Terror In Tagalog Novels & Stories

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Sumabay ako kina mama sa pagtungo sa ikalawang palapag dahil napagdesisyunan kong maligo. I immediately removed my shirt as I entered my room and walks towards the bathroom para maligo. But before I did that, nakarinig ako ng katok sa pintuan ng kwarto ko. My heart raced when I open the door and saw Lance's dark eyes and seductive face.

Kj ka remember? Hayss. Oo nga naman. Bahala na si batman. Sana naman walang pang bubully na maganap sa outing nato. Nakakasawa na. Maingay ang loob ng van habang nasa byahi kami dahil sa mga tawanan at tuksoan na nangyayari. ''Hoy ang tahimik mo jan. Makisabay ka naman.'' tawag ni Nica sa atensyon sabay sundot sa may tagiliran ko.

Takbo bilis bilis pa Nabalik ako sa ulirat ko sumakit ng subra ang aking ulo. ahhhh ansakit ng ulo ko ahhhhhh. "Miss okay kalang ba?" Ahhh ansakit ng ulo ko. "Miss gusto mo bang dalhin kita sa ospital?" Hindi na kaya ko na ito sige aalis na ako. Sa takot ko at kaba na nararamdaman ko agad akong tumakbo palayo sa lalaki. Ahhhhhh ano ba itong nagawa ko?patawarin nyo po ako hindi ko po alam.

(WARNING: ANG KABANATANG ITO AY RATED SPG, PATNUBAY AT GABAY NG MAGULANG ANG KAILANGAN PARA SA MGA MAMBABASA. MAAARING MAY MASESELANG TEMA,LENGGWAHE,KARAHASAN,SEKSWAL O HORROR NA HINDI ANGKOP SA MGA BATANG NAGBABASA) I stared at his eyes, there was a evident desire in his face while scanning me.

I forgot to wear seatbelts! Kinapa ko ang noo ko at medyo nahilo ako. Nang idinilat ko ang mata sa harap, may nakita akong babae na hinuli ang pusa. Lumabas ako sa pag-aalala na baka nasagasaan ko ang pusa. Mabilis na lumapit ako sa nakapayong na babae. Hindi ko inalintana ang ulan. "S-Sorry. Nasaktan ba siya?" kinakabahan kong tanong.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

bawat binibitiwan niyang salita ay may diin. "P-Pero, L.. Anak ko pa rin iyon-" "Neim!" dumiin ang hawak niya sa pisngi ko kaya napangiwi ako sa sakit na dinulot noon, mabilis naman siyang natauhan nang makita ang mukha akong nasaktan "Did you listen to what I just said, hmm? Neim? I'm just keeping you safe.. when someone finds out you saw a member's face, mam-matay ang isa, it's either the member or the one who saw the member's face."

tangi kong nasabi habang umiiyak. "I'm a monster. I can't control myself when I get mad and feel betrayed. I'm the worst person in the world, Yareli. I'm the worst!" Nagpahid siya ng luha sa mga mata niya pero patuloy pa rin ang pagtulo.

"I'm... scared." "Takot ka saan?" "To you..." Bahagya niya itong nilingon nakakunot ang kanyang noo. "At bakit ka natatakot sa akin?" Nag-angat ng mukha si Xyrius mula sa pagkakasubsob ng mukha sa leeg niya. Malamlam ang mga mata ni Xyrius. "Dahil mahal kita at ikaw lang ang may kakayahang saktan ako, doll..."