The Bamboo Dancers Novels & Stories

The main stage curtains pulled back, and three incredibly fit, good-looking macho dancers walked out, wearing custom firefighter costumes and smiling straight at Mila. "Sabi sa 'yo, eh! Enjoy your gift, girl!" Aiya squealed, pushing Mila toward the front couch near the stage. Mila shook her head while laughing, totally forgetting about her toxic family for a moment, completely ready to let loose and enjoy her special day. Hot and intense music played in the background. She walked toward the stage and swung her hips together with the dancers, while her friends cheered her on from below. Hinawakan siya ng isang dancer sa bewang at pinagdikit ang katawan nilang dalawa. Inilagay niya ang kaniyan

Bukod pa ro'n ay sumasayaw siya, ngunit wala naman tunog. Iyong sayaw niya ay tila sumasabay sa ginagawang pagkumpas ng hangin sa mga puno. Pakiramdam ko tuloy ay nanonood ako ng performance ng isang traditional korean dancer. Wala talagang kupas ang pagiging graceful ng galaw niya sa tuwing sumasayaw siya. Hanggang ngayon ay nagagawa niya pa rin palaglagin ang panga ko sa pagkamangha sa mga galaw niyang namumukod tangi.

Maraming bamboo stick ang patuloy na sumisilip hanggang sa wakas ay isang bamboo stick ang lumabas sa tube. Binuksan ni Yolden ang mga mata niya, at mabilis niyang pinulot ang bamboo stick bago tiningnan ang mga salita na nakasulat doon habang sinabi, “Narinig ko na ngayong gabi ang Lantern Festival. Ginawang maliwanag ng mga lantern at dekoradong puno ang langit sa gabi. Pagkatapos ay isang bugso ng hangin at ulan ang lumitaw, at ang mga lantern ay tinangay at tumigil din ang orkestra… anong ibig sabihin nito?”

Bilang major sponsor na si Rafael, gusto niya ng kakaibang intertainment, yung mas dearing. Pumwesto ang tatlong magkapares na dancers sa harap, bawat pares ay isang dalaga at binata. Mga formal dancers sila ng isang grupo sa isang kilalang club na isa sa mga kaibigan ni Rafael sa manila. Ang management ay nagpatugtog ng kantang "RIVER" song by Bishop Briggs.

Mabigat ang bawat hakbang. Hanggang sa makarating sa kinatatayuan nila. Agad namang umatras ang mga dancer, tumabi sa mga babae. Parang humihingi ng tulong na protektahan sila. Kamot-kamot nila ang ulo. May ngiting humihingi ng paumanhin. Hinapit ko ang baywang ni Cherry. Napasinghap siya. Nailapat ang mga palad sa dibdib ko.

Mayamaya pa ay may nagsayawang mga dancer sa gilid ng niyon. Sa kanan na gilid ng Christmas Tree, may pinagawa na stage ang LGU. Yari sa metal ang mga iyon at pwedeng i-dismantle pagkatapos gamitin. Sinadya siguro iyon ng Management para makikita pa rin ng mga tao ang announcer at ang host ng event kahit nasa malayo. Kagaya ngayon, may nagsayawan sa gitna ng stage. Malayo na siya sa stage pero kitang-kita niya pa rin ang mga dancer.

Hindi n'ya alam kung bakit sa isang tingin lang nito o sa tono ng boses na may pagbabanta. Wala s'yang nagawa kundi ang sumama sa mga pinsan at sa ama ni Tanya sa gitna ng dance floor kung saan ay masayang nagsasayawan ang mga ito. "Five little monkey, humpy dumpy," sabay-sabay na kanta ng lahat na ikinasalubong ng kan'yang kilay dahil mukhang hindi naman tama ang lyrics ng nursery song na five little monkey.

“Papaano ka makaka-pick up ng costumer kung costume mo pang-Maria Clara? Baliw ka ba? Sayang maganda ka pero ang hina ng utak. Hay, naku!” “At least maganda!” Ngumisi ako. Nagsilapit na ang mga dancer niya. May juice na ring nakatimpla para sa snack. May rehearsal kasi sila sa mini stage nila para sa performance mamaya. Kapatid ni Papa si Tiyang, bunso si Tiyang. Magkagalit pa rin silang dalawa. Di kasi tanggap ni Papa ang mundong pinasok ni Tiyang.

Sagot naman ng isang echoserang estudyante. May kaniya-kaniyang representative na dancers at cheering squad ang bawat school at kaniya-kaniyang pakitang-gilas ang bawat grupo. Pinaka-maingay at pinaka-bongga ang sayaw na may kasamang tumblingan ang grupo nina Diana, syempre naman sila ang host sa taong ito, well, taun-taon namang sila ang host, kaya naman kung may pa-competition rin sa cheering siguradong panalo na sila dahil hindi sila magpapakabog sa walang humpay na hagisan pagkatapos ng pyramid exhibition nila at susundan pa ng cart wheel ng bawat babaeng estudyante ng cheering squad.

"Ah, naghahanap kami ng gagamba, Ate." "Gagamba?" Oh, is that spider? Okay. Lumapit ako sa kanila. I know insects are so kadiri but I was curious what are they gonna do with it. "Pagkatapos, ano'ng gagawin niyo sa gagamba?" "Gagawing alaga. Tapos ilalaban sa ibang gagamba." So, mamamatay ang gagamba? Poor, gagamba. "Doon tayo sa palayan," aya ng isang bata. Tumawid sila sa bamboo na bridge papunta sa kabila.