The Midnight Man Novels & Stories

The transition from the pitch-black sanctuary of the private lounge to the harsh, bright morning light of the executive penthouse office was jarring. Elena stood by the floor-to-ceiling glass windows, wrapping a silk robe tightly around her body as she looked down at the sprawling, chaotic skyline of Manila. The marks on her skin from Zachary’s savage possession the night before were still burning, a silent, indelible testament to the absolute control he held over her. Yet, looking out at the city, the heavy fog of submission in her mind began to lift, replaced by a cold, sharp clarity.

It had an air of mystery, the kind that made people stop and wonder if they were even supposed to be here. I stepped onto the polished sidewalk, the glow of the streetlights casting long shadows against the pavement. A single heavy oak door stood before me, its polished brass handle gleaming under the dim lighting. Above it, the name Midnight Society was engraved in elegant gold lettering, almost blending into the darkness unless you knew where to look. To the side, a small crescent moon-shaped neon light flickered in a deep shade of blue—subtle, but just enough to hint at the exclusivity hidden within.

sabi ko, na naglakad subalit muli lang siyang humarang. "Hey, I'm talking to you, can you just give me your name?" naging seryoso ang mukha niya. "I don't talk to strangers, sorry," sagot ko, nakita ko ang pagtaas ng isang kilay niya. "Don't you know me? Really? I'm not a stranger to anyone here. I'm Martin, the next heir of Suarez group," sabi niya, "Baka hindi mo alam kaya kong bayaran ang isang gabi mo."

May kaibigan ka naman palang maganda at mayaman Sabay harap niya kay Mendez Hindi po niya sinabi sa akin na nag papahiwatig po na ayaw niyang may madamay sa problema nila. Kahit na… May gcash po kayo nag mamadali po kasi kami ng isa ko pang kaibigan. Bago pa mag salita si manang ng iba pang sasabihin binara ko nasa siya dahil late na kami ni Bash sa pupuntahan namin. Agad na binigay ni manang ang gcash number niya at agad rin akong nag sent ng tatlong libo. Teka dalawang libo lang bayarin nila.

Pero pinapangako kong mananagot ang may gawa nun. And Priceton, is my only main suspect. Sa ngayon hindi muna mababago ang isip ko. Kahit kanina pa ako iyak nang iyak ay hindi sya umaamin. Hindi sya sinungaling at ngayon hindi ko din alam kung nagpapanggap lang syang walang maalala at hindi na naman daw maka galaw. This man is a tactician, a smart chess master. A February Pisces by sign. Malamang pinag lalaruan nya ako.

Tumayo na siya at kumuha ng plato at kubyertos. Mga ilang minutong kumain ng agahan, kaagad niyang nilinisan ang pinagkainan niya bago siya lumabas ng kusina. "Manang, papasok na ako," paalam niya kay Manang. Pinaandar niya na ang kotse at sumakay na patungo sa kanyang pinagtatrabahuhan. *** "Pare, nakikinig ka ba sa sinasabi ko?" reklamo ni Seven dahil kanina pa ito hindi pinapansin ni Matthias.

Umuuga-uga na para bang isang punong anumang oras ay mabubuwal na. Nakasuot ito ng itim na suit, magulo ang buhok, nakabukas ang butones sa dibdib ng pang-ilalim nitong puting longsleeve, at may butil-butil na pawis sa noo. Ang bote ng alak na wala nang laman ay nahulog din sa sahig. When the man looked up, Luna froze. It was Damon Blackwell.

Nasa railings ng beranda ang dalawang kamay nito at doon nakahawak. Naalala pa ni Claude kung paano i-regalo sa kan'ya ni Midnight ang villa na iyon. Midnight is a soldier. Ayon kay Midnight. Umalis ito sa pagsusundalo, at bumuo ng isang gang, isang pinakamalaking gang sa buong bansa. Binuo nito ang gang na iyon. Hindi para sa pera, kundi para protektahan ang buong bansa. Pero hindi inaasahan na ang magiting na sundalo at lider ay biglang nag-iba ang kilos at ugali, nagawa nitong pumatay. Pinatay nito ang mga tauhan at ang pinagkakatiwalaan nito. Kaya nakulong ito. The villa belongs to Midnight. Pero ibinigay nito ang villa kay Claude. Tumunog ang telepono ni Claude. His father-in-law called

Tumaas ang isang kilay niya; ang kapal ng kilay niya, ang angas. "Ah... wala po. Napadaan lang. Tinitignan ko lang kung may mga alikabok akong hindi natanggal kanina." Wala akong maisip na palusot! Hindi ako magaling magsinungaling. Dapat talaga ay hindi ako iyong nag-apply, dapat si Carlos na lang tutal mala con artist naman siya. "This midnight? I doubt that. Why are you here?" Napalunok ako. Gusto ko ng sumabog sa sobrang panginginig.

Mukhang nagalit ko siya dahil basta na lang niya akong iniwan. At nang sumapit ang gabi, hindi niya ako tinabihan matulog. Bumaba ako upang hanapin si Manang Biring. "Tabihan mo akong matulog, Manang." "Abay, nakakahiya naman." "Hindi. It's okay. Sige na." "Oh, siya, sige." Kaso imbes na makatulog ako ng maayos, heto ako puyat at nadoble pa ang takot ko dahil sa katabi ko. Manang looks scary in the dark.