The Moon Is Beautiful Isnt It นิยาย & เรื่องราว

" “Really? Do those supernatural beings include goddesses? Coz I’m definitely seeing one right now.” Nag-init ang mga pisngi ni Svetlana ngunit sinubukan niyang itago ito sa pamamagitan ng pag-iiba ng topic at pagbaling ng tingin sa buwan. “You know, the presence of the moon is like a long-time best friend. It's always there, whenever, wherever. It would be great to have someone like the moon in our life.” “I can be your moon.” Ahrio said in a low, husky voice.

, cause there is no way ,right? The moon throw another light from that different angle that got me almost shout and frozen.No i mean ,— the body,the height,the built they're all the same.Why?

Agad agad naman akong tumingin sakaniya, maganda Ang buwan Ngayon at nasa gilid lang kami ng dagat kaya sobrang kakaiba ito napaka hiwaga nito, bigla namang kumabog Ang dibdib ko ng malakas at Ang mga larva ay parang nag sasayawan na sa tiyan ko ng iabot ko na Ang kamay ko. Agad Naman akong tumayo at dinala Niya na ako sa gilid, Ang liwanag ng buwan ay agad na sumilaw sa mga mata ko. " You're beauty is rare, even the moon can't handle it" wika naman ni Apollo sakin. Hindi Naman ako makatingin sakaniya ng diretsahan dahil nahihiya ako at kinikilig ako ng sobra. " Ang ganda mo" wika naman Niya sakin.

"Huh! Anak lang naman— Hindi na na kayanan ng Alpha ang kanyang narinig. This kid must need to know something. If ipagpapatuloy niya pa ito, maaaring malagay ito sa kapahamakan kung ano ano na ang sinasabi. "Watch your words, Miss Conrad. She's not just the daughter of a Mortal God, she was also favored by the Moon Goddess. Disrespecting her means disrespecting the Goddess above." Ani ng Alpha habang pababa ito sa hagdanan.

Noon ay maliit lamang na kotse ang nakikita niyang minamaneho nito ngayon ay malaki na. "Mukhang nag-level up na ang kotse mo ngayon ah!" saad niya nang makapasok siya sa loob ng kotse. Ginala niya ang kan'yang mga mata sa loob. Napakalinis at bango bagay na ikinamangha niya. Balang-araw ay magkakaroon din siya ng gan'to. Rinig niya ang pagtawa ng mahina ni Michael sa gilid habang pinapaandar ang kotse.

Kung kakausapin man siya nito ay tanging oo at hindi o ‘di kaya naman ay ewan lamang ang sasabihin sa kanya. Hindi naman ito masisi ni Faith, kahit sinong fiance naman siguro ay mawawala sa mood at higit na mawawalan ng gana lalo pa at ang layo ng isinagot niya sa ‘mahal kita’ nito kanina. Hindi kaya planeta ang sun. Alam ko Faith, nag bibiro lang, sa haba ng sinabi ko, iyon lang ba ang napansin mo?

Alam niyang gustong gusto ko ang painting na iyon! "Yup! Bakit, mom?" tanong ko. "Ano nga ulit ang itsura noon?" A part of me was disappointed that she forgot about it, ngunit may parte paring excited dahil nagtatanong siya tungkol doon! "It's... the sunset at may malaking moon." I sounded so hopeful. "What's the name of that painting again?" "Satellite." Awkward na tumawa si mommy... "Eh kasi, darling... Since we can't locate that painting anymore-."

He didn’t have the strength to go back inside the house, because Zein was no longer there. He looked up at the moon. ‎ ‎NASA dagat din si Zein at nakatingala. ‎ ‎Full moon ngayon. Liwanag nito ay parang salamin na binasag, tulad ng dati nilang relasyon. Maganda pa ring tingnan, pero hindi na buo. ‎ ‎Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakaupo roon. ‎ ‎Biglang nag-notify ang phone niya. Si Alexis.

I can see the moon from my view, behind his back while I'm laying in flat stone. This night is definitely magical.

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.