Novel & Cerita The Ceo's Maid

Biglang tumayo si Riza, halos hindi makapaniwala. “Ngayon mag-asawa na kayo! Mapapanatag na ako at alam kong magkakaroon na ng tagapagama ang aking apong CEO. ” tuwang-tuwa ni Madam Cely, sabay haplos sa kamay ni Riza. Napatingin si Riza kay Kenneth, halos manlisik sa galit, sabay tanong, “Kenneth… Ano 'to? Ikaw… CEO ka ba? Totoo ba iyon?”

Anas ni Elloise saka niya iniangat ang wine glass niya. “I am now the new princess of this house and I deserve to be called Miss Marquez. Buti na lang at may pirma ni daddy ang birth certificate ko.” “Oo naman, hindi ako papayag na hindi mo dadalhin ang apilido ng daddy mo. Ngayon na may power ka na sa kompanya pagbutihin mo and don’t disappoint your dad. Hindi na ako makapaghintay na ikaw na ang magiging bagong CEO ng Celestial Elegance.” Nangangarap na siyang makita ang sarili niya na nakaupo sa isang malaking opisina. “Pero mas maganda sana kung papalitan natin ang company name dahil nakasunod sa pangalan ni Celeste ang kompanya.” Naiinis niyang wika.

At ako, I had signed a contract with trembling fingers. One year. Private maid. Personal attendant. The language of the contract was clean. Professional. Almost elegant, even. Pero simple lang ang mensahe. I was no longer mine. “Anak…” I looked up from the copy of the contract in my lap. Nakatayo si Mama sa may front door, twisting her hands together. Sa likod niya, sobrang normal pa rin tingnan ang buong bahay namin in the most painful way. The cream walls. The framed family photos. Iyong lamp sa sulok na kailanman ayaw palitan ni Papa kahit ang pangit na nito since 2014.

Si Serina ay lumapit sa akin, ang kanyang kamay ay hawak ang aking braso nang mahigpit, ang kanyang mga mata ay puno ng pag-aalala habang nakatingin kay Kaiden. Alam ng lahat kung sino siya ang kilalang CEO na may kapangyarihan at impluwensya na maaaring baguhin ang buhay ng sinuman sa isang iglap, at ngayon, ang kanyang galit ay nakatuon sa amin. "Kaiden, please, just leave. This is my life, and I have the right to choose who I want to be with," sabi ko, ang aking tinig ay nanginginig dahil sa takot at pagkalito.

Then, I end the call. Wala na akong dapat pang patagalin. This is a big surprise. Titingnan ko mamaya, kung ano ang mgaiging reaksyon ni Gina at Brent. Sa ngayon, alam ko naman na nang gigigil na sila. Ngunit, nais kong makita ang kanilang mga mukha. Kaso lang, napapaisip ako ngayon. Paano ko mahaharap si Dustine. Ang alam niya lang naman si Kent ang nagmamay-ari ng Cordova Company, the legendary CEO. Kahit naman pala, magsaya ako ngayon, mukhang mahihirapan pa rin ako, pagdating kay Dustine.

his voice echoed in the area. Sapo-sapo niya ang kalahati ng katawan ni Bria sa kaniyang kandungan. Unconsciously, he stared at her. She looked... stressed. And exhausted. Kumunot ang noo niya. He just realized something. Why did she have to experience this? The last time he checked, she’s the heiress of the prominent and successful Sienna Shipments Incorporated. It’s the leading logistics and shipping lines company in the country. Why the hell should she work as a maid in their house, anyway?

Napilitan ito ng gulat at pagtataka dahil sa mga oras na ito, dapat ay kasama na niya sa mesa si Estrella. Hinanap ng mata ni Sebastian ang kaniyang sekretarya, hindi niya ito makita sa paligid. Inilabas niya ang cellphone at dumagundong ang kaba sa kaniyang dibdib nang makitang maraming missed calls galing sa driver niyang si Manong Cesar na inutusan niyang sumundo sa asawa. "...at ngayon, atin naman pong imbitahan sa harap ng entablado ang Chief executive officer ng Pipol's, Mr. Sebastian Martinez! "

"Pero may kondisyon." Napataas ang kilay ko. "Ko-kondisyon?" Tumango siya. "Maging personal maid kita." Hindi ako agad nakapagsalita. "A-ano? Personal maid? Personal alalay gano'n ba 'yon?" "Dodoblehin ko ang sahod mo." Parang hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Tumalikod siya at tumingin sa bintana. "CEO ako ng Montenegro Corporation at hindi ko kailangan ng malaking staff na aasikaso sa akin."

“Hindi! Kaya kay Chelsea n'yo ibigay. Payag ako maging secretary ninyo, tay. Pero kapag CEO? Hindi ko kaya. Matalino naman si Chelsea at alam ko na may magagawa siya at may mapatutunayan kapag siya na ang maging CEO ng kompanya na 'to.” “Alam ko naman, tita. Alam ko na dugo at pawis ang puhunan nang mga magulang ninyo para ma-itayo ang kompanya na 'to. Wala akong karapatan na mamahala dito. Dahil hindi naman ako ang apo at anak lang ako ni tatay. Kaya deserve ni Chelsea ang lahat. Dahil siya, tunay na apo talaga siya nang totoong nagmamay-ari ng kompaniya na 'to. Tulala silang pareho sa sinabi ko. Tama naman ako. Hindi ko nakikita ang sarili ko na maging CEO nang kompaniya na 'to.