Tomas Pinpin Novels & Stories

tanong nito. Tumango si Akie. "That's why you looked so beautiful," Pinamulahan siya ng pisngi sa sinabi nito. "By the way ako rin, may dugo rin akong pinoy. I'm Tom," anito sabay lahad ng palad sa kaniya. 'Tom rin ang pangalan!' Hiyaw ng isipan niya. Iniidolo niya kasi talaga si Tom Hardy at ang lalaking ito na kaharap niya at kausap niya ngayon ay kamukha ng iniidolo niya.

Habang gulat na gulat si Tom, isang sigang lalaki na may dalawang linya ng peklat sa mukha ang sumigaw nang malakas, “Tom Zielinski! Mahal kita! Gusto kong magkaroon tayo ng anak!” Isang sipol ang maririnig mula sa grupo. Isa pang lalaki ang sumigaw, “Tom Zielinski, mahal rin kita! Gusto ko ring anakan mo ako!” Nang mabanggit ito, isa pang lalaki na nakasuot ng sports singlet kahit malamig ang araw na ito ang humiyaw habang nakataas ang malalaking mga braso na puno ng mga tattoo. Sabik siyang tumili, “Tom Zielinski ng Eastcliff sa Oskia! Nakakabilib ka! Ikaw ang baby ko!”

Nakangiti kong sabi. Umiling-iling ito, "Halos araw-araw ay may transferee sa YGA kaya hindi magandang excuse 'yan. Sadyang maganda ka lang at sexy kaya pinagtitinginan ka ng mga manyakis nating schoolmate." Aniya at mas lalo pa ako nitong itinago sa likod niya. "Parang ngayon mo lang ako kinompliment, ah? Anong nakain mo, Tomas?" Pang-aasar ko and he hates it when I called him Tomas which is real name niya. Ang luma daw kasing pakinggan.

"Teka diba sabi mo kukinin ang bsta at hihintayin nating ang tawag ng pinsan mo" sabi ni Tomas. "Oo nga pero kapag nasa kamay natong ang bata madali tayogn makikita st mahuhuli kase kilala tayo dito na tatling tukmol lang pspgnagkaroon. g bsta dito malamang isipin ng mga Marites dito na kinidnap nating o ninanaw.Kaya sng palno ko ay ipatago sayo Domeng" paliwanag ni Puroy.

Well, obviously. Pinindot ko ito. Bumukas ang pinto. At ayun na nga… isang lalaki ang nagbukas, nasa 5’11” or 6-footer yata ‘to. Halong Thai actor at Latino heartthrob ‘tong si sir, sharp jawline, tan skin, at ‘yung tingin na parang lagi kang huhusgahan pero in a hot way. Sis, POGI. As in P-O-G-I.

Rinig na rinig ko tuloy ang pag-pintig non. “This is the best birthday ever, Thank you, Wife.” “You‘re welcome. Masaya ako na masaya ka ngayong birthday mo.” “Yeah, sobra-sobrang saya. I love you, Kylie Madelyn Montemayor–Buenaventura.” Ang sarap talaga pakinggan ng apelyido niya na nakalagay na sa pangalan ko ngayon. “I love you too, Jace Mateo Buenaventura.”

hinila ni David ang buhok ko saka ako ibinalibag sa lamesa nito. Ang tinutukoy nitong Mr. Cortez ay isang matandang lalaki na siyang CEO ng EFGHI Company sa America. Pinag-aagawan ito ng iba't-ibang company dito sa Pilipinas dahil kilala rin ito bilang walang takot mag invest sa mga company na puwede siyang kumita ng malaki. And it happens na isa si David sa pinalad na makausap ito.

Ningitian lang ni Andracio ang kaibigang tulisan. Aakma na sana siyang umalis para bumalik na sa karwahe ngunit bigla siyang napahinto ng pinigilan siya sandali ni Roberto. "Ahm, teka muna, Andong," pamigil ni Roberto kay Andracio nang may maaalala. "Muntik ko ng makalimutan. Si Tomas ay masyadong malihim at mapagsuspitsya kaya hindi siya basta-basta nakikipag-usap sa mga di niya kilalang tao lalong lalo na kung may kilalaman ito sa pagiging rebelde niya. Ang kailangan mong gawin ay sabihin mo lang sa kanya ang mga salitang "Piedra China" at kapag nagawa mo ito tiyak kakausapin ka na niya," "Sige, Betong. Tatandaan ko 'yan. Muli, maraming salamat ulit," ang pasalamat ulit ng binatang encarga

Tahimik kong inilapag ang cellphone sa tabi ko. Napansin iyon ni Mang Tomas. "Mukhang masaya po ang kapatid ninyo, Señorito." Ngumiti ako. "She is." "Excited na siyang makilala ang pamangkin niya." Tumango si Mang Tomas. "Sigurado pong mas magiging masaya ang maliit na bata kapag dumami ang mga taong nagmamahal sa kanya." Napatingin ako sa bintana.

Hala ka Mas lalo pa akong nagulat sa itinanong niya sa casher. "Do you have any other stocks of Tomi sweet corn chips?" Inubos niya yung nakahelerang Tomi sweet corn chips. Grabe. Maang na napatingin ito sa kanya. Kahit yung ibang nakapila napatingin rin e. Sino bang hindi? Pinakyaw ba naman. "Wala na po Ma'am, iyan nalang po kasi ang natira" Tumango nalang ito at tumingin sa'kin.