Tula Para Sa Frontliners Novels & Stories

*** Shout out po sa lahat ng nag-aabang ng update at kina: Elena Llaneta from Novaliches Uno Family from Bulacan Paraiso family from Biñan Laguna Dometita Family of San Isidro Bacon, specially to Santiago Dometita

MR.LEE WENT VIRAL Inihinto niya sa harap ng FLVN building ang kanyang sasakyan at ibinigay ang susi sa guwardiya para ito na ang magpark ng sasakyan niya. Diretso na siyang pumasok sa loob ng establishment subalit napakunot ang kanyang noo na inilibot ang paningin sa paligid. Nagtataka siya sa titig ng ibang naroon na para bang may nagawa siyang mali. What the hell is wrong with these people? They had that weird look on their faces. Ipinilig niya ang kanyang ulo at tumuloy na sa kanyang private lift.

Umalis sandali si Miguel para magpagasolina kaya naiwan sila ni Rudy. “Alam mo, magaling na sundalo ’yang kaibigan ko. Kapag may bakbakan, siya lagi ang nasa frontline,” pag-uumpisa nito. “Ano pong frontline?” Interesadong nakinig si Annabelle. “Frontline, ’yan ang tawag sa mga sundalong nasa first line. Sila ang pinakamalapit sa lugar kung saan may barilan. Sila ang unang humaharap sa mga kalaban.”

"Uhmn, I'm okay. Nakalabas na ako ng ospital, meaning, I'm perfectly fine—" "I should hire a nurse to take care of you. Kailangan kong makasiguro na hindi maiinfect ang sugat mo," sabi ni Miguel at nagpatuloy pa bago siya makapag-react. "And Lara, I'm assigning you a new driver. He would also double as your bodyguard. I need to make sure na hindi na mauulit ang nangyari."

paliwanag ni Audrin na bakas ang pag-aalala sa mukha dahil hindi aayusin ng mga doktor ang butong nabali sa binti ni Lala kung wala silang pambayad. "Mayroon kasing marathon diyan sa may kabilang ibayo tapos ay 10,000 pesos ang mapapanalunan mo kapag ikaw ang naging 1st place saka huwag kang mag-alala, walang registration fee libre lang kaya sumali ka na. Alam naman nating mabilis ka pagdating sa takbuhan," mungkahi ni Zed na masyado yatang naliligayahan.

VISITORS Tulala Tulala ako nang bumalik ako sa selda. Alam ko naman na may tao ang Boss namin dito pero ang hindi ko inaasahan ay isa si aling Marites at ang grupo niya, akala ko hindi na siya connected sa grupo dahil tinanggal na siya. Muntik na iyon. Matik na ang ako ang target saksakin ng babae kung hindi lang siguro siya nagkamali ng nasaksak.

sabi ni Kernel "maasahan ko kampadre ang iyong tulong. si Mr. Alcantara na ang bahala sa mga funds ng tinatayong bagong tulay dito sayong lugar. Ipapadala na lang daw niya ang cheke sa iyong opisina. Maraming salamat. Pano mauna na din muna kami. Mahaba ang aming babyahehi." sabi ko dito.

Hindi siya dapat matakot sa lalaki. Nagtipon sila sa ibaba ng entablado at nakaupo sila ni Gerald sa unang hanap ng reserved chairs. Isa-isang tinawag sa stage ang sponsors at iba pang personalidad na may ambag para sa matagumpay na pagpapatayo ng rural health units sa bawat barangay ng Carnaza. "Mr. Arguz Le Armadda, for the financial assistance worth ten billion!" anunsiyo ng host.

Chapter 353 Tahimik ang opisina ng pangulo sa De Luca Group. Malawak ang espasyo, may floor-to-ceiling glass window na tanaw ang lungsod. Nakatayo si Argus sa harap ng bintana, seryoso ang ekspresyon, habang si Andrei ay nakaupo sa gilid ng sofa, relaks na nag-i-scroll sa kanyang telepono. “Kuya, viral na ang nangyari kagabi.” taas-noong sabi ni Andrei habang itinataas ang telepono upang ipakita sa kanya ang screen.

Napangiti ako nang kusa. Me: On my way na. Don’t worry, I’m safe. Hindi na siya nag-reply, pero sapat na ‘yon. Pagdating ko sa site, nagsimula agad ang event. “Ladies and gentlemen,” sabi ng emcee, “welcome to the grand opening of Café Bulle De Ciel – Velmore Branch!” Palakpakan. Camera flashes. Mga ngiting work-accomplished at totoong pagod. “Ma’am Sophia,” bulong ni Lara, “ready na po.”