Novel & Cerita Thoughts In Tagalog

Bago na niya maisipang maligo. Third Person's POV "So, anong tingin mo sa asawa ng kuya mo?" Kausap ngayon ni Raen ang isang babae sa kanyang laptop. Gabi na ngunit naisipan niyang kausapin ang kaibigan niya at ipaalam na nakauwi na sila sa Pilipinas. Nawala na kasi sa isip niyang tumawag sa kaibigan noong makarating sila sa mansyon.

Xyrius' POV HE pinched the bridge of his nose. Sumasakit na naman ang sentido niya sa kakaisip ng mga problema. Na sa loob na siya ng kotse niya sa backseat dahil wala pa siya sa mood mag-drive. Isinandal niya ang siko sa bintana at pinaglaruan ang mga labi. Iniisip niya ang sinabi ni Giselle sa kanya. "Fuck..." mahinang mura niya sa sarili.

sagot niyang nakatitig sa manggang hawak. "Halata naman sa'yo na walang kwentang tao ang iniiyakan mo, eh," medyo mayabang pa rin ang dating ni Rain pero in fairness kaunti lang. "May kahalong pagdadabog 'yang pag-iyak mo."

napalingon naman ako sa pagsasalita niya. "Ah wala, may naalala lang ako." "Care to share? Nandirito na rin naman tayo eh." "Wala nga iyon, it's just a thought of mind." share, eh nakakahiya ngang kausapin siya! "Okay, sabi mo eh."

tawag ko nang mahina habang nakatitig sa nagliliyab na apoy sa harap namin. "Bakit, baby?" tugon niya sabay halik sa buhok ko. "Kahit... kahit matapos na ang twenty days natin... kahit bumalik na tayo sa Maynila... hinding-hindi ko makakalimutan ang gabing ito. At hinding-hindi ko makakalimutan ang mga alaalang iniwan natin dito sa Mountain Province."

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

What does she mean by that? "Parang napakalalim ata ng iniisip mo." Nagulat ako nang may biglang nagsalita at hindi ko namalayan na natulala na pala sa kakaisip, "A-ah, s-sorry. Ang dami ko lang kasing iniisip hindi kita napansin." "Halata nga," sabi niya at umupo sa tabi ko. Ngayon ko lang na realize na maganda pala talaga si Lycel, but still si Enna pa rin ang pinaka-maganda sa buong mundo.

kunot-noong sabi niya. Kinalma ko muna ang sarili. Malabo namang mangyari ang pinangangambahan ko. Ako lang talaga ang nag-o-over think at OA ang reaction. Ang laki-laki ng mundo kaya imposibleng magkikita pa sila.