Unang Luha Novels & Stories

Napahagulhol ito nang sabihin nito iyon. Hinaplos ko ang likod ni mommy dahil umiiyak ito lalo. Habang ako naman ay panay ang angat ng ulo para hindi na malaglag pa ang mga luha ko. Pero yung mga luha kusa na lang pumapatak na sa gilid ng mga mata ko. What the f*ck is wrong with these tears?! What the hell is wrong with me?!

Tumungo ang yaya sa kanya at kumuha ng tissue para punasan ang mga luha ni Shea, "Huwag kang umiyak, Miss Shea. Bakit ba kayo nag-aaway? Kailan mo pa nakilala ang batang lalaking 'yon? Bakit hindi ko siya kilala?" Sa una, pinipigilan pa ni Shea ang mga luha niya. Pagkatapos makinig ni Shea sa kanyang yaya, nagsimula na siyang umiyak.

Hindi na napigilan ang pagpatak ng luha sa mga mata dahil sa takot ‘Bitch! Maruming babae!” galit na wika ni Mommy Laura kasabay ng pagdapo ng palad nito sa pisngi ni Lexi. Sa sobrang lakas na pagkakasampal nito kay Lexi halos napaatras si Lexi kasabay ng paghawak nito sa nasaktan nitong pisngi

John Carlos. HINDI ko namalayan ang mga nag-uunahang mga luha sa aking mga mata ang tuluyang nagsisilaglagan na, halos mabasa ang lumang papel na iyon, halos malukot ko rin dahil sa tindi ng sakit na naramdaman ko. Bakit hindi pinahintulutan ng tadhana na mabasa ko ang liham na iyon? Bakit nangyari sa aming pag-iibigan ang ganitong pangyayari? Bakit sa akin pa nangyari ang lahat ng ito?

"Wake up you pathetic bitch!" Nagulat ako sa malamig na tubig na bigla na lamang ibinuhos sa akin. Halos mapatalon sa aking kinahihigaan. I was shivering. If only I could shift into my wolf, I wouldn't feel any coldness. But I can't. I am still a human. And the human body is weak when it comes to cold. Winter ngayon at malamang ay punong-puno ng snow sa labas. The blanket they gave me won't be enough to warm me. Nagmulat ako ng aking mga mata at nakita ko roon ang isang babae at yung babaeng Luna ni Rebel. What's her name again?

Natuwa naman si Lawrence sa sinabi niya. Isang gabi, nagising si William mula sa mahimbing na pagkakatulog dahil nauuhaw siya. Lumabas siya ng kwarto niya para kumuha ng tubig dahil nanunuyo ang lalamunan niya. Dumaan siya sa kanilang sala at napansin niyang saktong hatinggabi na. Lalong lumala ang pagka-uhaw niya, kaya dali-dali siyang pumunta sa kusina, binuksan ang refrigerator, kumuha ng bote ng tubig, at ininom iyon. Nauuhaw pa rin siya matapos inumin ang kalahating laman na bote ng tubig, kaya uminom ulit siya hanggang sa maubos niya ang laman nito, ngunit hindi nawala ang uhaw na naramdaman niya, sa halip ay lalo pa itong lumalala. Uminom siya ng juice, ngunit hindi nito naibsan ang k

Kaya dahan dahan kong iminulat Yung mata ko. And I saw him..kahit nagkanda-duling na ako dahil sa subrang lapit namin ay tiningnan ko parin sya.. And I saw....a Tears in his face... Fck...his crying.. Walang tunog yun.. Simpleng pagbagsak lang ng luha mula sa mata nya habang nakapikit... My heart melt.. This is my first time I saw him like that.. His crying... Napapikit ako habang naramdaman Yung luha nyang pumatak sa Mukha ko..

UAAAAAHHHH! Ang unang iyak ng isang sanggol. Inside the Delivery Room Mainit pa ang luha ni Fortuna sa kanyang pisngi, nanginginig pa rin ang kanyang katawan sa tindi ng sakit, ngunit ang pintig ng puso niya ay ibang-iba na ngayon—hindi na dahil sa takot, kundi sa unang tibok ng pagmamahal. Pumasok ang nurse, buhat ang bagong silang na sanggol.

Gilbert Brown. Nagsimula nang maglandas ang mga luha ko mula sa aking mata, dahil pakiramdam ko’y mas mahirap pa ako sa daga ngayon. Ang masaganang buhay na kinamulatan ko’y biglang sumadsad sa lupa nang ganon-ganon na lang.

Ang mala-kristal na luha ay dumaloy sa kanyang walang kapintasan at magandang mukha umiiyak siya tulad ng isang bulaklak ng peras na nababasa ng ulan, isang tanawin na nakakapanghina ng loob. Naramdaman ni Jacob na lumambot ang kanyang puso. Ito ang unang pagkakataon na siya ay umiyak sa kanyang harapan, at naramdaman niya na hindi niya matiis ang kanyang mga luha.