Traumatizing Quotes Novels & Stories

Para akong nagkaroon ng trauma. Tumingin siya sa'kin sandali at binagalan nga ang pagtakbo. Kaya nakalma din ako. "I thought, you already wanna die." Anito. Yes, maybe I want to die. But I can't help to fear my trauma. "You're not going to die, lady." Sambit pa niito muli at tumingin sa'kin. Maya-maya pa ay tumigil kami sa isang 24/7 na coffee shop. Nauna siyang lumabas at pinagbuksan ako ng pinto.

sagot ko at binigyan siya ng isang maliit na ngiti. “Talaga? Anong feeling?” excited niyang tanong. Napatawa nalang ako sa reaksyon niya. “It's traumatizing...” “Huh?” hindi niya ata narinig dahil parang bulong na rin iyon. Ngunit nagkakamali ako... “If it's traumatizing then it's not love.” he lazily sighed from disapproval like he is correcting me. Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga.

Natatawang tanong nito na nagpawala ng ngiti niya at nagpabalik ng kirot sa puso niya. "Pinaglaruan mo akong gago ka. Pinaniwala mo akong ang lahat ay totoo. May totoo man lang ba sa lahat ng nangyari? Ang pangalan mo, trauma mo, lahat! May karapatan naman siguro akong malaman man lang bago niyo ako patayin, hindi ba?" Mapait na sabi niya na nangigilid ang luha pero hindi hinayaan ang sariling umiyak sa harap nito. "My name, my trauma, they are all true, woman. You can believe that much."

Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko! Paulit-ulit mo na nga akong sinaktan pero wala eh nabulag ako sa mga matatamis mong pangako. You're a walking red flag to me! My biggest mistake is to let you ruin me again. You're my biggest trauma, Levi! You gave me again the trauma that I don't want to experience. Yung trauma na ilang beses kong iniiwasan, yung trauma na akala ko hindi na mangyayari pa pero bakit sila mismo ang lumalapit sa akin, ikaw na naman ang nagbigay sa akin ng trauma. I'm not completely healed pero bakit may sugat na naman ako, malaking sugat na hindi ko alam kung paano gagamutin.

Hindi ako agad nakasagot. “Buhay ako,” sagot ko sa huli. “At nagpapasalamat ako. Pero hindi ganoon kadali burahin ang tatlong buwan.” “May trauma ka ba?” agad na tanong ni Lucas. “Siguro meron,”pag-amin ki. “Minsan pakiramdam ko kapag tahimik, may kulang. Parang hinahanap ko ang tunog ng alon.” Tumango si Noah. “Normal lang ’yon.”

“Ayos naman po kami, Sir. Kahit mahirap ang buhay namin ay maayos pa rin naman po ang pagsasama namin. Wala pa rin pong nagbabago.” “I'm happy to hear that, Leia.” Nagngitian sila nang sabay nilang sulyapan ang isa’t isa. “Pero hindi ka ba natatakot sa tuwing sinusumpong siya? Ang alam ko kasi ang taong may ganoong sakit ay maaaring makaranas siya ng iba't ibang sintomas tulad ng labis na takot at flashback sa traumatizing na kanilang naranasan. Dahilan kaya minsan nakakapanakit sila ng ibang tao kahit pa ang mga mahal nila sa buhay dahil hindi na sila nakakakilala kapag ganoon.”

“Sa tingin mo ba kaya kong matulog pagkatapos ng nangyari kanina? Nawalan ka ng malay at ako ang nakasalo sa’yo. You don’t know how nervous I was. Hanggang ngayon, may takot pa rin akong nararamdaman dito sa puso ko. Wala akong pakialam kung sabihin mong nag-o over react ako pero iyon ang nararamdaman ko.” He shushed me. Hinawakan niya ang isa sa mga kamay ko at dinala iyon sa kaniyang labi para halikan. “You’re not over reacting. It’s normal to get worried. I’m sorry, pinag-alala kita.” I bit my lower lip and faced him. "Bakit nangyari iyon sa’yo? Nag-brownout lang, bigla kang nawalan ng malay.” Yumuko siya. “Trauma. The night my Mom died, it was too dark and I can’t see anything.”

dapat talagang tutukan ito ni Karson. "This is where healing is not just an option following trauma, it’s crucial!!! If you want a healthier, safer, happier future following a traumatic experience, gentle daily acts of self kindness are as important as any therapy or medication on your road to recovery. These acts of Self kindness - where your trauma is acknowledged ( not just swept under the carpet) but also one where your trauma becomes only a part of you, not all of you. well, sadly to say Hindi pa rin. as i said last time, mahihirapan na siyang ibalik ang mga yon. the only problem right now is nadagdagan ang trauma niya. dahil sa narinig niyang pagsabog kanina ay nakadagdag iyon sa nerve

” inis kong sabi dito, sabay lapit at tingin pa sa kawali. "‘yan na yata ang pinaka-traumatized na adobo na nakita ko.” Naiiling kong komento. Ngumisi pa rin si Atlas, halatang proud kahit paano. “Relax, Anastasia. Kaya pa ‘to. Titimplahan ko lang ng konti—” “Tumabi ka nga,” malamig na utos ko dito, sabay matalim siyang tinitigan. Napaatras ito, bahagyang nagtaas ng kilay, halatang gusto pang magbiro pero pinili na lang manahimik.

Hanggang atraksyon na lang, kaya never na siyang magpapahalik dito kahit na kailan! “Kumikirot ba?” anang tinig sa kaniyang tabi na nagpamulat sa kaniya. Nakalimutan niyang naroon pa nga pala si Doctor Aquino. “A bit. Pero kaya ko pa namang i-tolerate,” aniya. “Alam mo bang isang buong araw kang nawalan ng malay?” Napanganga siya sa narinig. “Yes. And that maybe because you still have a trauma. Na-trigger sigurong muli nang nangyaring ito sa iyo ang alaala ng iyong nakaraan. Something you can’t avoid,” paliwanag nito.