Waiting Quotes For Love นิยาย & เรื่องราว

Tulog na tulog si Dwight at wala itong kaalam-alam na huling gabi na pala nito ang makasama siya. Parang pinupokpok ang dibdib niya na tinitigan ang maamong mukha ng binata. Mahinang umiiyak siya. At sa kahuli-hulihang pagkakataon. He kissed Dwight for so long. Mas matagal, mas ramdam niya ang kagustuhan na hindi iwanan ito. But this is really her fate, and she had to face it kung ayaw niyang hindi madadamay ang taong mahal niya. "I love you Dwight Rivera. Tandaan mo sana iyan."

"Bakit naman ganyan ang pagkakatingin mo sa akin?" "Nakita mo ba ang mukha ng lalaking nagligtas sa'yo?" tanong niya sa akin habang hindi nawawala ang nanunuksong mga tingin. Nang umiling ako ay saka pa lamang naglaho ang nanunukso nitong tingin at nagkibit na lamang ng balikat. "Kung nakita mo ang mukha niya ay iisipin kong excuse mo lamang ang pagpapasalamat sa kanya kaya nagtatanong ka sa kanyang pangalan at contact number. Ang guwapo kasi ng lalaking nagligtas sa'yo kaso ang suplado niya. Basta na lamang siyang umalis pagkatapos kang dalhin dito at hindi man lang nag-iwan ng pangalan at contact number para makapagpasalamat ka sa kanya." Nakaramdam ako ng panghihinayang nang marinig ko an

Sobrang nilulukuban na ito ng mundong pagnanasa para sa kanya. "Ahhhhmmmm honey wait lang! Baka kasi bigla may sumakay rito. Hinay hinay ka lang please? Maghintay ka muna ng ilan pang minuto kasi.... malapit na rin natin marating ang 30rh floor," sita bigla ni Safira sa kanya habang tinatanggal nito ang marahas na paglamas nito sa kanyang dibdib. "Pasensya ka na honey kasi... almost 3 weeks kang hindi nagpakita sa akin. Sobra akong naburo sa iyo. Namis ko ang init ng katawan mo ahhhhh," masuyong pag ungol na sagot nito sa babae.

Nagawa niya siyang mapangiti ng walang kahirap-hirap. Nanlaki ang mata ko nang makita ko silang naghalikan at nagyakapan. Napatakip ako sa bibig ko nang marinig ko ang sinabi ni Nathan. "Did you wait long, love?" Love? Did he just call her love? Are they in a relationship or something? Pain strucked all over my body. I didn't know that he has a girlfriend, already. Ang sakit lang na makita na ang dali lang niyang mapaamo si Nathan habang ako . . . ni hindi ako makalapit sa kaniya o kahit makausap man lang.

Pero heto at kinakalyo na ang matris niya sa paghihintay, wala pa ring karugtong. Nang hindi na siya makatiis pa ay dinampot niya ang aparato, saka nag-compose ng message para sa lalaki. “Putol ang message mo. I was waiting for the continuation but looks like I would die waiting. Kailan mo balak dugtungan, sa 30th birthday ko?” Ibinagsak niya iyon pero tumunog kaagad at nag-vibrate. William was calling. “Sir na tawa ang narinig niya. Natatawa rin siya kahit paano.

"Walk in the aisle later with a smile, okay? Ngumiti ka lang at huwag kang kakabahan. We're here for you, and Alted's waiting for you. Sa dulo ng altar ay naghihintay ang taong pangangakuhan mo ng habang-buhay na pagmamahal at katapatan. There's a promise of eternal love and happiness at the end of the aisle." Gusto kong magsalita pero walang lumalabas sa bibig ko, kaya tumango na lamang ako. Biglang bumukas ang pinto sa tabi ko at bumungad doon si Nexon na nakangiti. "They're waiting. Ready na?" Tanong niya. Tumango ako. Saglit niyang sinulyapan si Cassiopeia at nginitian din ito. "Mauna na kami sa loob." Paalam niya.

That’s the problem. But love without safety is just dependency dressed in romance. I sign. The pen glides too smoothly. There’s no dramatic music. No thunder. No shaking walls. Just ink. Just paper. Just a quiet decision that changes everything. — Three hours later, my phone vibrates. Unknown number. I already know. “Ma’am, confirmation of service. Mr. Gabriel—” the clerk says his full name like it’s a case number, not a person “—has received official notice.”

ilan, tila hinihingi ng pagkakataon na sabihin niya iyon kay Lucas. “Naranasan mo na bang maghintay? ‘Yung masabihan na babalikan ka kasi mahal ka. ‘Yung umasa na hindi ka kakalimutan kasi mahal ka. Ako kasi, b-buong buhay na akong naghihintay na balikan ng mga taong nagsabi na mahal ako kaya hindi ako iiwan pero napakadali naman akong kinalimutan. Buong buhay ko, I’m waiting for my parents to come back and make me feel that I was really loved. Pero anong nangyari? They build their own families without considering my feelings. I waited all my life because they said they love me. Naghintay ako, araw-araw…hanggang sa isang araw, hindi ko na alam kung sino at ano ang dahilan ng paghihintay ko.

Trust can earn but love can't return no matter what you do to earn it if you're not really meant to each other. I don't wanna be dramatic but siguro sa sobrang dami na ng nangyari, i'm starting to question myself. There's no progress since then. Is it worth it? Is she worth waiting for? Yes, kahit mabigo man ako sa huli hinding-hindi ako magsisisi na minahal ko ang kagaya niya. Oh Zafara, my baby... I felt my phone vibrated inside my pants and immediately got it. I saw her name registered as ‘my wifey’, mas pumait ang nararamdaman ko. My wife is Cassandra, not Zafara. Pero pwede bang ako na lang?

Isang nakakalokong tingin. "Hmm. Anong gusto ng love ko?" Tila kinakabahan na tanong ko. Wala siyang sagot but her eyes tell a lot, glaring at my boobs and then I saw her gulp. "I want you to be mine." "I'm already yours, Love. All yours." Malambing kong sagot. Alam ko naman ang tinutukoy niya pero hindi pa ngayon. "Don't worry, I'm willing to wait, Wifey.." Saka siya ngumiti, giving me all the assurance I need.