Through The Looking Glass Novels & Stories

Muli siyang gumapang patungo sa likuran ngunit tahimik na nakikiramdam at nakasunod ang kung sino mang taong 'yon. Nakahawak si Yanna ng isang vase na maliit na nasa pinakagilid ng lamesa at maingat na kinuha iyon. Matapos ay ibinato sa kabilang direksyon. Matapos itong mawala sa tabi niya ay mabilis naman niyang kinuha ang eyeglass. Ngayon hindi na siya mahihirapan na makita ito.

Hindi pa rin mapakali si Gabby. Nakatayo siya sa harap ng malawak na glass window ng kanyang penthouus. Malinaw pa sa mga mata niya ang mga imaheng paulit-ulit na bumabalik—isang batang babae, isang pangako, isang kahon na tila may laman ng kung anong laman na hindi niya maipaliwanag. “Damn…” mahina niyang bulong.

he added, presenting his masterpiece to the mysterious man. Chloe's eyes sharply went to the doctor as she tried to understand his words. “What do you mean by his wife?” Aniya sa utak. The compassionate nurse went to her aid, smiling at her, then handed her the mirror. Chloe suddenly felt her hands tremble. This is it, the moment she would have to confront herself. A glimpse of the pain Lucille imparted on her. She breathed deeply; she took the mirror from the nurse at bigla niyang inangat ito at tiningnan ang sariling repleksyon expecting the worst possible outcome.

Pero kahit anong hanap niya ay wala siyang makita. Nilibot ni Madison ang kanyang mga mata sa loob ng walk-in closet, nag-iisip kung saan pa ba siya pwedeng maghanap. Hindi dapat masayang ang oras na ‘to! Nagpakahirap siya para makapasok sa kwartong ito! At syempre…nasarapan din—damn! Erase! Erase, Madison! You damn pervert!

PROLOGUE Upon looking at her face she is really pretty and no doubt why he loves her so much. Her eyes, nose, lips, hair, she's almost perfect. I can feel her breathing, I can see her every time she blinks and every time she gulps. I can see her very clearly. She almost had all that I wanted. But why is she looking at me with sad eyes? "Hinding hindi ko dapat pagsisihan ang bagay na 'to," bulong ko sa sarili.

He looks so pained when Stephen Speaks song played. I glanced at him and noticed that his jaw is clenching. His eyes were bloodshot and he kept on blinking. Titingala siya atsaka iiling. Oh and I've got all that I need Right here in the passenger seat Oh and I can't keep my eyes on the road Knowing that she's inches from me

Tumakbo siya patungo roon kahit hindi na niya masyadong nakikita ang daanan dahil sa bilis ng kaniyang paggalaw. Upon stepping in front of the glass door, she could only wish to see Anna’s remains in that very place. Pumasok siya sa loob at inilibot ang kaniyang paningin sa paligid. Urns of different sizes behind glass-protected shelves greeted her. Only a few spaces were empty, but what caught her attention was a picture of a young girl right next to an elaborately-made blue urn. The little girl’s smile in that frozen time was bright with her eyes full of life, which was now a total opposite of hers.

iniabot ko sa kanya ang coordinates ng libingan sa gitna ng gubat. Ang tinutukoy ko ay ang lantaran kong pag-amin kay Genevieve tungkol sa libingan na nadiskubre ko. Ngayong karamihan ng chess pieces ay nasa akin na, kailangan ko na lang siyang maging desperada. Even a monkey once it corned it freaked out. But someone like Genevieve who never anticipated that someone would discovered her lair indicate panic and anxiety. At hindi ko hahayaang mawala sa akin ang opurtunidad na ito.

Natawa ako kahit muling nagluluha ang aking mata at nag-aalab ang damdamin. Hindi ako sumagot kahit gustong-gusto ko na siyang sugurin. Kumatok siya ulit at narinig ko nalang ang paglalakad niya palayo. Mabilis kong kinuha ang aking mga gamit at sinilip ang bintana. Hindi iyon kataasan ngunit alam kong maririnig nila ako sa sala kapag bumagsak ako. Pero ayoko namang bumaba at makita sila doon.

5e Nagising si Mari at napahawak ito sa ulo dahil sa hangover, nakahiga pa rin ito sa kaniyang kama. Marahan na iminulat nito ang mga mata, malabo ang kaniyang paningin ngunit matapos nitong kusutin ang mga mata ay muli nito iminulat ang mga ito. Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo ni Mari nang masilayan ang mukha ng taong nangako sa kaniya ngunit sa ikalawang pagkakataon ay binigo siya nito.