Vagabond Novels & Stories

Lumabas na ako sa van at naglakad papasok sa loob ng building, pero agad din akong napahinto nang makita ang kabuohan ng itsura ko sa glass wall. Hindi na ako ang dating Viva. Walang bakas na kahit ano mula sa dati kong pagkatao. Para akong mabuhay muli. Ang mukha na meron ako ay parang anghel sa ganda. Kapag natatapatan ng araw ay para bang kumikinang. Para bang hindi kayang gumawa ng kahit anong kasalanan. Napakagandang mukha, pero napakamalas din dahil maagang kinuha rito sa mundo. "Rose?"

Matapos ang almusal nilibot nga sya ni Gavin sa Isla suot parin ang T-shirt nito. Hindi na sya nagbihis pa o nagsuot man ng bra, dahil nais nyang panindigan ang akusa ni Gavin na gusto nya itong akitin, dahil yon ang totoo nais nyang akitin si Gavin. At may mangyari na sa kanila dahil lumilipas ang araw na hindi parin sya nakakabayad kay Gavin. Isang buwan lang ang pananatili nya sa Isla kasama ito, at dapat may mangyari na sa kanila para makabayad na sya sa sampung milyong binayad nito sa kanya. Natatakot sya na baka lumagpas ang isang buwan ay hindi sya makabayad kay Gavin at humingi ito ng ibang kabayaran. Ang nais nya kapag natapos na ang isang buwan nya sa Isla kasama si Gavin ay mags

Kahit natatakot ay hindi pa rin maalis ang kabaklaan nito sa pagsasalita. "Lumabas kayo riyan kung ayaw ninyong barilin namin kayo," matigas na utos sa kanila ng lalaki na parang miyembro ng WWW sa laki ng mga muscles na nag-uumalpas sa suot na puting sando. Ang WWW ay pangalan ng sikat na tournament kung saan ginaganap ang pakikipag-wrestling ng isang tao sa kanilang kapwa wrestler din. Mukha talaga itong wrestler. Nakakatakot.

Isa si Sandra sa mga mapapalad. Napaka sosyal ng buong biyahe, ngunit nagkaroon ng aksidente habang nasa snowy mountain adventure sila. Sinabing isang lalaki mula sa kabilang koponan ang naiwan at muntik nang mapahamak nang malubha.

Paano kung wala akong magawa para mabago ito? At habang unti-unting nilamon ng pagod ang kanyang damdamin, isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Isang hininga na tila nagpapaalam sa mga pangarap niyang hindi na kailanman matutupad. Sa likod ng masayang musika at palakpakan, napagtanto niya ang katotohanan: pumasok siya sa isang mundo ng kawalang-kasiguruhan, isang kwentong walang kasiguraduhan kung paano sisimulan at paano magtatapos.

Halos hindi na siya makapagsalita dahil inuunahan siya ng iyak. Pagkatapos ang isang oras na iyakan at sakitan ay nasa kanto na siya ng kalye nila at may dalang isang duffel bag at isang malaking maleta. May backpack at shoulder bag pa siya. Nag-aabang siya ng tricycle na maghahatid sa kanya sa labasan kung saan pwede siyang mag-abang ng jeep palabas ng lugar nila.

Dinampot niya iyon saka inusisa ang labas pati na rin ang loob. Pag-aaari iyon ng nakatabi niyang pasahero kanina sa van na isang matandang babae. Magtatanong pa sana siya dito ukol sa kakilala nito na kamukha n’ya raw. Nag-ipon muna siya ng lakas ng loob n’on subalit pumara at bumaba na ito ng van bago sumapit sa town proper ng Amante. Hindi na nga siya nakapagtanong pa at naiwan naman nito marahil ang wallet na hawak niya ngayon.

Sa pangatlong Rover ay kasamang bumaba ng mapanganib at pinakatahimik na founders ng brotherhood nila na si Dagon de Fiore at Tank Terrado si Hydrus na kaagad iginala ang mga mata sa paligid. She unapologetically examined Hydrus from where she was. Kaya ganoon na lamang ang pangangahas ng mga mata niya na titigan ito sapagkat hamak na gumwapo ito after ridding his stubble. He got a haircut, too. Heavens above! He looked extremely ravishing with his bare face. What the hell are they doing here?

Makalipas ang isang buwan Maingay at buhay ang mga kalsada ng Maynila, busina ng sasakyan, sigaw ng mga tindero’t tindera na nagbebenta ng mga paninda, at ang mahinang alingawngaw ng mga sasakyan. Mahigpit ang hawak ni Amariz sa leather envelope, pero taas-noo pa rin siyang naglakad. Every step toward the towering glass building of Ravenhart Group felt like a step into another world.

"Magandang laban 'to." "Saan kaya yung location?" I added, "One more thing, Sandoval isn't just casual either. I know you can do it. I have a great deal of trust in you. You're Vagorian, you come from the group of people who can fight an animal like them. I trusted all of you. especially the ones I have assigned here." They bowed their heads and smiled at me, as I could see. Ivo showed no reaction when I gazed at him. His side lip was elevated.