Thoughts In Tagalog Novels & Stories

I smile on that thought, totoobang mahal niya ako o may binabalak siyang gawin na ikadudurog ko? Pinigilan ko ang sarili ko umiyak. I hate it when I overthink everything, lahat nalang iniisipan ko ng mali. I sighed and took a shower, hinayaan ko ang sarili ko na umiyak habang nasa loob, pinigilan sumigaw kahit gusto. Ayokong marinig niya akong umiyak at baka kaawaan niya lang ako.

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

Napaismid tuloy ako. "Kaya ako umuwi ng Pontevedra kasi pakiramdam ko si Mama ang kailangan ko no'ng araw na iyon. Sorry, hindi ko na kayo nasabihan." Halos mabitawan ko ang hawak kong spatula nang sabay nila akong yakapin. Masyado pang maaga para magdrama pero naluha talaga ako sa ginawa nila. Swerte ko talaga sa mga kaibigan ko...

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Hindi na lang niya deretsuhin na sabihin sa akin na nagseselos lang siya. "Ano naman ngayon? Kung iniisip ko siya wala ka na doon. Isa pa, huwag ka na lang maki-alam. Dahil, hindi naman ikaw ang mapapagod 'di ba? Ako naman, kaya hayaan mo na lang ako. Then, hindi mo ba alam na kapag naiisip ng isang tao ang isang tao, ibig sabihin no'n iniisip siya nito. So, kung iniisip ko ngayon ang photographer, ibig sabihin iniisip niya rin ako ngayon. Kaya, huwag ka na maingay diyan. AT least ako may nag-iisap sa akin at may iniisip din ako, okay?" sabay taas ko ng kilay ko habang nakalagay ang dalawang kamay ko sa bewang ko.

Iintindihin ko lahat ng mga salita mo sa kahit anong paraan pa. "Pfft! Sa school nga tamad ako magsulat, eh." [Well, kung gano'n man, tell me your thoughts na lang.] "You wouldn't like it, my thoughts are wild and my soul is too dark for you." Nagsindi muli ako ng isa pang stick ng sigarilyo na kinuha ko sa kaha na nakatago sa bulsa ng suot kong short. Kung may iba pa, sigarilyo lang ang nagpapakalma sa akin at wala ng iba.

Pero nanatili pa rin ang mata ko sa kanilang dalawa at puno ng tanong ang aking isipan. Bakit? Bakit hindi nalang ako? Am I not enough? "What were you thinking?" ramdam ang inis sa boses na tanong nito sa akin and in just a snap I lost it.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Da*n. A sudden memory flash on my mind. Lasing na lasing ako kagabi. Mabuti na lamang at nasa private room kami. I don't know kung papaano pa ako nakauwi. Marahil ay may isa sa amin na hindi naman masyadong lasing. Mabuti na rin lamang at walang nakakita sa akin, dahil kung mayroon man, tiyak nakakahiya at pinagpipyestahan na ako ngayon sa social media. Kahit masakit ang ulo ay nagawa ko pa rin na makapaghilamos.

sagot niya, sabay kembot ng kilay na parang may alam na surprise. Maya-maya, huminto siya sa isang lugar na may magandang view ng Taal Volcano. Walang masyadong tao, at sobrang presko ng hangin. "Wow..." sabi ko, nakanganga. "Bakit mo alam 'tong lugar na 'to?" "I come here when I need to think," sagot niya, sabay labas ng dalawang cup ng coffee mula sa likod ng sasakyan.