Until The Next Time Novels & Stories

🙄 Abangan ang susunod na kabanata 🤭 ---- ipopost ko rin po dito yung convo nila noong textmate pa sila 🫰 ---- Thank you for patiently waiting guys. Sorry naging busy lang this past few days. Thank you so much!

Hinayaan kong manatiling bukas ang pinto—pero ako pa rin ang may hawak ng susi. Ngumiti siya, mas totoo ngayon. “I’ll wait.” Tumango ako. “At Gio,” dagdag ko bago tuluyang umalis. “Yeah?” “Salamat sa concern mo,” sabi ko. “Pero next time—huwag kang maghintay nang matagal.” Isang tono na parang concern. As if! Tumawa siya nang mahina. “I’ll keep that in mind.” Naglakad na ako palayo.

Hindi ko rin alam kung anong dapat kong sabihin. Pero sa katahimikang iyon, para bang ang dami naming naipahayag. “Isa,” bigla niyang sabi, mababa pero matatag, “next time you break down… let me be the first to know. Don’t shut me out.”

usal niya bago mabilis na binuksan ang kanyang computer. “May one hour pa naman po kayo para mag-prepare, Miss Bry. Alas nuebe pa naman po ang meeting ninyo with the big boss." turan ni Katrina bago inilapag ang tasang may laman na umuusok na kape sa isang bahagi ng working table ni Bryanne.

“Oho, wala kasi siya kasamang uuwi kung iiwan ko siya. kaya minarapat kong hintayin na lang siya.” “Sige na, magpalit na kayo’t makakain na. Aba anong oras na oh? Hindi pa kami nakakain dahil sa inyo ah. Next time mag-text kayo ha nang di kami nag-aalala ng Mama ninyo.”

Napailing- iling na lang ako sa naisip bago muling itinuon ang atensyon kay Miel. “No, I mean, paano kapag nalaman mong naririto ako sa future time?” “What do you mean?” “Galing ako sa taong 2021.” Napahagalpak ito ng tawa. Sabi ko na, hindi ito maniniwala. “Are you for real? 2021? It means, wala pa ako sa mundo?” tumango-tango ako kaya napatigil ito sa pagtawa. “S-Seryoso ka ba?” iniwas ko ang aking paningin bago sumagot.

sagot ko. Matapos ang ilang minuto na aming pag-uusap ay bigla na namang may nagsend sa akin ng message. "March 15, XX36" Napakunot ang aking ulo dahil dito. This will be next week monday. Anong balak niyang sabihin dito?

Ikaw na lang ang kusang susuko. “Fine, pero may limit ang oras. Before seven ng gabi ay nakauwi ka na dapat,” sagot ko sa kaniya habang nakatitig akong mabuti sa kaniya. “Sa oras na hindi ka tumupad sa usapan natin, wala nang next time. Kahit ano pang event ang dumating ay hindi kita papayagan.”

Sabay na tayo sa enrollment ha? Astrid: Oo naman, ikaw pa! ME: Okey update mo nalang ako kelan schedule ng enrollment. Astrid: Sure beshie... ingat ka jan ha always!.. ME: You too!.. sige tomorrow nalang ulit. Bye! Goodnight. Astrid: Okay, take care...buti nalang may cellphone ka na, good for you para di natin ma miss ang isat-isa. Bye!.. bukas nalang ulit, Good night!

Ngunit nakailang hakbang pa lang ako ay tumalikod akong muli at natagpuan ko na lang ang aking sarili na pabalik sa loob ng kuweba. “I can only treat you tomorrow, after that don’t bother me anymore.”