The Smile On Your Face Lets Me Know Mga Nobela at Kwento

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nito. Paano niya nakita ang itsura ko? Hindi naman siya tumitingin sa akin ah? "Wag kang sumimangot miss, hindi bagay sayo." "Ha?" "Want some trivia? Since 'di ako makakapagbigay ng advice kasi hindi ako magaling don." Tumango ako nakinig lang ako sa kaniya, nagulat kasi ako sa bigla niyang pagsasalita. "Smiling triggers 17 muscles of the face while crying activates 43 so you should smile always."

Hindi lang sila makalapit dahil kahit na ganoon kagwapo ang isang ito ay may nakakatakot siyang aura na talagang pangingilagan ng marami. “Can you do that for me, Cee?” I asked. “Can you smile for me more often? I really like it when you smile. It made my heart skip its beat and I am loving that feeling.” Hinawakan niya ang kamay ko pagkuwa’y inipit sa kanyang ngipin ang hintuturo ko. “Don’t you think what you are just saying will give me something that I shouldn’t have?” Tinaasan ko siya ng kilay. “And what that might be?”

"What's wrong with me Summer? I don't find something wrong in me." "Hay!" Tumunghay siya. Humarap sa'kin at ipinwesto ang mga kamay sa mga labi ko at ininat iyon. "Ayan. There's no way someone will punish you if you smile. People will bloom in their own way if they always wear the smile on their faces." Nakatitig ako sa mukha niya habang sinasabi iyon. "But they're not me and I am not them." Reklamo ko iniwas ang tingin sa kanya subalit hinuli niya ulit ang pisngi ko.

Nahuli ko itong nakatingin sa akin, pero imbes na mag-iwas ng tingin ay ngumiti pa ito na nagpabilis ng tibok ng puso ko. Pasimple kong kinuha ang cellphone ko at tiningnan ang sarili ko. Wala namang dumi, ah? "May dumi ba ako sa mukha?" I asked. "No. Don't worry." he said, "Then why are you looking at me?" I asked. "I just love seeing you happy. It's been a long time since I did not get to see your beautiful smile. Please, smile often, hon. I always want to see it."

“Diyan siya umuupo kapag bumibisita rito.” Parang may dumagan sa dibdib ko. “Hindi ko alam...” “Exactly,” sagot niya. “You never know enough.” Lumapit siya at inayos ang posisyon ng mga kamay ko sa armrest. Hindi niya ako hinawakan...itinuro lang, pero ramdam ko ang kontrol sa bawat hibla ng katawan ko. “Smile,” sabi niya. “Ano?” “Smile,” ulit niya. “She smiled a lot.”

"Can you just stop doing that smile, ang creepy mo tignan!" "What? What's wrong with my smile?" "Mukha kang tanga! Ang creepy mo pala kapag kinikilig." Ngiwi niya. "Sabihin mo na kasi!" Ramdam ko na pinagtitinginan na kami ulit ng ibang customers dahil nagsisigawan na kami ni Kayle. But I don't mind, I don't even care kung nakikita ng ibang tao na para akong baliw kaka-ngiti. Masaya ako. Walang sinoman ang makaka-unawa kung gaano ako kasaya. Alam ko na napaka-babaw lang ng dahilan ng kaligayahan ko pero masisisi ba ako ng mga tao sa paligid ko? Milestone para sa 'kin na malamang may pagtingin din sa 'kin ang best friend ko.

Josh Rain: Kiss ko kamay ng Yeobo ko, baka pagod na (kissing face emoji) Napatawa ako ng mahina sa reply ni Josh sa akin. Ramdam na ramdam ko din ang pamumula ng buong mukha ko dahil doon. Napapailing naman akong tiningnan ng mga kaibigan ko saka balewalang nagpatuloy sila sa mga ginagawa nila. Me: Thank you po sa kiss (blushing smiley emoji) Josh Rain: Ako din po kiss mo (laugh emoji)

Nanginginig ako. It's amazing how you can speak right through my heart... Napapikit ako. I was shaking. Sancho being this close makes me believe that dreams do come true... The smile on your face Lets me know that you need me. There's a truth in your eyes Saying you'll never leave me.

She's been there before too, sino nga naman ang magiging komportable sa kabilaang pagngiti sa mga taong madalas ay wala namang pakialam sa'yo? You have to smile a lot. Ms. Adamakis used to remind her before. Even when you're tired, not in the mood, or pained, smile! That's disgusting to do, but eventually, she's got used since it's part of her job in the first place. She's there every day to attend to guests in a very friendly way and the first step toward that is to smile at each of them.

Agad siyang ngumiti sa akin at kumaway nang makita niya ako. Kahit pinapainit at pinapasakit ng babaeng toh ang ulo ko palagi... siya rin ang nag-iisang taong nagagawa akong pangitiin dahil sa mga kalokohan niya at dahil na rin sa ngiti niyang palaging abot sa mata niya. Her beautiful smile is like a virus. It's infectious. When she smiles... everyone can't help but smile as well.