Ulilang Kaluluwa Novels & Stories

Sa mga salitang nasabi ko sa kaniya, maging ako ay hindi ko kayang ibaon siya sa limot. “May nakapagsabi po sa akin na ang kalungkutan ay tulad ng malawak na karagatan, minsan ay nilulunod tayo at kadalasan ay pinipilit lumangoy hanggang sa maramdamang hindi na magagawa pang magpatuloy. Maraming tao ang sumusuko na sa puntong labis na silang napagod, ngunit sa mga taong hindi pa rin nawawalan ng pag-asa ay hindi na malabo pang makakita sila ng isla.”

Muli ay nagpakawala ito ng malambing na ngiti. And O to the M to the G! Parang gustong mangisay ni Lexi sa...kilig.

Bigla siyang tumigil sa pagkunot ng noo at sinabing, “Naalala ko minsan sinabi sa akin ng tatay ko na napakahirap tanggalin ang sanga ng Puno ng Buhay dahil ang Puno ng Buhay ay naglalaman ng malaking bilang ng mga kaluluwa. Kahit na gusto lang nating kumuha ng isang sanga ng puno, marami pa rin itong mga kaluluwa. “Kapag ang sanga ng puno ay umalis sa puno ng puno, ito ay mamamatay sa maikling panahon. Ang mga kaluluwang naninirahan sa sanga ng puno ay mawawala rin at mabilis na mawawala. "Upang maiwasan ang kanilang sarili na mawala, ang mga kaluluwa ay susubukan ang kanilang makakaya upang labanan. Kaya hindi maputol ang sanga ng puno."

Dumating sila sa huling pahina ng diary, malabo ang pagkakasulat. Ito ang isinulat ko sa mga panahong wala akong malay halos, bago nagdilim ang lahat. [Hindi pa din ako makabili ng bagong damit. Gusto ko humingi ng 100 dolyar para bumili ng magandang set ng damit, para makapagpaalam ako ng mabuti sa mundong ito. Pero ngayon, imposible na iyon. Kinamumuhian ko si Ina at Ama noon. Kinamumuhian ko sila dahil wala silang pakielam sa akin. Pero ngayon, habang mamamatay na ako, ang naiisip ko lang ay mga alaala noong maliit pa ako—noong isinama nila ako para magpalipad ng sarrangola. Sobrang saya ko noon. Kung mababawi ko lang ang oras na iyon, nabubuhay ng walang inaalala.”

Laglag ang mga balikat at anumang sandali ay parang iiyak ito. Dali-dali akong umakyat sa itaas. Pagdating doon ay kaagad ko itong niyakap nang mahigpit. At doon magkasabay na bumuhos ang aming mga luha. Napuno ng mga hagulhol ang buong isla. Para namang nakikisama ang kalangitan sa pagtangis namin. Biglang tumago ang araw at nagbabadya ng pag-ulan.

Nangangati rin naman yung bunganga ko, kaya go lang. “Isa pang tawag sa’kin ng slut lulunurin talaga kita sa dagat na ‘yan.” Sabay turo sa dagat na medyo may kalakasan pa ang paghampas ng alon. Si Kal ay nakahawak sa isang braso niya para pigilan ito. Sa halip na matakot 'yong babae, she raised her middle finger and allowed it salute me.

Hindi pa niya nakukuha ang kailangan niya dito, kapag hindi ito napasakanyang muli, masasayang lamang lahat ng plano niya. ————— "Welcome to isla Fenitry, also known as island of Fenitry," anusiyo ni Joel nang makababa ng barko. Pagtapak pa lamang nila Trixie at Marga sa puting buhangin ng isla ay naramdaman na nila ang malakas na simoy ng hangin. Umikot ang kanilang mga mata sa paligid. Napaka lawak ng lugar at mukhang ito lamang ang nag-iisang isla sa lugar na iyon. Puro tubig na ang paligid nito.

uughh shit gio ang sarap shit bilisan mo pa uuughh "sure baby uuughh sabay bayo ng malakas uuughh shit "uughh bilisan mo pa gio please sabay kalmot sa likoran niya at mas binaon ang aking kuku sa kanyang likuran "shit baby ang sarap mo uughh fuck uughh agad kong binilisan ang pagbayo hanggang sa parehas kaming maabot ang sukdulan agad akong humiga sa kama at tumabi sa kanya at unti unti ng pumikit at dahil sa pagod ay agad akong naka tulog

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

Halata na bugbog sarado na siya at putok na ang labi nito pati na ang kilay nito. Napatingin naman ako sa kalaban nito nang bigla itong sumigaw habang taas taas ang isang upuan na tiklupin. Nagsalita pa ito ng ibang lengguwahe na siyang ikinaingay ng buong arena. Para itong asong ulo na inilabas pa ang dila niya bago bumwelo para hampasin ang ulo ng kalaban niyang nakahandusay na.