Tragedy In Tagalog Novels & Stories

Kanina pa siya nakatitig sa 'kin, halos 'di na siya nanonood ng palabas. Parang sasabog na ang puso ko sa sobrang kabog nito. Nasa point na sabay na tumalon ang bida na sina Tony Gonzaga at Piolo pascual sa brige kung saan ang ilog na iyon nagpakalunod ang mga namatay tulad ni Tony.

(I don’t know either, Director Keith entering this industry and dancing was my dream, but ever since I had depression and whenever Hae-Jin hurt me, I became traumatized. Nakita ko ang luha sa mga mata niya. "Geuneun eopseojanha, geuneun imi jugeosseo, ajik mueosi geuri duryeoun geoya?" aniko. (He’s gone, he’s dead, what are you still afraid of?) "Geu-ga eopseodo, ajikdo yeogi inneun deut haeseo... naneun nae ai ttaemune duryeowo." aniya.

Agad na nalugmok si Akihiro sa sahig habang hawak ang hita na tigmak ng dugo. "Ikaw ang may kagagawan ng pagkamatay ng Daddy! Ikaw rin ang rason kung bakit nangyari sa'kin ito!" anang Alejandro na tila nagliliyab ang mata sa galit saka itinaas ang itim na slacks at lumantad ang dalawang binti na yari sa prosthetics. "Dahil sa pagkakabaril mo sa mga binti ko, naimpeksyon ito at kinailangang putulin! Kaya naman gagawin ko rin ito sa'yo, hijo de puta! (Son of a bitch!)" saad nito saka pinaputukan siya sa kaliwang binti.

Pesteng to paano ako makakapagpractice kung ganito ang kalagayan ko? “Mukhang malakas ang pagkakapalo dito ah. Ano bang nangyari?” kunot noong tanong ng Doctor. “Napagtripan ng tambay Doc.” Tanging dahilan ni baduy girl. Iiling iling naman ang Doctor. “Mga kabataan na talaga ngayon, kaya ng pumatay ng tao. Mag-iingat kayo sa susunod.”

Gamit ang kaniyang isang kamay, Inilunday ito ni Noxus papunta sa gilid ng leeg ng merkanto at ang lakas ng kaniyang pagkakahampas ay naging dahilan na mawalan ito ng malay. Isang impit na sigaw ang pinakawalan ni Noxus nang hatakin niya ang bumaong palaso sa kaniyang palad. Sumirit sa lupa at sa baluti ni Aster ang kaniyang dugo. Nang hanapin ng kaniyang mata ang kasamang kawal, ay halos matuod siya sa kaniyang kinatatayuan nang makita niya ang isang merkanto na sakal sakal ito.

sabi ko. Unti-unting nangilid ang luha ko habang nakahawak sa salamin niyang kabaong. "You became my mother when my mother died—When you killed my mother, rather..." Sabi ko. "Walang sapat na rason para patayin mo ang sarili mo pero mas lalong walang sapat na rason para patayin mo ang nanay ko na sa akin lang umiikot ang buhay." Humikbi ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Ito rin ang dinalang apilyedo ng ama noong nandito pa ito at hindi pa pumipirmi sa Hell. "As your right to be informed, this talk is being recorded and may be used for or against you. Kaya piliin mo ang salitang lumalabas sa bibig mo." "Wow! Okay, thanks!" wika niya. "Where were you at the time of Olivares' death?" "When exactly did she die?" Hindi niya alam kung ano ang eksaktong oras nang pagkamatay ni Trixie at gusto niyang malaman iyon.

"Tigilan niyo nako parang awa niyo na please! pabayaan niyo nakong makatakas!! Sigaw ko "Oh bakit huminto ka sa pag takbo, napagod kaba o sadyang kunting hakbang mulang makikita muna ang langit? sige na maglakad kana para walang bahid na dugo sa mga kamay namen dahil ikaw din ang gumawa ng dahilan para mamatay ka!!! kaya ano pang hinihintay mo gawin mona!!! Pagtatawa nila "Pinahirapan mo pakami kakahabol sayo, hihinto karin pala, tapos ngayon takot ka ang bagal monaman talon na" hirit pa nung isa medyo matanda na

Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin. "Gusto kong mag sorry kasi ang tanga mo." Hindi ko maiwasang mapangisi. "Oh, nagsisisi ka na? Wow naman, the ever wonderful Sayuri De Chavez has come to apologize to the pitiful little me. I feel so blessed and honored. Sa wakas nagising ka rin sa katotohanan. Ang hirap siguro ano?" She anxiously tap her foot repeatedly, sign na nagsisimula na siyang magalburoto.