masayang sigaw ng dalaga. " We have to go back to the Philippines tomorrow. I already booked a flight." Sagot niya dito habang nagsesearch sa phone kung saan may malapit na matutuluyan. " Ah, agad agad. Hindi ba tayo pwedeng mag extend?"

KABANATA 22 HUMIGOP ako nang isang malalim na hininga, bago ako nagdesisyong pumasok sa isang silid na nagsisilbing hintayan ng mga taong gustong bisitahin ang mga ka-anak nilang nasa kulungan. Ito ‘yung lugar na sinasabi nilang para sa mga taong makasalanan.

Chapter 2: First Time With Her Jack's Perspective One month later... Tag-ulan na naman, ang pinaka-ayaw kong panahon, parang ang lungkot kase tuwing umuulan, ang tahimik ng paligid at ang kulimlim. Nakakatamad pumasok pero kailangan, kaya naman nagmadali na ako dahil anong oras na din.

bulong niya. Tinaasan ko siya ng kilay. “Excuse me?” “May appointment ka raw bukas.” Napatitig ako sa kanya nang ilang segundo bago ako napahalakhak nang mahina. “Ano? Hindi na ako maid dito?” “Hindi naman sa gano’n,” depensa niya agad, tumatawa rin. “Temporary partner ka lang ng bidder mo.” “Temporary partner,” ulit ko, sabay turo sa sarili ko. “Ang ganda ng job promotion ko, ah.”

ahh" talaga Mayor mabuti yun! para hindi ka mahirapan. Sa darating na pangangampanya, mo? Para may gagawa ng schedule mo, sa araw-araw, Saad ko rito habang kumakain ng mangga, Sino nga pala ang naging temporary secretary mo? Dagdag na tanong ko pa kay Mayor. "AHH,EHH, heart si Wendy ang maging temporary secretary ko! sagot nito sa akin. Nang tumingin ito sa akin mga mata!" "Okay lang ba sayo heart?" na maging temporary secretary ko si Wendy, tanong pa nito sa akin. napa bunting-hininga muna, bago ako sumagot sa tanong nito.

sabi ni Lora matapos ang ilang sandali, dahan-dahang tinapik ang tiyan ko, “this is real.” Napatingin ako sa kanya. “Hindi temporary ‘to,” dagdag niya, this time ay may ngiti na ulit, “kahit gaano ka ka-weird mag-crave, kahit gaano mo ako pahirapan… nandito kami.” Napangiti ako nang mahina, at sa pagkakataong iyon ay naramdaman ko ang init ng presensya nila isang bagay na hindi kailanman naging temporary.

"May ipapadala akong tauhan ko roon. Dapat maaga kang umalis diyan sa inyo para hindi tayo mahuli. Doon muna kayo tumambay sa Park ng San Fermin. May entrance f*e doon na 100 pesos per head, kapag may lumapit sa inyo na lalaking mag aabot ng flyers, go, tanggapin mo. Magtagal ka muna sa park ng kalahating oras para hindi makahalata ang guards mo na scripted ito. After half of an hour, ayain mo na sila. Sabihin mo may nag abot sa'yo ng flyers about sa ilang oras na pagstay sa isang cabin doon sa Baranggay kung nasaan ang bahay natin. Doon muna sila sa hotel sa labas ng Baranggay. Bawal kasi pumasok doon ang kung sino-sino lang lalo na at wala namang kailangan" "Paano kung hindi sila pumayag?"