Tinapay Sa Tindahan Novels & Stories

" dagdag ko pa. "Sure po, Mam. Meron po kami. Actually, pagkatapos niyo pong bayaran itong mga items, isesend po kaagad namin ang mga items niyo sa address na ibibigay niyo." nakangiting sagot sa akin ng sales lady. Kaagad din naman akong nakaramdam ng tuwa. Mabuti na lang talaga at may ganitong service ang shop na ito para hindi ako mahirapan na magbitbit.

-Sienna- Pagkatapos ibalot ang painting ko, kumain muna ako ng tanghalian at saka lumabas para maggrocery dahil nag-advance payment ‘yung customer, Sinend sa aking e-wallet ang tumataginting na 10k. Grabe, hindi ako makapaniwala. May mga customer pa palang kagaya niya. Mabait na, galante pa. Makakabili tuloy ako ng mga kailangan ko sa bahay.

Tinulungan narin ako ni Ignacio, may listahan naman ako na dala at dahil wala akong dala na cellphone ay hindi ko na ito tinotal dahil black card naman ang inabot sa akin ni boss Edziel para sa pagbabayad nito sa counter. "Ito pa She..damihan na natin total hindi naman ikaw ang magbabayad, ito pa wait..ito pa, try mo kaya itong ibang brand hindi yung isang brand ka lang" mungkahi ni Ignacio sa mga napkin na nilagay niya sa cart at binabalik ko naman ito kung saan ito nakalagay. Hinampas ko siya sa kanyang balikat at nakasimangot ang mukha na nakatitig sa kanya.

Ngayon lang ba siya nakakakita ng alak? Hindi na niya ako pinansin. Bumili ako ng kakailanganin sa condo. Punong-puno na nga iyong cart, eh. Nilabas ko iyong card ko para magbayad na pero naunahan niya ako. Sinamaan ko siya ng tingin. "I’m gonna pay for it! That’s my needs, you know!" Kinalabit ko si Ateng cashier. "Ay, Ate. Here’s my card—"

alanganing tugon nito. “Okay,” ani Liana at hinarap siya. “Bayaran mo na,” utos nito sa kanya. Malapad ang ngiting iniabot niya sa tindera ang kanyang bayad. Hinintay pa siya nito hanggang sa maiabot ang sukli sa kanya dahil three thousand ang ibinigay niya sa tindera.

pansin ni Manang Laida, isa sa mga kapit-bahay namin na minsan na ring nagbigay ng ulam sa amin. “Nadapuan po kasi ng swerte eh. May trabaho na ako at mag-uumpisa na ako bukas,” natutuwa kong balita. “Mabuti naman at sa tagal mong naghahanap ng trabaho eh sa wakas nakahanap ka rin. Para na rin mabayaran mo si Tina. Puro dada ‘yon na kesyo hindi raw kayo nagbabayad. Naku, hindi niya kasi maintindihan ang buhay mahirap, eh.”

Nakagat ko ang pang-ibabang labi ko at halos tumigil ang paghinga sa sobrang kaba. Paano ko babayaran ang nainom ko? Nanginginig na ang mga kamay ko na ibinalik ang wallet sa loob ng bulsa ko. “Miss, may pambayad ka ba?” tanong ng bartender, halatang naiinip. Mabilis kong isinara ang wallet at ibinalik sa bulsa ng pantalon ko. Matapang akong humarap sa kanya. “Yes! Mamaya babayaran kita. Bigyan mo pa ako ng isa pang bote,” sabay taas ng baba, parang proud na proud.

paalala ng tindera. Tinanggap ni Evie ang gamot na may halong pasasalamat. "Salamat po, magkano po lahat?" tanong ni Evie. "200 pesos po," sagot ng tindera. Nagbayad si Evie ng gamit ang QR bat nagmamadali nang lumabas ng botika. Habang pinapanood ang nagmamadaling pag-alis ni Evie, hindi napigilan ng tindera ang umiling.

Sa lahat ata ng tindahan na malapit sa amin ay umuutang kami. Itong limang libo na bigay ni Ninong ay sakto lang din ‘to pambayad sa utang namin. Kung sasahod na ako sa kanya ay uunahin ko munang bayaran ang mga utang namin sa tindahana. Tsaka na ako mag-iipon kung nabayaran ko na lahat. “No need, I'll take care of this. Go inside,” sagot niya sa akin. “Sigurado po ba kayo?” paninigurado ko sa kanya. Tumango siya sa akin bago dinilaan ang pang-ibabang labi niya.

“Napapansin ko nga. Dahil ‘yon sa nasa sinapupunan ko.” “Tapos na ‘yong dalawang tapsilog!” anunsyo ng tindero. “Nice!” “Magkano lahat?” tanong ni Natalie. Umiling si Nilly. “Huwag na.” “Ako na magbabayad,” pilit ni Natalie. Pero bago pa muling tumanggi si Nilly ay may nauna na sa kaniya. “Boss, ako na magbabayad sa mga order nila,” ani Drake.