Until We Meet Again Meaning Novels & Stories

Feeling niya tuloy ay para siyang nililigawan kahit wala naman itong binibigay na bulaklak or sinasabing kahit ano. Iyon na yata ang sinasabi nitong "getting to know each other more." Nag-iilusyon tuloy siya na M.U na sila, dahil parang gano'n na rin iyon, di ba? Pinag-usapan nila iyong gano'ng set up para hindi na sila mahirapan after two years.

“Aagahan ko ang pag alis dito bukas dahil walang signal baka i cancel ni Mr. Aragon ang meeting namin." “Gaano ka Importante ba ang meeying na 'yan babe at kailangan mo talagang umuwi?" “Subrang importante 'to babe." “Okay babe kailangan mo talagang umuwi." “Paano ba 'yan girls tayo lang ang matitira dito." “Babalik din naman ako pagkatapos, may guard naman sa resort na 'to." “Basta babe balik ka agad."

Natahimik na lang ako sandali. Ang totoo lang naman ay gusto ko lang siyang umuwi para makita ko siya. "I want to see you." "...." Natahimik bigla sa kabilang linya na kinakunot ng noo ko. Anyare? "Meeting adjourn." Nanlaki ang mga mata ko dahil nasa meeting pala siya ngayon. "T-Teka nasa meeting ka pala? Hindi ko alam. Wag mo na lang akong isipin at patuloy mo na ang meeting mo."

Alam kong lahat sila ay nagtataka at maraming tanong sa kanilang isipan pero wala Ako sa mood para magpaliwanag. Pero bago Ako makahakbang paakyat sa hagdan ay lumingon ulit Ako. "It was nice to meet you guys. See you again next time." I smile genuinely at tumalikod ulit.

Umiling ako bilang sagot. “Salamat, pupunta rin kasi ako sa resto ng kaibigan ko.” Maayos na sagot ko sa totoo lang hiyang hiya na ako pero mas nakakahiya kung iiwasan ko siya baka isipin niya hindi ako sanay ganoon. “Okay, the next time we meet you owe me your number.” Lumunok ako sa sinabi niya. “Ha?” “Your number, if we would meet again coincidentally.” Napalunok ako ng ngumisi siya bago sumakay sa sasakyan niya at kinawayan ako mula sa loob.

The restaurant became a sanctuary of friendship, a place where our souls could rest and our spirits could soar. As the evening drew to a close, we bid farewell to our friends, knowing that our paths would cross again in the future. Ang muling pagsasama ay nagpaalala sa amin ng importance of nurturing relationships and the significance of shared experiences. Wyatt and I walked hand in hand, filled with gratitude for the unexpected twists and turns that had brought us to that moment. The universe had a way of orchestrating encounters, weaving together the threads of our lives in the most extraordinary ways.

Haharapin namin ng mga mahal ni Regulus sa buhay ang hinaharap na wala siya, na hindi siya kasama. Until we meet again, lo-love. ———

Panahon na para bigyan ko siya ng pagkakataong makalapit sa akin nang tuluyan. Napaisip ako, pwede pa kaya sa amin ang term na "Mutual Understanding" o M.U.? Bigla akong natawa nang mahina sa sarili ko. Ang tanda na namin para sa mga ganoong salita na pang-high school o pangkolehiyo. Masyadong pabebe pakinggan para sa isang abogada at isang CEO.

he raked his hair with his fingers and swallowed hard. "Huwag na." Dala ang bagahe, lumabas ako ng kwarto. I stopped right in front of him. Tumingkayad, at hinalikan ito sa pisngi. "Until we meet again," I walked straight outside, weeping. Kapag maayos na ako, at kapag ako pa rin ang mahal mo, baka pwede pang maging tayo ulit. Until our strings meet again. Goodbye... THE END *** Thank you for reading this story💕

Pumikit din ako at nakangiting isinambit sa isip ko ang wish ko. I wish we can still meet each other in our next life... Nang imulat ko ang mga mata ko ay nagtama ang paningin namin. Ilang segundo kaming nagtitigan hanggang sa sabay na lang kaming natawa sa hindi malamang dahilan.