Ugly Face Funny Novels & Stories

“Mama, look at this doll. She’s so pretty.” “Yes, baby… But you’re prettier than that doll…” She looked at me with confusion on her face. “But my skin is so pale, Mom… Look at my under eyes, too.” She pulled her lower lid using her index finger to show me her eye bags. My heart hurt a little. “Baby, beauty comes from within… a pretty face fades but a pretty heart lasts…” “Does that mean… pag maganda ang mukha mo, you’re ugly, Ma? Well, I’d rather be ugly, Mom. I want to have a pretty face.”

Napangiwi ako dahil sa itsura ng skirt ng saging, mukhang ano. "It looks like a d*ck," Napatakip ako sa mukha sa sobrang hiya at inilapag ang saging. Bwisit naman, narinig ko ang malakas niyang pagtawa. Grin-minded talaga ng bastos na 'to, char. "Your face is very epic, do you think it was my... my-hahahahaha! F*ck, I can't breath!" Napaubo-ubo pa siya sa kakatawa at lumagok ng tubig sa tumbler.

He suddenly turned around with a sour look on his face. "Stop it Mira. It's annoying." Halata nga sa itsura niya na na iinis na siya pero ngiti lang ang isinagot ko sa kanya. "Masungit ka talaga noh? Sabagay halata naman sa face mo kasi palagi kang seryoso, pero it's okay gwapo ka parin." He sighed and massaged his temple. Napangiti ako ng malapad. Kahit mukhang frustrated siya ang gwapo parin.

Well hindi naman talaga nila ako tinatawag na ma'am dahil nga sa bilin ko noon na huwag nila akong tawagin na Ma'am. "Wait? What? Ma'am? You called her Ma'am the Ugly--- I don't know how to describe that look all I can say is she's Ugly. But Ewww, you're calling her ma'am. Why?" Hindi maipinta ang mukha ni Ashley ng tinawag ako ni manang Rosa na ma'am. Kung dala ko lang siguro ang cellphone ko baka napicturan ko pa ang itsura niya. At gagawin kong wallpaper ko yun para araw-araw akong good mood kaso sayang.

Marami siyang gustong sabihin dito pero hindi niya na alam kung paano pa tatapusin ang mga gusto niyang sabihin. Pero ang malungkot nitong tingin ay unti-unting napalitan ng ngisi at kasunod niyon ay malakas na halakhak, "hahaha! You should see your face Love, you're so funny," nang-aasar na sambit nito habang tinuturo ang mukha niya.

reklamo nito. “Ugly? You’re talking to yourself. I’m not ugly, b*tch! Ang sabihin mo, ikaw ang ugly—sa kapal pa naman ng make-up mo, kulang na lang parang babangon ka na sa burol mo! And so what? Hindi rin naman kita matatanggap na aking kapatid kasi wala akong kapatid na masama ang ugali!” depensa ko. “Are you insulting me?” Napatawa ako sa sinabi nito. Napatingin ako sa ama niya na titig na titig lang sa akin.

utos naman ni Lara. Nagulat naman si Liam nang makita si Lara. Hindi rin siguro ito pumasok. Nilingon naman ni Nate ang mommy niya na tila ba may hitsura ng pagrereklamo ang mukha nito. “Don’t give me that face, go and pay respect.”

Mahinang tanong muli nito na iniyuko pa ang ulo para makitang maigi ang mukha ko. "Wala po." Wala naman talaga medyo nairita lang ako dun sa babae na tagalinis niya. Bakit kailangan na ganun kabata at kasexy? Pwede namang yung may edad na diba? "Wala po? But your face looks like you want to punch someone." Sabay tawa nito. Napaangat ang tingin ko sa mukha nito. Parang nangaasar pa ang boss ko. Pero ang cute niya talaga tumawa.

Halatang nang-iinsulto ang mga tawa nila. "Poor nga! Ew! What's that look? Iyon ba ang lumalandi sa asawa mo?" "Oo! Tama ako, di ba? Nakakasuka ang hitsura!" "Walang sense of fashion!" "And did you see her face? My gosh! Hindi yata marunong mag-makeup. So losyang!" "She looks like the beast in Beauty and the Beast!" "Hey, girls! Sobra naman kayo. Medyo okay naman ang mukha niya, ah? Maganda. Iyon nga lang, gandang pampalengke!"

He's currently removing his prosthetic mask on his face. "Ugh! That's awful!" sabi ko sabay ngiwi. Seeing his face right now---ew! A bald-headed, old man. Uhhh! Disgusting. "I know." he glared at me. Magkasabay na kaming naglalakad. "That would be the last face in this cruel world I could ever wear. Heh!" I exclaimed.