Throwback In Tagalog Novels & Stories

bubulong-bulong kong sabi. Babe kausapin mo naman ako saglit please. Alam kong malaki ang kasalanan ko sa'yo I'm really sorry. Alam kong g*g* ako dahil hindi ko muna inalam ang totoo. "Pwedi ba kung nandito kalang para mag- throwback, mabuti pa tumahimik ka nalang. Hindi ko trip ang maggunita ng nakaraan."...mas binilisan pa niya ang kanyang paglalakad kaya nataranta ako.

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

“Umalis na tayo… pero babalikan natin siya.” “Of course,” ngiti ni Veronica, may kislap ng tagumpay sa mata. “Tara na bago pa mahuli ang lahat.” At sa bawat hakbang palayo, dahan-dahang umangat ang ngiti sa labi ni Veronica—isang ngiting nagsasabing maayos ang takbo ng lahat. Ayon sa plano.

sabi niya saakin "Nakita siya?" Nagkibit balikat na lamang si Mary "Oy Machete... paano ka nakita nung bata?" "I was just looking at the window and that kid just starts waving at me and smiling and i guess he's saying something to me but I can't hear it... i dunno bro~" "Taragis naman mary diba sabi ko sayo bantayan mo siya?" "Alam mo naman na hindi ko kayang magtagal sa anyong ito at saka may party kasi yung mga tropa kong kaluluwa eh~ sorry na calci boi~"

Laking pasasalamat ko naman sakanya “Salamat Lianda, tatanawin kong utang na loob ito.”Pinatong nito ang kanyang kamay sa aking kamay, “babalik ako agad.” aniya, tumango-tango naman ako saka ito umalis. Kinakabahan habang hinihintay na makabalik si Lianda. Sana ay walang makahalata sa’min. Ayoko nang may mapahamak pa ng dahil sa’kin, wala lang akong ibang paraan na maisip para makatakas dito kaya humingi ako ulit ng tulong Pabalik-balik ang lakad ko sa loob ng cr. Ilang minuto na ay hindi parin nakakabalik si Lianda. Nag-aalala na ako sakanya

At mukhang enjoy na enjoy pa sila. Naramdaman ko ang lamig kasabay nun ang pagbalik sa kasalukuyan. END OF FLASHBACK "Takbo!" Utos ng kung sinuman na agad ko namang sinunod. Napalingon ako at nakita ko yung ahas na papalayo na dahil sa mga nag aapoy na tela na hawak ng mga kasama ko. Napayuko ako at pinakiramdaman ang sarili ko. 'Buhay pa ba ako?'

Akala ko ay ang tiyuhin ko na naman iyon na kumakatok. Naramdaman kong medyo masakit pa rin ang aking ulo at agad nag-flashback ang nangyari sa akin kagabi. Napapikit ako ng mariin at hinilot ang aking noo gamit ang aking daliri dahil sa katangahan. Ang buhay ko ay sirang-sira na hindi ko akalaing may mas ikakasira pa pala. Sobrang tanga ko. "Hoy! Lumabas ka na riyan. Tanghali na! Aba!" Nabulabog ang aking pag-iisip dahil sa padabog na tuktok ni Auntie sa aking pinto.

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

Paris silently prayed her apologies. The silence stretched longer than she expected. Wala pa ring masabi si Paris. Mabuti nalang ay nakuha ang parehong atensyon nila ng mga yabag palapit sa patio. Iniluwa ng pinto ang pawisang si Theon. “Apo! Nariyan ka na pala. Halika at samahan mo kaming mag-agahan.” “Sorry, La. Just had a quick morning run.” “What do you mean quick? Ang tagal mong bumalik. Nauna na kaming kumain ni Paris.”

Shit naman, oh! Napahikab lamang siya, patunay na naaantok na nga. Hinatak niya ang isang kamay ko at yumakap mula sa likod ko. Unti-unti rin niyang pinatong ang baba niya sa 'king balikat. Halos makiliti ako sa position namin. Ramdam ko ang mainit niyang hininga sa 'king balat.