Toxic Parents Novels & Stories

Mahabang paliwanag nito. Napatawa ako ng hilaw nang marinig iyon. I shook my head in disbelief. "You know, what he said is true" Napataas ito ng kilay sa akin kaya naman itinuloy ko ang sinasabi ko. "That maybe, being a demon runs in our blood. We do things for revenge and I think it's always been our curse, Iroshin. We are toxic with the people who surround us." I murmured. Huminga ako ng malalim.

"Baka kailangan lang nilang kausapin, paliwanagan at sa huli ay maayos din nila daddy ko ang problema nila sa mga tauhan." "It's not that easy Cathlyn. Galit na galit sila sa parents mo at sa kapatid mo. At ang mismong taong gumawa sayo ng masama ay namatayan ng anak dahil hindi agad nadala sa hospital matapos na hindi siya tulungan ng parents mo ng humingi ito ng tulong. "What? Namatayan ng anak?" "Yeah, kaya ganon na lang ang galit niya sa parents mo at ikaw ang gusto nilang maging kabayaran."

Nagbaba siya nang tingin at tiningnan ito. "Saan mo narinig 'yan?" Ang naiisip niya ay baka school at binubully sila. "Nabasa ko po sa internet at ang sabi ang mga single parents daw ay matatapang dahil po sila lang po ang nagapalaki sa kanilang mga anak. Wala po silang katuwang pero po nakakayanan nila dahil isa silang amazing mom. At isa na po kami sa mga batang walang ama, pero meron naman kaming mama na pwede ding maging papa, At ikaw po ang the best mom para samin ni Thee."

Maingay ulit ang bahay dahil sa boses ng anak ko na babae at kaibigan mabuti na lang na nasanay na rin si Maynard hindi tulad dati na minsan nag-aaway sila dahil hindi nagkakaintindihan pero I explained to them to love and respect each other ay unti-unting natutunan nila. Kaya bilang single mom, hindi ko kinakahiya na ganito ang nangyari sa akin, bagkos pinagpasalamatan ko pa dahil maaga akong nagising sa katotohanan. Katotohanan na hindi ko kayang magstay sa isang toxic na relationship.

Who are we to dispute with in the aftermath of a caregiver's actions? Some parents assume that this is all that a child need. Others feel they have given birth to a hyper-intelligent, very emotional person. Both of these are erroneous. This youngster is being abused. Difficult, detached, tired parents raise difficult, detached, emotionally irrational children and wonder what we are doing wrong. Why we are so difficult. How we don't understand to behave.

Galit at poot lang ang namumutawi sa kanyang damdamin. "Stop feeding your parents na ikaw ang biktima dito, You and your mother's opinion wotn't mater to me anymore. Wala akong ginawa sa inyo. Hindi ka nahihiya? You dragging your family name into this scandal. I just hope your dad would not whip your ass this time." Inis na dagdag na naman niya.

“Inggitera ka lang talaga, Fyang. Kinain ka ng inggit kaya lahat ng gusto ko at malapit sa akin ay inahas at inagaw mo. Pero alam mo kung ano ang natutunan ko. Natutunan ko na dapat pa nga akong magpasalamat sayo. Kung hindi dahil sayo ay hindi ko malalaman kung sino ang mga taong pipili sa akin sa kabila ng lahat. Salamat sayo dahil inalis mo ang mga toxic na tao sa buhay ko.” Tiningnan niya ito mula ulo hanggang paa. “Tira-tira lang din naman kayo ng mommy mo. Tira-tira na pinulot ng daddy ko. Kaya wag kang umasta na kaya mo akong pantayan dahil lang napaikot niyo si dad. YOU ARE NOTHING COMPARED TO ME!”

“You’re such a monster. Hindi ko na kayang makasama ka! Be with your women! Tutal ay diyan ka naman magaling, ‘di ba? Diyan ka mahusay sa pagiging demonyo!” “I did that for my parents!” he exclaimed frustradely. “Mas masahol ka pa sa kanila dahil ginaya mo ang ginawa nila sa magulang mo! Hindi maitatama ang isang pagkakamali ng isa pang pagkakamali. Yes, my parents is such a monster! And you did the same thing that made you worst! You killed my mother . . .” mahinang sambit ko sa huling salita.

Lagi nilang sinasabi na may ibang pamilya na raw si papa sa maynila at ayaw na niya sa amin. Dahil dito, lagi kong naririnig si mama na umiiyak sa gabi. Mabait at mabuting tao ang mama ko. Hindi niya deserve ang ganitong pagtrato. Hindi nagtagal, nagkaroon ng depression si mama. Hindi ko gustong magtanim ng galit sa papa ko pero, siya ang may kasalanan ng lahat. Kung hindi niya kami iniwan, hindi magkakaroon ng depression si mama at hindi kami kukutyain ng mga tao.

Mom, Dad, help me here… “Kung mahal mo si AJ, bawiin mo kung gusto mo. Just walk in the front door, baka sakaling magbago ang isip ko at ipaubaya sa iyo ang anak ko. Pero ngayon, kahit may naitulong ka sa pamilya ko, kahit gaano ka pa kagusto ng mga magulang at kapatid ko, I only see you as a nuisance, a pervert, and useless bastard. Do you want to hear more? Oh, I don’t need your answer, just let me tell you.” She stood up in front of me. Wala sa sariling tiningala ko siya. “That’s what bastards are good at, dahil hindi sila lumaki sa tamang pag-aaruga ng magulang.”