روايات وقصص ضمن Too Good To Be True

She have to stop all of this. Matapang siyang tumingin sa mga mata ni Law, "you're..." tumikhim siya, "you're too good to be true." Hindi siya kumurap habang sinasabi 'yon. "And if its too good to be true, then its probably a lie." Umawang ang labi nito at hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya. "That's it? Ano pa? Wala na?"

Sa aming pagtatalo, hindi namin napansin ang paparating na truck. Sa isang iglap, nauwi ang lahat sa trahedya. Parehas kaming dinala sa hospital. Ngunit sa kasawiang palad, biglang binawian ng buhay si Kristie. Kasabay nang pagkakaroon ko ng malay, tuluyan siyang naglaho. Bumalik ako sa katinuan nang maramdaman ko ang paglapat ng matalas na titig sa akin. Napakuyom ako.

Minsanan na lamang kasi ito makatulog ng maayos dahil na rin sa walang tigil nitong pag-ubo. Malubha na ang sakit nito dahil na rin hindi naibibigay ang nararapat na gamot sapagkat wala kaming sapat na pera para roon. Ibang iba na ang itsura ni Mama kaysa noong maayos pa an gaming buhay. Maiitim na ang ilalim ng magkabila nitong mata, payat at kulang na kulang sa sustansya ang katawan.

Pagkatapos nu'n, lumipad na ang malaking paru-paro at nagpakalayo-layo, until it blurred my vision. "Ma'am??? Totoo po ba 'yon?", untag sa akin ni Bea. Nawala sa isip ko na nandito pala siya at naghihintay sa akin kasi sabay kaming uuwi. "Nakaka-touched naman po ma'am. Napaluha tuloy ako kanina, habang kinakanta niyo po 'yong kanta. Ano pong title nu'n ma'am?" "It's Not Goodbye, nak."

Inangat ni Trixie ang auction hammer. "Isang Daang Milyon... once!" "Isang Daang Milyon... twice!" Huminto siya. Nilibot ng tingin ang buong bulwagan. May tataas pa kaya? Tahimik ang lahat. Unti-unti niyang itinaas ang martilyo. "Isang Daang Milyon..." Ngunit bago pa niya maibagsak ang martilyo... BANG!

Tahimik ko na lang siyang sinundan. “Anong silbi ng pinag-aralan mo kung hindi mo naman gagamitin? Kaya hanggang ngayon wala ka pa ring matinong trabaho dahil sa mga walang silbi mong desisyon sa buhay. Kung hindi mo sana iniwan ang dati mong trabaho,” dagdag pa ni Mama ng makarating kami sa Parking Lot. “You are full of damn excuses. Grow up, Talulla. Nakakahiya kana. Hindi ka ba nahihiya sa sarili mo?”

Hindi mo na alam ngayon ang totoo dahil ang iba ay gumagawa na lang naman ng kwento para mapansin. "Nagpapaniwala ka talaga ro'n? Masyadong maganda ang descriptions niya. Halata mong gawa-gawa," saad ni Mandy kay Candice na natatawa pa. "Hindi mo ba alam 'yong kasabihan? If it's too good to be true, then it isn't true. Kaya maraming nai-scam ngayon kasi maraming uto-uto. Alam na ngang imposibleng mangyari tapos papatulan pa talaga."

Tumakbo siya pababa, halos mabuwal sa hagdan, at diretso ang takbo sa hardin. Hinila niya ang pigura palapit sa kanya, niyakap ng mahigpit na para bang desperado na at saka hinalikan. Isang halik na punô ng init, pangangailangan, at halos nakababaliw na pag-angkin. Parang doon niya ibinuhos ang lahat ng sakit, galit, at pangungulila. --- Kinabukasan, sumabog ang balita. Isang exposé ang kumalat sa buong business at medical community ng bansa.

Gayunpaman, habang iniisip ko ang alok ni Erica, hindi ko rin maiwasang mag-ingat. Sa mundo ng negosyo, hindi lahat ng ngiti ay nangangahulugan ng pagkakaibigan. Hindi lahat ng magagandang oportunidad ay ligtas. At kadalasan, ang mga bagay na tila napakagandang maging totoo... Sila rin ang pinaka-delikadong subukan. They say: "Things that are too good to be true” are always dangerous.

"Bukod sa masyadong malayo ang agwat ng edad natin, you're too good to be true." "Too good to be true?" "Oo. Yung Mr. Perfect. Mabait. May sarili ng kumpanya pero down to earth pa rin. Matalino. Gentleman. Wala na nga yatang hahanapin ang babae sa 'yo pero bakit single ka pa rin?" "Now you tell me I'm perfect. Eh parang pinintasan mo pa nga ako dahil sa dami ng binigay mong katangian ko, wala naman akong love life."