Title In Tagalog 소설 & 이야기

Tinangka niyang agawin iyong baril na nalaglag sa sahig nang bumagsak ang Tito Lando niya subalit pinigilan naman siya nito sa binti dahilan para matumba rin siya. Nanggagalaiting pumaibabaw sa kaniya ang Tito niya at galit na galit siyang pinagsusuntok sa mukha. "H*y*p ka! Alam mo ba kung gaano katagal na panahon ang ginugol ko para lang mahuli sila?!" nag-aalburuto sa galit na sigaw nito.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Taray sa akin ni Kira Natawa naman ako, "Osiya sige tawagin mo si Manong at bibilhan kita ng isang story book." Pag suko ko. "Really? Yes! I love you ate!" Saad niya at tinawag si Manong. "Mag kano po manong?" Tanong ko

Luh ka! From: Thersese Ano naman mali doon, noh? Saka mas comfy ako tawagin siya sa gano'ng pangalan. Kayo nga tinatawag niyo siyang Lady Green na masyadong sagrado ang pangalan.

Sana hindi! "Kalilah! Are you alright?" Halos manlaki naman ang mga mata ko nang marinig ko ang pagtawag sa akin ni Angelo at naramdaman ko siya na nasa likod ko na siya. "Kalilah? Wait.." Napahugot naman ako nang malalim na hininga bago tuluyang nagtaas ng tingin. Nagtama ang tingin namin ni Anthony. Anthony is my ex-boyfriend and he's the father of Agatha na nag-abandona sa amin noong nagbubuntis pa lang ako para sumama sa ibang babae. Siya rin ang rason kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko binubuksan ang puso ko para sa iba dahil natatakot akong muling masaktan.

Hindi ko mapigilang panginigan ng tuhod dahil sa nakakapaso niyang mga titig. He tilted his head a bit, trying to raked my eyes and search my soul. He slowly caressing my cheek. Ilang beses kong nakitang umigting angg perpekto nitong panga at bahagyang paglunok habang dahan-dahang bumaba ang tingin sa aking labi. "Lawrence," I utter, gusto ko itong itulak ngunit bakit wala akong lakas na gawin 'yon?

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Saglit niya akong tinapunan ng tingin saka naupo sa kama. “Will you call me babe, it’s kind a annoying hearing you calling my name,” sabi niya. Bahagyang napataas ang isa kong kilay. Kaarte naman nito, siya nga hindi ako matawag sa pangalan ko eh. “Am I your babe? Cause I never heard you calling me,” nagrolled eyes ako. Ang unfair lang kasi na gusto niya akong tumawag sa kanya ng babe pero hindi naman niya ako tinatawag sa ganun.