Tula Para Sa Frontliners Novels & Stories

"May sumasabutahe sa mission natin. Hindi tayo pwede hayaan na lang iyon." "Wala tayo proof at ligtas naman tayo. Walang casualties— sa tingin mo pagtutuunan iyon ng pansin ng mga officers?" "Nasa frontline tayo Barazz at buhay ng madaming tao hawak natin. Isang pagkakamali lang natin hindi lang tayo ang mamatay pati na din iyong mga inosenteng tao."

Tinanggal ni Cholo ang face shield niya at saka pinasadahan ng tingin ang dala namin na sasakyan. "Walang problema! Madali lang ito. Next week ay puwede niyo na 'tong balikan." "Good! Next week na lang din ang bayad," tugon ni Thalita. Umalis na rin kami kaagad at dumiretso sa condo. Agad binuksan ni Thalita ang TV para manood ng balita.

Tinawag na siya ni Lincon dahil magsisimula na ang event, at nakaupo na ang lahat sa kanilang mga designated tables. "Hi, Tita. Hi, Tito," bati ni Theo habang lumapit sa kanila. "Ako na lang po muna ang representative ng mga Laudes. Sinabi ni Mommy na susubukan daw nilang humabol. Sinama ko na rin po ang mga pinsan ko. Kilala niyo naman na si Mae, di ba?" "Oo naman, iho. Salamat sa pagdalo ninyo," ani Tiffany. "Ang gwapo mo ngayon."

Damn! "Wala akong choice kundi ang isama ka. Kanina lang ay narito kami para magbigay nang ilang mga relief goods para sa mga taong indigent. Bilang pasasalamat ko sa successful ng MI," tugon nito. "Congratulations," saad ko rito. Lihim na naman akong namangha sa narinig mula rito. At mas lalong nahulog ang puso ko rito sa mga oras na 'yon. Juice kong pineapple na talaga.

Green Lake ang magiging bagong paborito nilang takasan ang pagod. Nakapila ang mga puting tent sa paligid. Maayos na naka-ayos ang mga upuan base sa pangalan sa invitation cards. Ang mga front row—pinalambot ng plush sofas—ay napuno na ng VVIPs: mga opisyal ng lungsod, business leaders, celebrities, influencers. Lahat ay naglaan ng oras mula sa kanilang abalang schedule para dumalo sa espesyal na araw na ito. Maliban sa isang bakanteng upuan.

Siyempre, ang one billion USD na bounty ay sobrang hindi kapani-paniwala, kaya napatulala ang tatlo. Kahit sila, hindi rin maiwasang maisip na lumipad papuntang Japan at kunin ang ulo ni Tanya sa mismong sandaling iyon.

"Malalaman ba nila kung nasaan tayo? Makikita ba nila tayo rito sa ilalim?" "Hindi pa... hangga't hindi tayo lumalampas sa firewall perimeter ng Valderama Building," sagot ni Sofia, habang mabilis na nagta-type sa kaniyang device. "Ang mga tunnel na ito ay nababalot ng lead at lumang shielding. Pero sa sandaling lumabas tayo rito, magiging parang sulo si Rafael sa gitna ng kadiliman. Kailangang bilisan natin."

Tila sanay na sanay itong magbigay ng detalyadong plano at nakakahanga rin ang pagsunod ng mga kasapi nito ng walang reklamo. ... "Mag-ingat kayo!" Sambit ni Lara ng paalis na ang grupo ni Tana. "Lara, emergency!" Sigaw naman ni Raya. Nag-thumbs up siya kay Raya. "Anong emergency ang sinasabi ni Raya?" Tanong ni Keilvin kay Lara.

" Lalong lumaki ang ngiti ni Tina. "Mas okay na." --- Bilang premyo... Pinapili siya ng organizer. May stuffed toy. May souvenir mug. May beach towel. At may maliit na plush turtle. Hindi na siya nagdalawang-isip. "Ito po." Sabi niya sabay yakap sa plush turtle. "Turtle?" Tanong ni Rhylle. Tumango siya. "Opo." "Bakit iyan?" Ngumiti siya.

Juliana — Tulala ako nang matapos ang libing. We were already back at the mansion. Nandito kami ngayon sa may labas kung saan ipina-set up pa ang mas maraming tent at doon nakalatag ang catering para sa pananghalian ng mga bisita. Cairo had already bid goodbye earlier. Pagkatapos ng seremonya, sumama na siya sa ibang mga panauhing kailangan ng bumalik sa siyudad.