Novel & Cerita Throwback In Tagalog

kibit balikat nito " ay anu bayan " dismayadong saad ng mga kaklase ko " well thats the punishment sa mga taong tamad mag review" kibit balikat nito " ay grabe ka naman sir tinamaan ako dun ah!!!" irap ni luna " well lets start" saad nito at isa isa na kaming inabutan ng test paper

Chapter 36: The flight! Jack's Perspective "Come back quickly," sambit sa akin ni Angel sabay yakap at halik na din sa pisngi ko. "I will," I smiled and I hug her back, "Salamat sa paghatid, ingat ka pabalik sa inyo," I added. "Ano ka ba, maaari bang hindi kita ihatid?! Haha, but remember to call me when you get there, and one more thing, walang mambababae hah?!" Pagbibiro niya sa akin.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

huminto ito, “hayaan mo na, hindi mo maiintindihan.” “Talagang hindi ko maiintindihan,” sabi niya. “Sabi nga sa kasabihan, “ang mabuting kabayo ay hindi bumabalik sa damong nakain na.’ Noong iniwan ka niya, itinapon ka niya na parang sirang stinelas, sa pinakamalayong lugar. Tapos nung bumalik siya, habol ka naman ng habol.” Nainis ito at tinitigan siya ng masama, “anong sirang tsinelas? Sirang tsinelas ba ako?”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Grade 7 ito. "Ate, puwede po bang samahan niyo ako?" "Saan naman?" "Sa cr po, naiihi na po kasi ako." Tiningnan ko ang mga kasamahan ko at nakita kong may kaniya-kaniya silang ginagawa. Kaya siguro ako ang nilapitan ng bata. "Okay, paalam tayo kay Coach." Pinuntahan ko si Coach at nagpaalam sa kaniya sinabi niya na agad daw kaming bumalik dahil mauunang lalaban ang bata.

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

How I miss this girl so much. "Nagmature lang mukha mo ng kaunti Ana ha? Sabi sa'yo babalik ako eh," anas ko kahit wala naman talaga akong intensyon dati pa na bumalik dahil sa mga mapapait na memorya ko rito. "Nang-aasar ka pa! Na-miss kita sobra ang tagal mo ng nawala," sabi niya habang nakayakap sa'kin. "Hindi na ako makahinga sa yakap mo sakin, A- ana."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.