Unang Luha Novels & Stories

Anjelouvv can't stop her tears from falling down her cheeks. Parang buhos ng ulan ang kaniyang luha, hindi maampat at nag uumapaw. She is crying because of too much joy. Kakaiba pala talaga pag nalaman mo sa sarili mong magiging ganap kanang ina. It was like a dream come true for her. May takot pa rin siyang nararamdaman sa kaibuturan niya ngunit lahat ng iyon ay natatabunan ng hindi masukat na kasiyahan.

At tuluyan na siyang naglakad papasok ng banyo. Namilog ang mga mata ni Lyra habang dumadaloy ang mga luha. Naramdaman niya ang kirot sa dibdib, ngunit sa halip na magreklamo, tumango lang siya at mahinang tugon, “O-okay…”

Hindi man perfect ang unang pagsasama namin but this time I will make sure that everything is perfect. Hindi ko namalayan na natulo na pala ang luha sa mga mata ko. Luha nang lubos na kaligahayan na akala ko never ko ng mararanasan sa buhay ko. Kaya pinahid ko na ang mga naglandas na luha sa parte ng mukha ko at lumapit na ako sa kanila para maki yakap. "Dad, I can't breath." reklamo ni Danica na nasa unahan ko.

tagos sa pusong sabi ni Lolo H na nginatihan ko lang ng ngiti at nag patuloy na kami sa paglakad. Halos hindi ko mapigilan ang pagkawala ng mga luha ko siguro kung hindi waterproof ito nag latite na ang mukha ko. Konti na lang malapit na ako kay Hayes kita ko ang pag punas nito ng luha sa mga mata. Halata na tin ang pamumula noon napangiti naman ako dahil alam ko ang pakiramdam n’ya. Nung nakita kita sa tagpuan ni bathala

SUNOD-SUNOD ang patak ng luha. Bawat taghoy ay sinasabayan nang bawat patak ng ulan. Madilim na at malungkot. Kaliwa't-kanan ang nakapayong dahil sa matinding buhos ng ulan. "Stella!" hiyaw ni Tita Mayet. Katulad nila ako man ay umiiyak din. Naghihinagpis sa pagkawala ni Mama. Naroon lang ako sa tabi. Yakap ni Papa habang tahimik din itong lumuluha.

Ang tanging nagawa ko na lang ay punasan ang luha nito. "sorry, ganito talag kapag first time. Pero mawawala din iyan." malambing kong wika dito at hinalik-halikan ito. TUmitig naman ito sa akin at huminto sa pag-iyak. "Punong-puno ang pagkababae ko Ninong. Bakit ayaw mo pang tanggalin?" tanong nito sa akin. Hindi ako umimik at nag-umpisa ng gumalaw sa itaas niya. Mukhang nakarecover na ito sa sakit kasi huminto na ang pagtulo ng luha sa mga mata. Dahan-dahan kong inilabas pasok ang aking k*****a sa kaselan nito. Napapakagat pa sa labi niya si Miracle pero hindi nagtagal ay sumasabay na din ito sa bawat pag-ulos ko. Ibig sabihin nagustuhan niya na ang aking ginagawa.

"Oh, my God! I'm sorry!" Lumarawan ang guilt sa mukha nito bago hindi magkandatutong humugot ng panyo sa bulsa nito at pinahid ang----teka, ano ang pinapahid nito sa mukha niya? Luha? Saka lang niya na-realize na nanlalabo pala ang mga mata niya dahil sa luha. Oh. Hindi aware si Hillary na umiyak na pala siya.

Napakaiyakin niya talaga at masyado ng bumabaw ang mga luha niya. Napakagat- labi siya pagkatapos ay napahawak sa munting kamay nito at pinisil iyon. Nginitian niya ito habang tumutulo pa rin ang luha sa kanyang mga mata pagkatapos ay tumango. Bigla namang nanlaki ang mga mata nito at pagkatapos ay napangiti. Ngiting kahit kailan ay hindi niya pa nakita dahil iyon pa lamang ang unang beses na ngumiti ito ng ganuon.

umiiyak nitong wika sa akin Muling tumulo ang masaganang luha mula sa aking mga mata nang maalala ko ang lahat-lahat bago ako mahimatay. Hilam ng luha ang mga matang napatitig ako sa bintana at lalong kinain ng lungkot ang puso ko nang sumalubong sa akin ang walang hangang kadiliman sa labas. Muling sumagi sa isipan ko ang mga masasakit na kaganapan na naranasan ko mula sa mga kamay ni Carlos pati na din sa Lolo nito

Humihingi ng pansin. “Pero… bakit ganito?” tanong niya sa sarili, habang unti-unting nababalot ng luha ang kanyang mga mata. “Sino nga ba talaga ako?” Tumulo ang unang luha, dahan-dahan, parang alon na dumausdos sa kanyang pisngi. Sumunod pa ang isa. At isa pa. Hanggang sa hindi na niya mabilang. Hindi na niya rin ito napigilan. Basta dumaloy na lamang ang mga luha niya na parang ulan sa matagal nang tuyong lupa—matagal nang uhaw sa sagot, sa pag-unawa, sa kapayapaan.