The Moon Is Beautiful Isnt It นิยาย & เรื่องราว

Kapag nag-kasundo sila, surebol tubol mag fufusion ang kasamaan nilang dalawa at papalitan nila si satanas sa kan'yang trono. Mabuti na lang at nakakatuwa pag-masdan si boss-madame. Bonus na 'yon sa akin, pamalit man lang sa mga makademonyo niyang utos. Hayssst! Kung 'di lang siya binabae, ang guwapo niya talaga! Tulad ngayon, litaw na litaw ang kaguwapuhan niya dahil wala siyang make up, tapos hindi siya naka gown o naka skirt.

Sensitibo masyado ang uspin kaya hinayaan ko na lang na gano'n ang malaman niya. "Good night, Mama!" Aniya at nauna nang mahiga. "G-good night, baby," wika ko bago humiga at nagsimula nang matulog. to be continued...

"When you're gone, everything turns dark for me, Selene. I was lost and I don't know where to find you. I lost my compass when I lose you. And every time I feel lost I just look at the dark sky and wait for the moon to show up. I look at the moon becaues it's not only a moon for me, it's the image of your face. And that I see it as a single most romantic place where I can hope for you and me again." "I can't blame you for doubting my love because even me I doubted myself. I doubted, if my love is enough to protect you from this cruel world. It's my fault, Baby. I should have made it clearer to you. I am no perfect, Selene. Just like the moon, I went through phases of light of dark and of eve

Payapa ang gabi ngunit maingay ang kabahayang ito. The moon shone bright at the night sky full of stars shining like precious gems. The sky looked wonderful and majestic. Kung hindi lamang dahil sa nararamdaman ko ngayon ay baka mas na-appreciate ko pa ito. Sa totoo lang ay hindi ko alam ang mangyayari. Ngayong napangalanan ko na ang nararamdaman ko, ano na ang sunod? By the looks of it, maraming umaaligid sa kaniya at may posibilidad na mas mapansin niya sila kasi ano naman ang mapapala niya sa akin? Sa akin na boring at stiff? Sa akin na hindi naman lumaki sa mundo niya?

saad ni Alea, na kahit ilang ulit niya nang naririnig iyon ay nagsisilbi pa din iyong musika sa pandinig n’ya. Tiningnan niya si Calvin nang hindi ito umiimik. Kung kanina ay alalang-alala ang itsura nito, ngayon nama’y nagniningning ang mga mata nito. Nagtagpo ang kanilang mga mata. Isang matamis na ngiti ang ibinigay sa kan’ya ni Calvin. “Thank you,” anito.

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h

Malaman lang ako pero hindi ako baboy gaya ng sinasabi ng iba riyan na inggit sa ganda ko. I am Pretty Diozza Gonzales. Call me Diozza , para diyosang-diyosa. Sabi kasi ng nanay ko na si Beauty Queen Gonzales, ako raw ang pinakamagandang sanggol noong ipinanganak ako. O, di ba! Iba rin ang nanay ko. Ang galing manghula, siyempre kanino ba naman ako magmamana, e di sa kanya.

Kanina,nang mapansing tulog na si Jj ay kasunod na tumungo ako rito, Alam kong mahihirapan akong matulog dahil sa haba ng naging tulog ko kanina, kaya nagdisesyon akong magtungo sa terresa ng kwarto para magpahangin,magisip. Tumingala ako, napangiti ng masulyapan ang maliwanag at katamtamang laki ng buwan..There we're a lot of heavenly bodies,but the moon is the only one of them who caught my attention and made me admired it for long, Kahit ibat-iba ang hugis nito, full,half, crescent pare parehas lang ang misyong ginagampanan nila, ang magbigay ng liwanag tuwing gabi. "You're here" napamulat ako, at ng sandaling bumaling sa kaliwang bahagi ay nasulyapan ko ang lalaking kadarating lang,

Nasa gitna si Luna. Hindi lang siya kumakanta. Sumasayaw pa siya habang nakatingala sa langit. Hindi pa masyadong madilim pero nang tumingala ako nakita kong bilog na bilog nga at maliwanag ang buwan. Uminit ang mga mata ko. Ang puso ko, naghuhumiyaw sa labis na pangungulila at pagmamahal. Parang gusto ko rin kumanta at sumayaw.

Alam kong matalino siya pero hindi ko alam na ganito siya kalalim mag-isip patungkol sa simpleng pagsikat at paglubog ng araw. I understand her anology of the sun but I don't know the answer to her question. If only Andrea is here... Tumitig lamang ako sa kaniya. A smile crept on her lips as she gaze at the bright star in front of us. "How come the moon can't outshine the darkness of the night while the sun gleefully rule the earth with its scorching light?" Napawi ang kung ano mang pag-asang nararamdaman ko ng sabihin niya 'yon.