Tonight I Can Write The Saddest Lines Novels & Stories

So as long as I live I'll love you Will have and hold you You look so beautiful in white" Hanggang sa nagsimula nang naging malungkot ang buhay mo nung... nung nag sama kayo ni Marco di mo lang na pilit mong tinatago. "And from now to my very last breath this day I'll cherish" Ngunit binusted mo parin ako. "Hindi ako karapatdapat sayo Leo" "I'm sorry" "So beautiful in white" "Tonight"

Tatlong araw kong tinakasan ang mundo Tatlong araw kong hinanap ang totoo Tatlong araw kong pinili ang ako Tatlong araw na wala, pero ngayo'y buo Sumulat ako hanggang alas-dos ng madaling araw. Paulit-ulit kong nirewrite ang verse, kinanta ko sa sarili ko habang nakaupo sa kama. Mahina lang, parang bulong. Pero sa bawat salita, pakiramdam ko may nabubuong bago sa akin. Hindi na lang ito rebellion. Expression na siya ngayon. Healing. Kinabukasan, habang nag-aalmusal, tinanong ako ni Papa, "Kailan ang next performance mo?"

"...til i look at my hand and feel sad, 'cause the spaces between my fingers are right where yours fit perfectly." Damn! Hes singing my favorite song. Vanilla Twilight. I closed my eyes. "I'll find repose in new ways, thought i haven't sleep in two days. 'Cause cold nostalgia chills me to the bone, but drenced in Vanilla Twilight." He continued. What hes doing is also driving me crazy. Tinatanggi ko lang yun sa sarili ko dahil hindi pa ako handa. "I'll sit in the front porch all night, Waist deep and thought because when im with you, i dont feel so alone." Ngayon ay nasa leeg ko na ang ulo niya.

Masiyadong nakakatakam para tanggihan. And I will let myself to be a sinner for tonight. Just for tonight.

Hindi niya na nilingon pa ang pagtawag sa kaniya ni Markus. Ugh! I hate my life! I wanna die!

sabi pa ni Anthony at hinila siya paupo. Pinunasan niya na lang ang mukha niya gamit ang tissue. Tinungga din niya ang bote ng beer at hindi ito binababa hanggang hindi nauubos ang laman niyon. He was so frustrated to the fact that tomorrow is his wedding day. 'Fuck fuck fuck!'

I have a personal made Koto with my name engraved on the side, and one lovely Chinese Zither. Summer has come and passed The innocent can never last Wake me up when September ends Ring out the bells again Like we did when spring began Wake me up when September ends Pwede bang i-move na lang ang birthday ko? Para hindi ako nakakaramdam ng lungkot ngayon? I was trying real hard not to cry. I really am trying my best. Here comes the rain again Falling from the stars Drenched in my pain again Becoming who we are As my memory rests

It's 5pm, at wala akong magawa. Napatingin ako sa cellphone ko nang magring ito. "Kez?" Panimula ko. "Bar tayo." Bungad nito. Agad akong napaupo at napangiti. "Tara!" Excited kong sabi. "7 pm, usual. Don't be late." Binaba ko na ang tawag at dumaretso sa cr. Friday naman ngayon kaya okay lang magwalwal. I'm wearing black leather skirt partnered with red leather tube. Nag ponytail ako, at nilagyan ng red lipstick ang labi ko.

I'm sorry in advance my poor hand I fucking need to release damn!

Ako ang laging may kasalanan Paggising sa umaga, sermon ang almusal Bago pumasok sa eskuwela Kapag nangangatwiran, ako'y pagagalitan 'Di ko alam ang gagawin Ako'y sunod-sunuran, ayaw man lang pakinggan Nasasaktan ang damdamin Ako'y walang kalayaan Sunod sa utos lamang Ako ang nakikita, ako ang nasisisi Ako ang laging may kasalanan...... Sa huli nag-vow na ako. “Less hija you're amazing!”....si Tita Mela sabay thmbs up. “Thank you Tita Mel, it's a blessing.” “Yes, your right, may magandang boses ka pala Lessery.”...si tita Janette “Less, may offer ako sa'yo. Pwedi kang maging sideline singer sa Bar ko mga 2 or 3 hours lang. Malay natin ma discover ka ng mga talent manager”....si Justine.