Tula Para Sa Ina Mga Nobela at Kwento

Tahimik ang bahay, pero hindi mabigat. “Anak,” wika ni Elina habang hinihiwa ang tinapay, “hindi madali ang daraanan mo. Pero huwag mong kakalimutan, may halaga ka kahit wala si Jav sa tabi mo.” Tumango si Elorda. “Alam ko na po ngayon, Inay. Matagal ko pong inuna ang pagiging asawa. Ngayon, uunahin ko na po ang pagiging ina… at ang sarili ko.”

Sabi ni Kiba sa ina. Napailing naman ang mama nito habang abala sa paglalagay ng pagkain sa plato ng dalawa. "Sariling pera mo iyan. Para sayo yan kaya gastusin mo para sa sarili mo." "E kagustuhan ko naman na bigyan kayo ng kung anong mayroon ako."

"Nineteen pa lang si Ingrid, Tita Sarah. Masyado pa siyang bata para magpakasal." “Huwag mo nang ipaalala sa akin ang tungkol dito,” bumuntong-hininga si Sarah. "Ang uto-uto na babae ang gustong mag-drop out. Ano pa ang pakinabang niya bukod sa pag-aasawa? Ang kapalaran ng mga babae ay pareho saanman. Nayon o lungsod, walang pinagkaiba! Mag-aral, o magpakasal."

"Dawn, Honey, Talagang alam kong mali ako. Nasa ospital ang ina ko at walang nagaalaga sa kanya at may trabaho pa din ako. Hindi ko kaya na asikasuhin ang lahat magisa. Pakiusap. Dati tayong kasal. Pakiusap, bumalik ka. Kung gagawin mo, ililipat ko ang bahay sa pangalan mo..." Hindi ko na pinansin ang mga titig ng mga manonood habang sumisigaw, "Dating kasal? Iniisip ang mga taong nakalipas kasama mo ay napapasuka ako! Ano, bigla mo na lang akong gustong balikan ngayong wala ka ng maid sa bahay? Sa tingin mo ba hahayaan ko na naman ang sarili kong mapakinabangan? Maganda ang buhay ko kasama ng anak ko—bakit ako at ang mama mo babalik para pagsilbihan ka!"

The warm hugs that should have given her comfort and peace when the times she needed it most. Leila wiped away the tears before Stefano's mother saw it. Namimiss niya ng sobra ang kanyang ina rito. Sana nabigyan man lang sila ng pagkakataon kahit sandali para makasama ang kanilang ina.

Pero gawa narin ng katotohanang napamahal na ito sa kanya na parang pangalawang ina ay nasaktan din siya ng sobra. Katulad nang sakit na naramdaman niya nang mawala sa buhay niya si Blair, ang nag-iisang babaeng minahal niya ng sobra. Ang babaeng pinangarap niyang iuwi ng Pilipinas para pakasalan. Sa kaniya unang inialok ng mga anak ni Tina ang bahay na huli nitong binili bago ito pumanaw.

“Ah, pffff…!” Halos himatayin ang mga magulang ni Tara. Anong nangyayari dito? Hindi nila lubos matanggap ang sinabi sa kanila. Kaninong live-in son-in-law ang ganito kagaling?! Nagawa niyang maglabas ng thirty-two million dollars para lang bumili ng isang suite! Ngayon, gusto pa niyang bumili ng villa! Nahulog ba sa kanya ang pera?

“Ipinahiya mo ang buong pamilya Villanueva. Huwag mong asahang tatanggapin ka pa namin.” Inihagis nito ang isang bag sa ibabaw ng maleta. “Nasa loob niyan ang pera para sa tuition f*e mo. Kunin mo iyon at bumalik ka sa mga umampon sa iyo.” Napatitig si Lara sa bag. Ang paraan ng pagsasalita ni Teresa ay parang nagbibigay lamang ito ng limos sa isang pulubi. Hindi niya maintindihan.

Tiningnan ng babae si Laura, "Mahal, huwag kang maging nakakainis tulad ng iyong ina, hindi namin ginagarantiyahan, tatanggapin ka nang mainit tulad ng dati." Ngumiti nang maliit si Laura, mahigpit na kinuyom ang kanyang mga kamay na nasa ilalim ng mesa. At pagkatapos ay sinulyapan niya ang kanyang ina upang senyasan na tumahimik. Sapat na ngayong gabi na siya ay napahiya nang ganito.

Pinahid ng ina ang mumunting luha na tumulo sa mga pisngi niya at niyakap siya nito ng mahigpit. "You should be strong, hindi ka pwedeng maging mahina, Raffy magpakatatag ka para sa iyong sarili, huwag kang tutulad sa akin" Naiiyak na rin ang mga kaibigan ng ina habang nakatingin sa kanilang mag-iina. Marahang siyang tumango sa ina. "Paano kung lalapit tayo sa Daddy mo, Aila?" Tanong ni Tita Stella sa ina.