Thorn Princess Novels & Stories

Pero iyon nga hindi ko pa rin maiwasang magbasa ng domumento kahit konti. I turned my view to look at the beautiful scenery outside. From where I am located I can see the roses of different colors, the long man-made lake, the tall palm and pine trees, and green grasses. Everything is peaceful, simply breathtaking. Mapait akong ngumiti ng makita ko ang medyo malayong puting tuktok ng greenhouse, at napapalibutan ng nagtataasang kumpol ng puting rosas. Just like in the movie 'Beauty and the beast' the only difference is ours was white roses while in the movie was red as blood. A matagal na noong huli akong bumisita doon. Matagal na bago ko huling dalawin ang lugar kung saan matatagpuan ang lib

Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya. “Ouch…” Bigla niyang nabitiwan ang rose na kaagad namang pinulot ni Jacob. “Are you hurt?” Inabot nito ang kamay niya. May kaunting dugo sa daliri niya dahil sa pagkakatusok. “Oh, I’m so sorry, Adelyn. I should’ve removed the thorns,” dispensan naman ni Don Juan. “It’s okay. Kasalanan ko rin naman dahil hindi ako nag-ingat,” tugon niya. “It’s just a prick. Malayo naman po ito sa bituka.”

Minabuti narin muna ni Xinniang na tumigil roon pansamantala, ng sa gayon ay masubaybayan nya ang kalagayan ng lalaking hindi parin nya nakikilala. Isang linggo naring naghahanap ang mga kawal kay Prinsipe Artemis, sa utos narin ng kanilang bagong hari. Samantalang nagsisimula naring kumilos si Haring Dotar. Isa-isa nyang inalis sa pwesto ang mga taong naging balakid noon pa sa pag-upo nya sa trono. Ang mga taong tutol sa kanyang pag-upo sa trono ay kanyang ipinadukot.

Agad akong pumunta sa salamin at humarap, tinignang maigi ang sarili. Wala naman akong nakikitang masama sa damit ko. Suot ko ang mahaba kong itim na bestida. It’s a long black turtle neck long sleeve dress, made from velvet, it even has a leaf or botanical pattern, and a ruffles at the bottom. Pati buhok ko napansin ko…it’s nothing usual, just…low bun. Nakakamukha bang matandang dalaga ito?

Tinaasaan ko lang ng kilay ang leader nila, at iniwan siya. Pumasok ako sa The Crown na shop dahil pagkakaalam ko e, pagmamay-ari ito ni Zahouri. A bit pricey ang mga paninda niyang mga damit, but reasonable naman sa ganda ng tela. Pumili din ako ng mga bag for Violet. Lahat ng binili ko para kay Violet. Nang matapos ako ay kaagad din kaming umuwi sa bahay. Hapon pa naman at medyo pagabi na dahil tanghali na kami umuwi ni Reid.

And started walking towards the cave. Ziana also started following them when a certain someone grabbed her arm. “Princess Ziana, are you sure we can trust her with the Prince’s life? We can’t just joke about this thing. He is the future king of our kingdom.” Shella suddenly asked Ziana. Shella was extremely jealous when the Prince had blocked the knife for Frost. He wasn’t supposed to do that. She was even more jealous when she caught the Prince stealing glances at Frost which the latter didn’t even notice. Prince Zacharias is hers.

at saka ko niyakap ang sarili ko upang protektahan sa mahalay nitong mga mata. I knew it. Those pretty eyes are quite deceitful! No wonder my heart was pounding when she said she’d flirt with me and it turns out it was a warning to be careful with this woman. She’s not a a little cat but rather a venomous snake. Now that I think of it, Amara really does resemble those snake goddesses. She has an aura of elegance, beauty, and aristocracy. Even with her soft features, her confidence and seriousness could make anyone kneel before her.

Hindi ko na napigilan ang sarili kong lapitan siya. “Ash, humanahon ka…” Nilingon niya akong luhaan ang mga mata. “Hindi ko siya mapapatawad, ang isang katulad niya ay hindi na dapat mabuhay pa. Si Katherine, Catalina, Marla at ngayon si Francis at ang mga taong nawala nang dahil sa kanya. Sinusumpa ko na hindi na siya aabot pa sa Prisinto. Dahil ako na mismo ang kikitil sa buhay niya.”

Huminto ang babae sa harapan ko at pinagmasdan ako nito mula ulo hanggang paa. “Ito ba iyong sinasabi mo sa aking dayo rito sa Paso De Blas, Inay?” tanong ng babae habang nakaturo siya sa akin. Pasimple siyang siniko ng ina sa tagiliran. “Maganda ka nga. Kaya siguro nagkagusto sa’yo agad si Marco.” “Doreen, tama na.” “Pero tandaan mo, hindi papayag ang mga taga-Paso na sa isang dayuhan mahuhulog ang loob ng prinsipe ng aming lugar.”

A stroke of fate on the crossroads, just you and me left in the world; the meeting of our eyes married in the isle called romance. *** (In the Isle called Romance) ---Arnel T. Lanorio--- Kinabukasan ay tanghali nang nagising si Ana. Biniro nga siya ni Minerva. "Ha-hay! Salamat naman at nagising na rin ang sleeping beauty pagkatapos ng long dreamy night niya with her prince charming alyas Enrico!" si Minerva, at talagang tinapik pa nito ang sariling noo habang nakapamaywang.