Novel & Cerita The Trapp Family Story

Isang galit na walang kapatawaran, na puno ng masakit na damdamin. Nasa paligid naman, ang mga bisita ay hindi makapaniwala sa nangyayari. Ang party ng pamilya Alacoste ay puno ng mga mahalagang tao—mga kaanak, mga kaibigan sa negosyo, at mga partners sa industriya. Nang makita nilang lahat ang larawan, nagdulot ito ng hindi maipaliwanag na gulat sa buong bulwagan.

Imposible yun. Ang kasal sa pagitan ng kanilang pamilya at ng pamilyang Coleman sa Missouri ang siyang hinahangad ng lahat sa pamilyang Stoermer na gustong makita. Mula sa sandaling pumasok si Tristan sa pamilyang Stoermer, hanggang sa sandaling nagparehistro siya para sa kanilang kasal, binansagan na siya bilang pagmamay-ari ni Tristan. Kabilang sa walong dakilang pamilya ng ginintuang panahon, ang pamilyang Stoermer ay nasa pinakaibaba.

Lumapit si Evan kay Caroline at tinignan sandali si Kenny, bago malamig na sinabi, “Pagkakataon nga naman at nakasalubong ko ang pamilya ng tatlo.” Naguluhan si Kenny. “Pamilya ng tatlo? Anong sinasabi mo?” Tinignan ni Evan si Kenny. “Ano pa ba ang sasabihin mo sa lalake na may dalawang romantic partners kung hindi pamilya?” Naintindihan ni Kenny ang ipinapahiwatig ni Evan at sinuntok siya. Umiwas si Evan. Sinubukan sila na pigilan ni Caroline, kinuha ang braso ni Kenny at sinabi, “Huwag kayo mag-away!”

At iyon siguro 'yong sinasabi ni Hydeo. Iyong tycoon na iyon ang asawa ni Tanya at 'yong asawa ni Tanya ang hinahabol ni Hydeo para sa isang business deal. And that Tycoon is threatened that he'll steal Tanya from him. Ang daming pumapasok sa isipan kong senaryo. Para akong bumubuo ng isang complicated na story pero kinikilig naman ako. I need to see how the story goes. "Anyway, I saw the Hydeo's wife earlier"

Hindi nila matigilan kong ano man ang nararamdaman nila ng sandaling iyon. Kaya naman, may nangyari sa kanilang dalawa no'ng gabing iyon. Kinabukasan ay labis na nagsisisi si Truce sa nagawa niya. Hindi niya sinabi Kay Juliana na may halo ang wine na dala niya, dahil ayaw niyang Malaman iyon ng dalaga. Walang nagawa no'n si Juliana, kundi tanggapin ang nangyari at halos isang linggo niyang iniwasan noon si Truce. Ngunit, matapos ang isang linggo ay nalaman ni Juliana ang katotohanang iyon. Pumunta siya sa bar ni Truce at sa hindi inaasahan ay narinig niya ang pag uusap ng mga ito tungkol sa wine na ininom nila. Dahil nga walang alam ang iba sa relasyon nila ay inakala ng mga ito na isa siya

Kaya, naging interesado sila sa katauhan niya at ginusto pang alamin ang buhay niya. Ang movie na pinamagatang, "Trinah, The Substitute Bride," ay hango sa totoong estorya ng buhay ng writer, na siyang nagpaantig ng puso ng mga manonood. Kaya, emotional siyang nagpapasalamat sa ama niyang si Mr. Awman, na siyang nag-push sa kaniya na isulat at subukang ipasa ang estorya niyang iyon sa isang TV channel. Sa tanong ng isang reporter na, "Ano ba ang naging inspirasyon mo, Ms. Trinah para mag-udyok na isulat ang ganitong masterpiece?"

“You're already sold to me.” “Ang sinabi ni Gineva—” “No, darling,” putol nito. “It's not Gineva. Did you know that your so-called family sold you?” Gusto na lamang niyang mabingi sa kanyang narinig. “Hindi… hinding-hindi iyon magagawa sa akin ng pamilya ko,” sabi niya, pilit na pinapaniwala ang sarili. “Ohhh really?” sagot ni Travis. “How can you guarantee that?”

READ AT YOUR OWN RISK!!! ANG STORY NA ITO AY SUPER SPG!!! KUNG MASELAN KA AY HUWAG MO NANG ITULOY ANG PAGBABASA!!! DARK ROMANCE🖤 (This story is TRAPPED SERIES#1.) RED FLAG ANG MALE LEAD! Kung hindi mo gusto ang ganitong klase ng story ngayon palang ay tigilan mo na po ang pagbabasa. Pero may characters development naman ang ating bida. Patunay na kayang magbago ng isang tao kapag nagmahal♥️

Hindi pa rin lubusang nawawala ang init sa kaniyang mga pisngi kahit nakabalik na siya sa sariling silid. Para bang good to be true lahat ng nangyayari sa kaniya. Daig pa niya yata si Cinderella sa love story eh. Pwede na siyang magpagawa ng story sa Disney, panigurado pa siyang paldo. Marahan niyang isinara ang pinto saka isinandal ang likod niya doon saka siya dahan-dahang napapikit at napabuntong-hininga.

At bago pa sumikat ang araw, umalis na ako. Walang paalam. Walang bakas. Akala ko doon na matatapos ang kwento namin. Pero mali ako. Tatlong taon ang lumipas, dala ko pa rin ang alaala ng gabing iyon—hindi bilang pagnanasa, kundi bilang paalala kung gaano kalayo ang kaya kong gawin kapag gipit ako.