Waiting Quotes For Love นิยาย & เรื่องราว

tanong niya at patuloy na hinahagod ang aking likuran. “Gusto ko lang naman gumaling si daddy at maisalba ang kumpanya ngunit bakit ganito kasakit ang hinihingi nitong kapalit? Hindi ko ba deserve ang salitang love? Bakit sobrang sakit?” tanong ko at pinunasan ang mga luha kong patuloy na tumutulo.

At bago pa siya makita ay sumuot siya sa ilalim. ‘Nagpa-tattoo pa ’ko ng shit mong pangalan! Nagastusan pa ’ko ng pambili sa malantod na T-back. Ang sweet pa ng huli mong text. You will wait for me here? You miss me? Putspa ka! Kanina pa ’ko nandito!’ Nagpapaiyak ang init at alikabok sa puwesto niya. Kaso ay hindi matuloy-tuloy ang luha dahil sa pangangabayo ng dalawa.

Naghihintay siya sa kung ano ang maaari nitong gawin sa kaniya. "Love, I'm warning you—don't wait until my count hits five." Umisod pa ito palapit sa kaniya kahit wala namang espasyo sa pagitan nila. Ang isang kamay nito na nakayakap sa kaniya ay umangat hanggang sa ilalim ng dibdib niya. Napalunok siya sa antipasyon. "Two!"

Nilambing din niya ito kahit pa sukang-suka na sa endearment nilang hindi rin tunay at isang huwad sa mga mata ng lahat. "Hintayin niyo lang. Na-traffic lang iyon. Di ba at gusto niyo siyang makita? Maghintay kayo. Huwag kayong atat at panay ang tanong." Lumalim pa roon ang pagdududa na nararamdaman ni Wanda. Hindi niya lubos maisip na makakahanap ito ng mayamang lalake upang maging asawa, kung tunay man ang lalake.

Nakaramdam siya ng safety sa yakap nito kaya ang nagmamatigas niyang katawan ay biglang sumuko and she laid her body against him, ngunit agad siyang napaigtad nang maramdaman ang paghaplos ng palad nito sa likuran niya pababa sa kanyang balakang while confessing his feelings for her. “I love you Ahtisa,” “We…wait Maverick. Masyado ka yatang mabilis.” “Oh, I’m sorry,” agad na inihinto nito ang paghaplos sa likuran niya paibaba at muli siyang niyakap ngunit mabilis siyang kumawala dito. “I can do it slow if you wanted, just tell me.” “No Maverick, it’s not what you’re thinking. I’m here to tell you something.”

“Medyas? Parang gago lang, a?” “Couple ‘yan, bugok!” Love said, barely containing his laughter. “Consider it a reminder of what you’re getting into. We got a matching pair for Elisse that says, ‘I Won.’” ⫘⫘⫘ I stood at the altar, hands clasped, trying to steady myself as I waited for Elisse. My heart was pounding like I’d just run a marathon, and I kept glancing at the end of the aisle, searching for the first glimpse of her. The whole place was buzzing with warmth, soft music, and whispers from friends and family, but none of it mattered right now. My mind was fixed on her, on the moment she’d appear.

His hands were gripping the steering wheel so tight that his blue-green veins were showing already. "Ang sabi ko maghihintay ako, I promised you that and I'm still fulfilling it until you're finally ready... noong ilang beses mo'kong ipinakilalang kaibigan sa lahat, I took that as a cue that you are maybe not yet ready for me. I didn't ask you because I don't want you to feel pressured. Both of us have been through a lot, so I forced myself to understand. Ayokong ikulong ka sa akin kahit iyon ang gustong-gusto kong gawin. Nagsisimula ka pa lang sa mga pangarap mo, at ayokong masira ang focus mo roon dahil lang gusto kong angkinin ka. I told you, I will wait and my definition of waiting doesn

Ang mobile device na iyon ay biglang nag ilaw . Ang ilaw ng screen ay nagpakita ng isang simpleng mensahe, mula sa isang numero na matagal nang hindi nagpaparamdam. Isang numero na dapat ay wala na sa kanilang buhay. Ang mensahe ay naglalaman ng tatlong maikli ngunit mapanganib na linya. How are you, babe? I miss you. I can’t wait to meet you. Two message notifications. All came from the registered number namely Wendy.

Third Person's POV Nakangiti na ngunit kinakabahan si Topher sa kaniyang pinaplano. Biglaan kasi niya lang iyon naisip kanina. Mabuti nga at naroon ang personal assistant ng Lolo niya na si Mr. Santos para ibili siya ng bulaklak. Nang makapasok siya sa gate ay nagulat pa siya nang makitang naghihintay si Elise sa pintuan wearing a smile that Topher would do everything just for him to see it over and over again.

Hanggang sa biglang nag-vibrate ang kanyang phone. Isang text mula kay Wright. "Sorry, love. Hindi ako makakauwi ngayong gabi. May important business deal na inaayos. Bukas na lang. Miss you." Ang salitang "love" at "miss you" ay parang huling kutsilyo sa kanyang puso. Important business deal? O kasama si Jane, nagdiriwang ng kanilang "tunay" na anniversary?