Unang Luha Novels & Stories

Hindi pa rin siya tumunghay, pero ang luha niya ay nangilid na sa paligid ng mata. Habang nakapikit may naramdaman siyang humawak sa baba niya at dahan-dahan na inangat ang ulo niya. "Open your eyes." Umiling siya, pag minulat niya ang mata niya, aagos ang luha niya na naipon habang nakapikit. "Sige na, open your eyes." Ang hinahon ng pagkakasabi ni Elijah no'n. Tinangka niyang dumilat, pero mas naunang umagos ang luha niya sa pisngi bago pa niya makita ang mukha ni Elijah.

umiiyak nitong wika sa akin Muling tumulo ang masaganang luha mula sa aking mga mata nang maalala ko ang lahat-lahat bago ako mahimatay. Hilam ng luha ang mga matang napatitig ako sa bintana at lalong kinain ng lungkot ang puso ko nang sumalubong sa akin ang walang hangang kadiliman sa labas. Muling sumagi sa isipan ko ang mga masasakit na kaganapan na naranasan ko mula sa mga kamay ni Carlos pati na din sa Lolo nito

Humihingi ng pansin. “Pero… bakit ganito?” tanong niya sa sarili, habang unti-unting nababalot ng luha ang kanyang mga mata. “Sino nga ba talaga ako?” Tumulo ang unang luha, dahan-dahan, parang alon na dumausdos sa kanyang pisngi. Sumunod pa ang isa. At isa pa. Hanggang sa hindi na niya mabilang. Hindi na niya rin ito napigilan. Basta dumaloy na lamang ang mga luha niya na parang ulan sa matagal nang tuyong lupa—matagal nang uhaw sa sagot, sa pag-unawa, sa kapayapaan.

Napahagulhol ito nang sabihin nito iyon. Hinaplos ko ang likod ni mommy dahil umiiyak ito lalo. Habang ako naman ay panay ang angat ng ulo para hindi na malaglag pa ang mga luha ko. Pero yung mga luha kusa na lang pumapatak na sa gilid ng mga mata ko. What the f*ck is wrong with these tears?! What the hell is wrong with me?!

Tumungo ang yaya sa kanya at kumuha ng tissue para punasan ang mga luha ni Shea, "Huwag kang umiyak, Miss Shea. Bakit ba kayo nag-aaway? Kailan mo pa nakilala ang batang lalaking 'yon? Bakit hindi ko siya kilala?" Sa una, pinipigilan pa ni Shea ang mga luha niya. Pagkatapos makinig ni Shea sa kanyang yaya, nagsimula na siyang umiyak.

Hindi na napigilan ang pagpatak ng luha sa mga mata dahil sa takot ‘Bitch! Maruming babae!” galit na wika ni Mommy Laura kasabay ng pagdapo ng palad nito sa pisngi ni Lexi. Sa sobrang lakas na pagkakasampal nito kay Lexi halos napaatras si Lexi kasabay ng paghawak nito sa nasaktan nitong pisngi

Umuungol! Maya-maya pa ay narinig ko ang isang malakas na ungol at isang makaliskis na ahas ang lumitaw. Ang ahas ay may pulang dugo dila at isang malaking katawan. Bukod pa rito, tila inilibing ng ahas ang sarili sa isang lugar na puno ng mga bangkay Bago iyon ay dahil may amoy ng dugo sa kanyang katawan.

John Carlos. HINDI ko namalayan ang mga nag-uunahang mga luha sa aking mga mata ang tuluyang nagsisilaglagan na, halos mabasa ang lumang papel na iyon, halos malukot ko rin dahil sa tindi ng sakit na naramdaman ko. Bakit hindi pinahintulutan ng tadhana na mabasa ko ang liham na iyon? Bakit nangyari sa aming pag-iibigan ang ganitong pangyayari? Bakit sa akin pa nangyari ang lahat ng ito?

Without any hatred, without any revenge, but I know It won’t happen. Isang luha pa ang umalpas sa mga mata ko. Bago ako pumikit ay nakita ko ang paglabas ni Rio sa opisina. Bagsak ang balikat at walang kangiti-ngiti sa mukha. Lungkot ang nakapaloob dito katulad ng nararamdaman ko.

"Wake up you pathetic bitch!" Nagulat ako sa malamig na tubig na bigla na lamang ibinuhos sa akin. Halos mapatalon sa aking kinahihigaan. I was shivering. If only I could shift into my wolf, I wouldn't feel any coldness. But I can't. I am still a human. And the human body is weak when it comes to cold. Winter ngayon at malamang ay punong-puno ng snow sa labas. The blanket they gave me won't be enough to warm me. Nagmulat ako ng aking mga mata at nakita ko roon ang isang babae at yung babaeng Luna ni Rebel. What's her name again?