Traumatizing Quotes Novels & Stories

Traumatized pa rin ba siya hanggang ngayon? "I see. Pain and trauma are the things that can't just fade away easily. Your brother reminds me of Dave when her mother died. Kung nakita mo lang siya noon ay kahit siguro isang salita mo lang sa kaniya sisigawan ka niya. Gano'n siya ka-sensitive hanggang ngayon. Mabutu na lang at hindi na siya tulad ng dati noon na kung kani-kanino ay napapaaway dahil sa init ng ulo. He's a human too, you know. He may be strong physically, but he can be wrecked inside too. Pain and hatred can change people, Adrianna. Even if you're the kindest person in the world, if hatred conquers you….you'll change."

ita ang dapat niyang maririnig. Kausapin niyo siya na animoy matanda . Panoorin niyo siya ng mga movie na ang bida ay nanggaling sa matinding trauma at muling bumangon . Merong palabas nun na ginagamit talaga namin para sa mga batang na-ta-trauma. Title niya is trauma narrative. Pangatlo turuan niyo si Amara na magtiwalang muli sa kaniyang sarili. Hayaan niyo siyang mag express ng kaniyang nararamdaman at sabihan niyo siya palagi ng mga encouraging words na ikaka-proud ng kaniyang sarili. Isa pa sa maaring ninyong gawin ay hayaan niyo lang siyang i demonstrate ang kaniyang feelings. Gusto niyang umiyak sige hayan niyo saka niyo siya tanungin ng ano ang nararamdaman niya kung bakit siya nagka

Noong una, ayaw ko pang sabihin eh, ngunit, habang tumatagal, parang nagiging totoo ang mga negatibong agam-agam sa isip ko. Mahal pa ba ako ng Panginoon? Pinagsisisihan ko naman ang nagawa kong kasalanan. "Hindi. Huwag mong isipin iyan. Alam mo anak, ang dami ko nang nakausap at nakilalang tao na katulad mo ang sitwasyon. Most of them have been touched by suffering or tragedy of some kind. Death, trauma, you name it, it's been too close for comfort. But those are expected in life..."

"Masakit na iyong ipagtabuyan niya ako noon, pero wala ng mas masakit pa sa sinabi niyang lust lang lahat ng nangyari sa amin noon. Hanggang ngayon, paulit-ulit ko pa ring naririnig sa utak ko ang salitang iyon, Ate. Na kahit ilang beses niyang bawiin ang sinabi niyang iyon, hindi na iyon mabubura sa isip ko, hindi na magbabago ang naging epekto niyon sa akin, Ate." Ito naman ang natahimik. "That was traumatizing." Pag-amin niya rito. Dahil iyon ang totoo niyang nararamdaman. Ang salitang iyon ay nag-iwan ng malaki at malalim na sugat sa puso niya. At hindi niya alam kung paano at kailan mawawala.

, hindi na ako naimik. "How about you?", mahinang hinapas nitonang tubig sa direksyon ko. "Kung iisipin ay pareho tayong ulila. Kung di mo rin mamasamain. Anong nangyari sa mga magulang mo?" " Iyong totoo?-- Wala akong maalala" "Memories can be cruel, they're our traumas best friends" Umalis ako sa kinauupuan namin at nagpunta sa tubig. Ramdam kong sumunod ito sa akin.

Ngayon ay hindi ko na napigilan ang pagtulo ng mga luha sa pisngi ko. Hinuli niya ang kamay ko at marahang hinalikan. Napangiti ako habang ginagawa niya iyon. My heart melts. I really love this man! "Is it okay with you?" he asked. "Yes..." sabi ko sabay tango. This trauma is valid. Even if other people have experienced worse. Even if someone else who went through the same experience doesn't feel debilitated by it. Even if it could have been avoided. Even if it happened a long time ago. Even if no one knows.

Napapaamo siya ng hindi niya namamalayan? Lihim kong pinakikinggan ang mga impormasyong ibinabahagi ng doktor ngayon. "A traumatic event is an incident that causes, physical, emotional, spiritual, or psychological harm. The person experiencing the distressing event may feel threatened, anxious, or frightened as a result. In some cases, they may not know how to respond or may be in denial about the effect such an event has had.." Tahimik kaming nakatunghay sa lahat ng mga sinasabi ng doktor. Mabigat nga itong kinakaharap ni Drake.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Huminga ako. Tumango ako,”o-opo, dapat lang naman maging masaya hindi ba?” Ngumiti siya. Yung totoong ngiti. Yung ngiting hindi pilit. “Oo naman…pero kasi yong sa iyo kakaiba eh.” Natahimik ako, sana nilamon na lang ako ng lupa. Then she added, “hindi ka mukhang traumatized. Mukha kang—” Huminto siya.

Patuloy ko habang tinitingnan ang iilang dokumento. “Ate, I’m not here for that ‘no. I’m just worried for you. You know, we haven’t been able to catch up with each other since last year. At alam mo naman ang nangyari…” I recalled those memories. Yes, it was traumatic. But I’ve healed. The trauma was really an eye opener. Na kahit anong ingat mo, may mangyayari talagang masama. In this world, I’ve learned the hard way. That there is no place in earth that you’re safe. That even seconds in this life are to be cherished and not be bitter the entire time. All you have to do is move on…move forward, despite the traumas in life. And that we should learn to heal.