Novel & Cerita Tula Para Sa Kababaihan

“Be specific sa trabahong papasukan ko,” “To be honest, magiging katulad mo lang ako. Kulang talaga kasi kami sa tao ngayon eh. I know you’re an educator kaya’t sisiw lang sayo ang pangungumbinsi sa mga babaeng estudyante at sa mga kabataan. Ganito lang din ang gagawin mo. Kukumbinsihin mo lang sila upang maging isa sa atin. An empowered woman joins Crying Ladies,” “C-Crying Ladies?”

Halos magkakasabay naman na humingi ng despensa ang mga kababaihan habang ang mga lalake ay pasimple lang na tumango. Hindi na rin naman dinibdib ni Shiela ang mga panunukso. Ganoon naman talaga kapag masiyadong abala sa trabaho, naghahanap ng mapaglilibangan. Nagkataon lang na siya itong napagdiskitahan.

Humakbang palapit si Czarina at inirapan ang lalaki. "Wala na tayo sa makalumang panahon. Pantay na ngayon ang karapatan ng babae at lalaki. Kayang mabuhay ng babae na kahit na walang lalaki sa buhay niya." Tinignan niya sa mga mata ang babae bagaman nasasaktan siya sa nakikitang sitwasyon nito. "May pagkakataon ka para mabuhay, may choice ka para piliin ang sarili mo."

He looks perfect! But ofcourse, sa looks lang dahil napakasama nitong lalaki para gamitin, saktan at itapon na parang basura ang mga babae. Halatang napakarami nitong mga naging biktima. Anong kasamaan pa kaya ang pinagagawa niya? Marahil ay napakarami dahil ganoon naman talaga halos lahat ng mga mayayaman. Kayang kaya nilang manipulahin ang lahat gamit ang pera.

Marami ding iba’t ibang alak at pagkain sa mesa. “yow bud!” bati ni caleb habang naglilikot ang kamay sa katabing babaeng nakamaskara. The women here cann chose whether to show their face or not. They can hide their identity. This bar is an exclusive bar. Kung kaya’t ang mga babae dito ay hindi napilitan bagkus sila mismo ang nagkusang magtrabaho dito. Sila din ang nagdedesiyon kung hanggang saan ang gusto nilang gawin. Women here are protected by the bar.

Tanging si Bianca at Trina lamang ang may alam sa mga pinagagawa n'ya. Ka sosyo n'ya ang dalawa at ganon din s'ya sa mga negosyo ng mga ito. Women empowerment, iyan ang motto nila. Ipapakita nila sa mga lalaki na kaya nilang umangat na mga babae sa ganitong klase ng negosyo. Kung dati halos puro lalaki ang mga namumuno sa mga mga sindikato..., ngayon ay iba na.

Hindi dapat ganoon ang mga lalaki sa mundo. Mas mababa ba ang kababaihan? Walang halaga ba ang babae? Meron! Dapat sila ay nirerespeto at minamahal! “Isa kang babae, dapat inaalagaan mo ang asawa mo at mga anak. Hindi mo nga kayang alagaan ang pamilya ko, tapos gusto mo pang ipagamot kita? Bakit pa ba kita pinakasalan? Para gawing palamuti sa bahay?”

all of us are women here. Tumingin ako sa lahat ng kasamahan ko rito, lahat sila ay nagsusumikap, nagpupursigi, nagpapakahirap upang makuha ang mga recognition at validation mula sa ibang tao. Hindi 'tulad sa mga lalaki, kapag mayroon ka nang nakamit na kahit isa lang, ang galing-galing mo na. Pero kapag sa aming mga babae, kahit ang dami-dami na naming nagawa't napatunayan, parang hindi pa rin matutumbasan 'yon ng isang panalo ngmga kalalakihan.

Bakit hindi ko aakuin ang gastos kung libreng sex sa katulad nyang maganda at sexing dalaga ang kapalit. Tumaas ang isang kilay nya habang nakatitig pa rin sa akin "Basta, ako na ang magbabayad." Hindi na ako nagsalita. Wala naman mawawala kung hahayaan ko s'yang magbayad ngayon, sya naman ang nag-offer. Saka sa panahon ngayon, alam kong iba na ang pananaw ng mga babae, aware na sila sa gender equality na tinatawag, ang pantay na pagtingin at pantay na karapatan para sa mga babae at lalaki.

“May maliit lang akong pabor.” “Ano ‘yun, VM?” “May event ako para sa mga housewife ng Yay Town. Wife Life Initiative. Gusto kong si Ilaria ang maging special guest.” Napatingin ako kay Ilaria na abala sa pag-aayos ng mga dokumento. “Anong klaseng event?” “Pagbibigay halaga sa mga maybahay. Recognition. Empowerment. Alam mo na, para ipakita na special din ang mga maybahay.”